ΠΡΟΤΕΑΣ

 Το Proteus mirabilis είναι ένα βακτήριο που συνήθως σχετίζεται με ουρολοιμώξεις.

Αν το αποτέλεσμα δείχνει “100000” 

(συνήθως σημαίνει >

100.000 CFU/mL σε καλλιέργεια ούρων), τότε αυτό μπορεί να υποδηλώνει σημαντική λοίμωξη, ειδικά αν υπάρχουν συμπτώματα όπως:

• κάψιμο ή πόνος στην ούρηση
• συχνουρία
• πυρετός
• πόνος χαμηλά στην κοιλιά ή στη μέση
• δύσοσμα ή θολά ούρα

Το πόσο σοβαρό είναι εξαρτάται από:

• αν έχεις συμπτώματα ή όχι
• ηλικία και γενική κατάσταση υγείας
• αν υπάρχει πυρετός ή πόνος στα νεφρά
• αν η λοίμωξη είναι απλή ή έχει επεκταθεί
• το αντιβιόγραμμα (σε ποια αντιβιοτικά είναι ευαίσθητο)

Το συγκεκριμένο βακτήριο μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει:

• επίμονες ουρολοιμώξεις
• πέτρες στα νεφρά
• επιπλοκές αν μείνει χωρίς θεραπεία

Συνήθως αντιμετωπίζεται με κατάλληλο αντιβιοτικό βάσει αντιβιογράμματος.

Αν έχεις:

• υψηλό πυρετό
• ρίγος
• έντονο πόνο στη μέση
• αίμα στα ούρα
• σύγχυση ή αδυναμία

τότε χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Ο Proteus mirabilis είναι ένα gram αρνητικό βακτηρίδιο και αποτελεί συστατικό της φυσιολογικής χλωρίδας.

Παράγει υδρόθειο και ουρεάση 

που προκαλεί ταχεία υδρόλυση της ουρίας απελευθερώνοντας αμμωνία.

Η αμμωνία ανεβάζει το pH των ούρων με αποτέλεσμα τον σχηματισμό λίθων. 

Η έντονη κινητικότητα των πρωτέων βοηθά στην είσοδο τους στο ουροποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα την ουρολοίμωξη.

Ο πρωτέας εκτός από ουρολοιμώξεις, προκαλεί σπανιότερα 

κοιλιακές – πυελικές λοιμώξεις, πνευμονία, μηνιγγίτιδα, οστεομυελίτιδα, ενδοκαρδίτιδα, απόστημα εγκεφάλου, σήψη,

Διαθέτει εκπληκτικές ικανότητες ανάπτυξης αντοχής σε αντιβιοτικά 

και αυτό αποτελεί σε ορισμένες περιπτώσεις σημαντικό πρόβλημα, που απαιτεί ειδικό χειρισμό στην κλινική πράξη.

Χαρακτηριστική είναι η ανάπτυξη,  με μεταφερόμενα πλασμίδια, γονιδίων που κωδικοποιούν β λακταμάσες ευρέους φάσματος (ESBL, Extended Spectrum b Lactamases), που τα καθιστούν τον πρωτέα ανθεκτικό σε 

πενικιλλίνες,κεφαλοσπορίνες, αζτρεονάμη, 

αντοχή μεγαλύτερη σύμφωνα με ορισμένες μελέτες στην Ευρώπη συγκριτικά με τις ΗΠΑ.

Ο μικροοργανισμός μπορεί να απομονωθεί και να ταυτοποιηθεί με την καλλιέργεια του υγρού που προσβάλλει.

Για την αντιμετώπιση του απαιτείται η κατάλληλη χορήγηση του αντιβιοτικού με βάση το αντιβιόγραμμα που εκτελείται εργαστηριακά.

Αυτό θα δείξει τις αντοχές και την ευαισθησία που έχει το μικρόβιο και ο γιατρός θα δώσει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.