ΦΛΕΓΜΟΝΗ

 

Ξέρετε τι είναι αυτό που μας «τρώει» την ενέργεια και δεν το πιάνει κανένα μάτι;

Η φλεγμονή.

Δεν πονάει. Δεν βγάζεις σπυράκια, δεν ανεβάζεις πυρετό. Απλά είναι εκεί,

καίει τα κύτταρά σου σιγά σιγά και εσύ αναρωτιέσαι γιατί ξυπνάς πτώμα ενώ κοιμήθηκες 8 ώρες.

5 λόγοι που η φλεγμονή κάνει τη ζωή δύσκολη

-Κυτταρική Σκουριά: Τα όργανά δουλεύουν στο 200% απλά για να κρατήσουν τις ισορροπίες.

Φθορά χωρίς λόγο.

-Brain Fog:

Αυτή η θολούρα που δεν φεύγει ;

Ναι, φλεγμονή είναι.

-Μεταβολισμός στο "Off":

Το σώμα νιώθει απειλή και αποθηκεύει τα πάντα.

Όση δίαιτα και να κάνεις, αν το κύτταρο φλέγεται, δεν χάνεις γραμμάριο.

-Άδειες μπαταρίες:

Οι βιταμίνες που παίρνεις πάνε όλες για να «σβήσουν τη φωτιά» αντί να σου δώσουν ενέργεια.

-Πρόωρη κούραση:

Νιώθεις το σώμα σου βαρύ, σαν να κουβαλάς σακιά, χωρίς να έχεις πάει καν γυμναστήριο.

Μην περιμένεις να χτυπήσει καμπανάκι.

Η φλεγμονή είναι «μουγκή».

Σταματήστε να μαντεύετε και ξεκινήστε να προσέχετε την ουσία.

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΗΡΕΜΕΙ

 

Οι περισσότεροι άντρες το νιώθουν βαθιά.

Μια γνωστή, απαλή φωνή μπορεί να ηρεμήσει το μυαλό τους με τρόπους που τίποτα άλλο δεν μπορεί.

Όταν το άγχος συσσωρεύεται και όλα φαίνονται βαριά,

το να ακούς κάποιον για τον οποίο νοιάζεται μπορεί να φέρει άμεση ανακούφιση.

Το θέμα δεν είναι τα λόγια,

αλλά το συναίσθημα πίσω τους.

Ο τόνος, η φροντίδα, η σύνδεση κάνουν τον εγκέφαλο να αισθάνεται ασφαλής και κατανοητός.

Σ έναν κόσμο όπου οι άνδρες αναμένεται να παραμείνουν δυνατοί, μερικές φορές το μόνο που χρειάζονται είναι μια φωνή που τους κάνει να νιώθουν γαλήνη

Εφέ:

• Μειώνει το στρες και το άγχος

• Δημιουργεί συναισθηματική άνεση

• Ενισχύει το δεσμό

• Βελτιώνει την ψυχική ηρεμία

Πώς παρατηρήθηκε:

Άνδρες εκτεθειμένοι σε παρηγορητικές και οικείες φωνές έδειξαν χαμηλότερες αντιδράσεις άγχους και βελτιωμένη συναισθηματική σταθερότητα.

Μερικές φορές η θεραπεία δεν είναι αυτό που ακούς, είναι από ποιον την ακούς

ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ..ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΟΡΜΟΝΗ

 

Πολλοί πιστεύουν ότι το πρόβλημα με τα γλυκά ή τα ραφιναρισμένα αλεύρια είναι απλώς θέμα "θερμίδων".

Η πραγματικότητα είναι πολύ βαθύτερη και αφορά μια ορχηστρική ορμόνη:

την ινσουλίνη.

Η διαχείριση της απότομης αύξησης της χρησιμεύει για να προστατεύσουμε την καρδιά, τον εγκέφαλο και τα κύτταρά μας από την πρόωρη γήρανση.

Η ινσουλίνη είναι μια αναβολική ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας.

Ας την φανταστούμε σαν ενα κλειδί:

το κύριο καθήκον του είναι να ανοίξει τις πόρτες των κυττάρων έτσι ώστε η γλυκόζη (σάκχαρο) που υπάρχει στο αίμα να μπορεί να εισέλθει για να χρησιμοποιηθεί ως ενέργεια.

Το πρόβλημα προκύπτει με τις απότομες γλυκαιμικές αυξήσεις .

