ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ

 

Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη αιτία του Αλτσχάιμερ στην οποία συμφωνούν οι επιστήμονες παγκοσμίως, παρόλο που η πάθηση έχει μελετηθεί εντατικά εδώ και δεκαετίες.

Αυτό που καταλαβαίνουν οι ερευνητές είναι ότι η άνοια Αλτσχάιμερ περιλαμβάνει έναν αστερισμό αλλαγών στον εγκέφαλο που διαταράσσουν τη φυσιολογική νευρική επικοινωνία και οδηγούν

σε απώλεια μνήμης και γνωστική πτώση.

Ένα από τα πιο καθιερωμένα χαρακτηριστικά της νόσου είναι η συσσώρευση του βήτα αμυλοειδους έξω από νευρώνες και διεστραμμένα νήματα μιας άλλης πρωτεΐνης που ονομάζεται tau μέσα

Αυτές οι μη φυσιολογικές πρωτεΐνες παρεμβαίνουν στο σήμα κυττάρων προς κυτταρικά και μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή και βλάβη στους νευρώνες για πολλά χρόνια.

Η τρέχουσα έρευνα δείχνει και άλλα βιολογικά συστήματα που μπορεί να συμβάλουν.

Για παράδειγμα, οι ανοσολογικές αντιδράσεις στο εσωτερικό του εγκεφάλου μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο, με μελέτες να δείχνουν ότι τα ανοσοποιητικά κύτταρα προσπαθούν να επιδιορθώσουν τη βλάβη

Οι γενετικοί παράγοντες κινδύνου επηρεάζουν το ποιος αναπτύσσει Αλτσχάιμερ, συμπεριλαμβανομένων παραλλαγών που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πρωτεΐνες και καθαρίζει τα απόβλητα

Άλλες γραμμές έρευνας επικεντρώνονται σε αποτυχίες μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων, μειωμένη παραγωγή ενέργειας στους νευρώνες και πόσο μακροπρόθεσμοι παράγοντες του τρόπου ζωής αλληλεπιδρούν με την υποκείμενη βιολογία για να επιταχύνουν τις βλάβες.

Επειδή η άνοια του Αλτσχάιμερ φαίνεται να αναπτύσσεται από ένα σύνθετο μείγμα συσσώρευσης πρωτεϊνών, φλεγμονής, γενετικής και κυτταρικής δυσλειτουργίας,

οι επιστήμονες την βλέπουν όλο και περισσότερο ως μια πολύπλευρη διαδικασία παρά ως ένα έναυσμα.

Αυτή η κατανόηση εξηγεί γιατί οι περισσότερες ερευνητικές προσπάθειες επικεντρώνονται τώρα στη διακοπή αρκετών οδών νόσων νωρίς αντί στην αναζήτηση μιας οριστικής αιτίας.