Όταν καταναλώνουμε απλά σάκχαρα ή υδατάνθρακες με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα εκτοξεύονται στα ύψη.

Το πάγκρεας, ως απάντηση, "πυροβολεί" τεράστιες δόσεις ινσουλίνης για να επαναφέρει την κατάσταση στο φυσιολογικό.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο τα σάκχαρα που διεγείρουν αυτήν την ορμόνη.

Στην πραγματικότητα, υπάρχει

ο Δείκτης Ινσουλίνης, ο οποίος διαφέρει από τον Γλυκαιμικό Δείκτη επειδή μετρά την απόκριση της ινσουλίνης σε οποιοδήποτε τρόφιμο.

Έρευνες έχουν δείξει ότι ορισμένα τρόφιμα προκαλούν απόκριση ινσουλίνης που είναι δυσανάλογη με την περιεκτικότητά τους σε υδατάνθρακες.

ΤΡΌΦΙΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΥΨΗΛΉ ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΓΌΝΟ ΕΠΊΔΡΑΣΗ

1. Γάλα και φρέσκα γαλακτοκομικά προϊόντα: Παρά τον χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, το γάλα και το γιαούρτι έχουν πολύ υψηλό δείκτη ινσουλίνης λόγω των πρωτεϊνών ορού γάλακτος (όπως η λευκίνη) και του IGF-1, που διεγείρουν άμεσα το πάγκρεας.

2. Πρωτεΐνη ορού γάλακτος:

Πολύ συχνές στα αθλητικά συμπληρώματα, προκαλούν άμεση αύξηση της ινσουλίνης, συγκρίσιμη με αυτή του λευκού ψωμιού.

3. Κόκκινα και επεξεργασμένα κρέατα: Ορισμένα αμινοξέα διεγείρουν την ινσουλίνη ακόμη και απουσία υδατανθράκων.

Όταν συνδυάζεται με σάκχαρα, το αποτέλεσμα είναι συνεργιστικό και επιδεινώνει τη μεταβολική εικόνα.

4. Ραφιναρισμένα αλεύρα και "κρυμμένα" άμυλα: Τα κράκερ, τα κριτσίνια και το λαμπερό ρύζι μετατρέπονται σε γλυκόζη αμέσως.

5. Τεχνητά γλυκαντικά: Παρά το γεγονός ότι δεν έχει θερμίδες, η γλυκιά γεύση μπορεί να "ξεγελάσει" τον εγκέφαλο, προετοιμάζοντας το πάγκρεας για απελευθέρωση ινσουλίνης και αλλάζοντας την ευαισθησία των ιστών με την πάροδο του χρόνου.

6. Συνδυασμοί λίπους + ζάχαρης:

Τα βιομηχανικά σνακ και το παγωτό δημιουργούν παρεμβολές: η υψηλή ινσουλίνη καθοδηγεί το σώμα να αποθηκεύει τα λίπη από το γεύμα απευθείας στον λιπώδη ιστό.

ΤΟ ΒΡΑΧΥΚΎΚΛΩΜΑ:

ΑΝΤΊΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΊΝΗ

Γιατί οι ιστοί μας σταματούν να ανταποκρίνονται απο ένα συγκεκριμένο σημείο κι έπειτα;

Φανταστείτε ότι ζείτε δίπλα σε έναν σιδηρόδρομο: στην αρχή ο θόρυβος του τρένου σας ξυπνά, αλλά μετά από λίγο

ο εγκέφαλός σας τον αγνοεί.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη λειτουργεί ως εξής:

Υπερέκθεση: Τα κύτταρα εκτίθενται συνεχώς σε υψηλά επίπεδα ινσουλίνης.

Μείωση της ρύθμισης των υποδοχέων:

Για να προστατευτούν, τα κύτταρα μειώνουν τον αριθμό των "κλειδαριών"

(υποδοχείς GLUT-4) στην επιφάνειά τους.

Οι υποδοχείς "εσωτερικεύονται" (κρύβονται μέσα στο κύτταρο) και δεν εκτίθενται πλέον για να λάβουν γλυκόζη.

Το αποτέλεσμα:

Η γλυκόζη παραμένει στο αίμα, το πάγκρεας παράγει ακόμη περισσότερη ινσουλίνη για να πιέσει τις κλειδαριές, δημιουργώντας έναν τοξικό φαύλο κύκλο.

ΟΙ ΣΥΝΈΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΣΟΥΛΛΙΝΑΙΜΊΑΣ: ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΉ ΥΓΕΊΑ ΚΑΙ ΚΟΙΛΙΑΚΌ ΛΊΠΟΣ

Η χρόνια υπερινσουλιναιμία είναι ένας ισχυρός φλεγμονώδης παράγοντας:

1. Κοιλιακό (σπλαχνικό) λίπος:

Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη αποθήκευσης. Όσο είναι υψηλή, το σώμα δεν μπορεί να κάψει λίπος.

Το σπλαχνικό λίπος είναι μεταβολικά ενεργό και παράγει φλεγμονώδεις κυτοκίνες.

2. Φλεγμονή χαμηλού βαθμού:

Αυτή η "σιωπηλή φωτιά" καταστρέφει το ενδοθήλιο (την επένδυση των αρτηριών), προάγοντας την αθηροσκλήρωση.

3. Καρδιαγγειακός κίνδυνος:

Η υψηλή ινσουλίνη προάγει την κατακράτηση νατρίου (υπέρταση) και μεταβάλλει τα τριγλυκερίδια και την HDL χοληστερόλη.

Για να αποκαταστήσουμε την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να "επανενεργοποιήσουμε" την έκθεση των υποδοχέων στη μεμβράνη, η φύση μας προσφέρει ισχυρούς συμμάχους:

1. Περγαμόντο

(ξηρό εκχύλισμα σε πολυφαινόλες):

Ένα "υπερ-θρεπτικό" για το μεταβολικό σύνδρομο.

Τα μοναδικά φλαβονοειδή του

(όπως η νεοεσπεριδίνη και η ναρινγίνη) ενεργοποιούν το ένζυμο AMPK, τον διακόπτη που δίνει εντολή στα κύτταρα να καίνε γλυκόζη αντί να την αποθηκεύουν.

Είναι εξαιρετικό όχι μόνο για τη μείωση του σακχάρου στο αίμα και του δείκτη HOMA-IR, αλλά και για τη μείωση του ηπατικού λίπους (NAFLD) και τη βελτίωση του λιπιδικού προφίλ (χοληστερόλη και τριγλυκερίδια), προστατεύοντας άμεσα τις αρτηρίες.

2. Βερβερίνη: Λειτουργεί με μηχανισμό παρόμοιο με το περγαμόντο, ενεργοποιώντας δυναμικά το AMPK.

Συχνά αναφέρεται ως "φυσική μετφορμίνη" λόγω της ικανότητάς της να αναστέλλει την παραγωγή γλυκόζης στο ήπαρ και να αυξάνει την απορρόφηση σακχάρου στους μύες, βελτιώνοντας δραματικά την ευαισθησία στην ινσουλίνη.

3. Άλφα-λιποϊκό οξύ (ALA): Ένα καθολικό αντιοξειδωτικό που βελτιώνει τη μεταφορά γλυκόζης στα κύτταρα και καταπολεμά το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή, τους δύο κύριους εχθρούς της καρδιαγγειακής υγείας που συνδέονται με τη χρόνια υπεργλυκαιμία.

4. Πικολινικό χρώμιο: Ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο που δρα ως "συμπαράγοντας" για την ινσουλίνη, ενισχύοντας τη δράση της και κάνοντας τους κυτταρικούς υποδοχείς πολύ πιο δεκτικούς στο σήμα της.

5. Κανέλα (εκχύλισμα Cassia/Zeylanicum): Μειώνει τον ρυθμό γαστρικής κένωσης, μετριάζοντας τη μεταγευματικό γλυκαιμικό πίκ και μιμείται τη δράση της ινσουλίνης απευθείας στους υποδοχείς.

6. Μυο-ινοσιτόλη: Κρίσιμη για την κυτταρική σηματοδότηση. Λειτουργεί ως "δεύτερος αγγελιοφόρος" που μεταδίδει το σήμα ινσουλίνης από το εξωτερικό προς το εσωτερικό του κυττάρου, εξασφαλίζοντας σωστή μεταβολική απόκριση.

7. Μαγνήσιο: Απαραίτητο για περισσότερες από 300 ενζυματικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της έκκρισης και δράσης ινσουλίνης. Η ανεπάρκεια είναι ένας άμεσος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη.

Η γλυκαιμική σταθερότητα ως αληθινή υγεία

Η διατήρηση της ινσουλίνης σταθερή είναι ο μόνος τρόπος για να σπάσετε τις αλυσίδες της ηδονικής πείνας. Όταν η ινσουλίνη είναι σταθερά υψηλή, το σύστημα "τρελαίνεται":

το σώμα βλέπει άφθονη στο αίμα, αλλά τα κύτταρα αισθάνονται πείνα επειδή η τροφή δεν εισέρχεται. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν μπορείτε να χάσετε βάρος.

Το βάρος, ωστόσο, είναι μόνο μια λυδία λίθος: η διακύμανσή του δείχνει ότι το βιοχημικό σύστημα έχει γίνει πιο αποτελεσματικό. Η σταθεροποίηση της ινσουλίνης σημαίνει ότι μπορείτε να τρώτε λίγα γεύματα (χάρη στην απουσία υπογλυκαιμικών επεισοδίων), να μειώνετε τη φλεγμονή και να προστατεύετε την καρδιά.

Η υγεία δεν μετριέται μόνο στη ζυγαριά, αλλά στην ικανότητα των κυττάρων μας να επικοινωνούν σωστά με τις ορμόνες μας.

Από Dr. Stefania D'Alessandro,Βιολόγος, Φυσικοπαθητικός, εξειδικευμένη στην Ολιστική και Λειτουργική Ιατρική.

Βιβλιογραφία αναφοράς

Holt, S. H., et al. (1997). Ένας δείκτης ινσουλίνης των τροφίμων: η ζήτηση ινσουλίνης που δημιουργείται από μερίδες 1000 kJ κοινών τροφίμων. Το Αμερικανικό Περιοδικό Κλινικής Διατροφής.

Hoyt, G., et al. (2005). Διαχωρισμός των γλυκαιμικών και ινσουλιναιμικών αποκρίσεων στο πλήρες γάλα. Βρετανικό Περιοδικό Διατροφής.

Bae, J. Y., et al. (2021). Επιδράσεις του άλφα-λιποϊκού οξέος στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στους βιοδείκτες σε ενήλικες με μεταβολικό σύνδρομο. Περιοδικό Κλινικής Ιατρικής.

Lan, J., et al. (2015). Μετα-ανάλυση της επίδρασης και της ασφάλειας της βερβερίνης στη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, της υπερλιπιδαιμίας και της υπέρτασης. Περιοδικό Εθνοφαρμακολογίας.

Ludwig, D. S., & Ebbeling, C. B. (2018). Το μοντέλο υδατανθράκων-ινσουλίνης της παχυσαρκίας: Πέρα από τις «θερμίδες μέσα, θερμίδες έξω». JAMA Εσωτερική Ιατρική.

Petersen, M. C., & Shulman, G. I. (2018). Μηχανισμοί δράσης ινσουλίνης και αντίστασης στην ινσουλίνη. Φυσιολογικές κριτικές.

Tabrizi, R., et al. (2018). Οι επιδράσεις των συμπληρωμάτων μαγνησίου στον μη φυσιολογικό μεταβολισμό της γλυκόζης και στην αντίσταση στην ινσουλίνη: Μια συστηματική ανασκόπηση. Διαβήτης & Μεταβολικό Σύνδρομο.

Unuane, D., et al. (2020). Ινοσιτόλη και μεταβολικά νοσήματα: εστίαση στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Ιατρικών και Φαρμακολογικών Επιστημών

διαβητική κετοξέωση (DKA)

 

Η διαβητική κετοξέωση (DKA)

είναι μια σοβαρή επιπλοκή του διαβήτη που συμβαίνει όταν η τιμή της γλυκόζης είναι πολύ ψηλά .

Χωρίς ινσουλίνη, η γλυκόζη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα κύτταρα ως ενέργεια.

Το σώμα τότε στρέφεται στην καύση λίπους, με αποτέλεσμα την παραγωγή κετονών.

Όταν οι κετόνες αυξηθούν, προκαλείται κετοξέωση.

Πότε μπορεί να συμβεί;

Η κετοξέωση εμφανίζεται συχνότερα όταν:

1)παραλείπεται ινσουλίνη

2)υπάρχει πρόβλημα στην αντλία ή στο σετ έγχυσης

3)υπάρχει λοίμωξη, πυρετός ή γαστρεντερίτιδα

4)έχουμε εμετούς ή αφυδάτωση

5)υπάρχει έντονο σωματικό ή ψυχολογικό στρες

6)γίνεται πρώτη εμφάνιση διαβήτη τύπου 1

7)λαμβάνονται φάρμακα SGLT2 (σπανιότερα και με φυσιολογικό σάκχαρο)

8)Λαμβάνονται φάρμακα GLp1

9) Η αναλογία ινσουλίνης προς υδατάνθρακα δεν υπολογίζεται σωστά

Τι συμβαίνει στο σώμα

Με απλά λόγια:

1.Η γλυκόζη μένει στο αίμα

2.Τα κύτταρα δεν παίρνουν ενέργεια

3.Το σώμα «καίει» λίπος

4.Το ήπαρ παράγει κετόνες

5.Οι κετόνες αυξάνονται στο αίμα

6.Το αίμα γίνεται όξινο

7.Χάνονται πολλά υγρά και ηλεκτρολύτες από τα ούρα

8.Προκαλείται αφυδάτωση και μεταβολική απορρύθμιση

Συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοήσουμε

-πολύ υψηλό σάκχαρο

-έντονη δίψα

-συχνουρία

-ναυτία ή εμετοί

-κοιλιακός πόνος

-έντονη αδυναμία

-βαθιές γρήγορες αναπνοές (Kussmaul)

-μυρωδιά σάπιου μήλου στην αναπνοή

-υπνηλία ή σύγχυση

Πώς μετράμε κετόνες στο σπίτι

Μέτρηση στο αίμα ;

Η καλύτερη μέθοδος είναι με ειδικό μετρητή κετονών, με τρόπο μέτρησης

Όπως μετράμε την γλυκόζη με το τριχοειδικό αίμα

Ερμηνεία τιμών:

• <0,6 mmol/L: φυσιολογικό

• 0,6–1,4 mmol/L: χρειάζεται προσοχή

• 1,5–3,0 mmol/L: υψηλός κίνδυνος

• >3,0 mmol/L: επείγον, άμεση εκτίμηση σε ΤΕΠ

Μέτρηση στα ούρα

Οι ταινίες ούρων μετρούν γλυκόζη και οξονη στα ούρα όπου οι τιμές γράφονται ως negative / trace / + / ++ / +++ και όχι mmol/L.

Όμως η μέτρηση στο αίμα θεωρείται πλέον πιο αξιόπιστη, ειδικά σε αντλία, CGM, παιδιά και sick days.

Πότε ελέγχουμε κετόνες

όταν:

-το ζάχαρο είναι >250–300 mg/dL

-είμαστε άρρωστοι

-έχουμε πυρετό

-έχουμε ναυτία ή εμετούς

-υπάρχει κοιλιακός πόνος

-η αντλία δεν φαίνεται να δουλεύει σωστά

-υπάρχει ανεξήγητη υπεργλυκαιμία για πάνω από 2 ώρες

Τι κάνουμε στο σπίτι

Αν οι κετόνες είναι χαμηλές έως μέτριες και το άτομο είναι σε καλή γενική κατάσταση:

ποτέ δεν σταματάμε τη βασική ινσουλίνη

κάνουμε επιπλέον γρήγορη ινσουλίνη σύμφωνα με το sick day plan

Και τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού

πίνουμε πολλά υγρά

ελέγχουμε ζάχαρο και κετόνες συχνά

αν έχουμε αντλία, αλλάζουμε σετ, καθετήρα και ινσουλίνη

αποφεύγουμε την άσκηση μέχρι να μηδενιστούν οι κετόνες

Πηγαίνουμε άμεσα όταν υπάρχει:

1)κετόνες >3 mmol/L

2)επαναλαμβανόμενοι εμετοί

3)δύσπνοια

4)σύγχυση

5)έντονος κοιλιακός πόνος

6)αδυναμία λήψης υγρών

7)αποτυχία πτώσης ζαχάρου μετά από έξτρα ινσουλίνη

Γιατί είναι επικίνδυνη

Η κετοξέωση μπορεί να οδηγήσει σε:

σοβαρή αφυδάτωση,υποκαλιαιμία,

αρρυθμίες,εγκεφαλικό οίδημα,κώμα,θάνατο.

Γι’ αυτό η έγκαιρη μέτρηση κετονών και η σωστή εκπαίδευση sick day rules Που βοηθούν τα άτομα με διαβήτη να αποφεύγουν τα επεισόδια οξέωσης

Βιβλιογραφία

1. American Diabetes Association Professional Practice Committee. Hyperglycemic crises in adults with diabetes: Standards of Care in Diabetes—2024. Diabetes Care. 2024;47(Suppl 1):S295-S306.

2. American Diabetes Association. Understanding diabetic ketoacidosis (DKA) in clinical practice. 2024.

3. Joint British Diabetes Societies. The management of diabetic ketoacidosis in adults. London: JBDS; 2023.

4. Diabetes Canada Clinical Practice Guidelines Expert Committee. Hyperglycemic emergencies in adults. 2024 update.

5. Lizzo JM, Goyal A, Gupta V. Adult diabetic ketoacidosis. In: StatPearls. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2025.

6. International Diabetes Federation Europe. How to manage diabetes during an illness: sick day management. Brussels: IDF Europe; 2023.

ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ..ΜΙΑ ΝΕΑ ΘΕΩΡΗΣΗ

 

Το Αλτσχάιμερ μπορεί να ξεκινήσει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα μπερδεύει τον εγκέφαλο με εισβολέα, δείχνει μελέτη.

Για δεκαετίες, η Alzheimer θεωρειται ως διαταραχή που προκαλείται από τη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο.

Αλλά αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η άποψη μπορεί να είναι ελλιπής.

Μερικοί ερευνητές υποστηρίζουν τώρα ότι το βήτα αμυλοειδές, που αντιμετωπίζεται για καιρό ως κακοποιός,

μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελεί μέρος του ανοσοποιητικού αμυντικού συστήματος του εγκεφάλου

Σ αυτό το μοντέλο, ο εγκέφαλος δεν εκφυλίζεται παθητικά.

Αντ' αυτού, ανταποκρίνεται ενεργά στις αντιληπτές απειλές χρησιμοποιώντας την ίδια προστατευτική λογική που βρίσκεται σε όλο το σώμα.

Το βήτα αμυλοειδες φαίνεται να συμπεριφέρεται σαν ένα ανοσοποιητικό μόριο που βοηθά στην άμυνα ενάντια σε τραυματισμούς ή μικρόβια.

Το πρόβλημα μπορεί να προκύψει επειδή τα εγκεφαλικά κύτταρα και τα βακτήριδια μοιράζονται παρόμοιες μεμβράνες μ Αυτή η ομοιότητα μπορεί να μπερδέψει την ανοσολογική απόκριση.

Το βήτα αμυλοειδες μπορεί να επιτεθεί κατά λάθος σε εγκεφαλικά κύτταρα, προκαλώντας μια αργή, αυτοκατευθυνόμενη επίθεση

Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η λανθασμένη αναγνώριση οδηγεί σε χρόνια φλεγμονή, προοδευτική βλάβη των κυττάρων και τη γνωστική μείωση που αναγνωρίζεται

ως άνοια.

Εάν το Αλτσχάιμερ αντανακλά μια αυτοάνοση διαδικασία αντί για απλή συσσώρευση πρωτεΐνης, βοηθά να εξηγήσουμε

γιατί πολλά φάρμακα που αφαιρούν την πλάκα έχουν αποτύχει.

Επίσης μετατοπίζει την προσοχή προς τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού στον εγκέφαλο.

Αυτή η προοπτική δεν απορρίπτει άλλες θεωρίες, αλλά επαναδιατυπώνει το Αλτσχάιμερ ως διαταραχή άμυνας που πήγε στραβά, ανοίγοντας νέους δρόμους για κατανόηση και θεραπεία.

ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΚΙ ΑΛΚΟΟΛ..

 

Ο εγκέφαλος μας έχει το δικό του ανοσοποιητικό σύστημα και νέα έρευνα δείχνει ότι η μακροχρόνια χρήση αλκοόλ τον μεταβάλλει με μοναδικό και επιβλαβή τρόπο. Επιστήμονες εξέτασαν τον εγκεφαλικό ιστό από άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ και ανακάλυψαν ότι τα βασικά κύτταρα του ανοσοποιητικού που ονομάζονται μικρογλία μετατοπίζονται σε μια χρόνια αντιδραστική κατάσταση

Η μικρογλία συνήθως προστατεύει τον εγκέφαλο καθαρίζοντας τα συντρίμμια και παρακολουθώντας τις βλάβες, αλλά όταν παραμένουν ενεργοποιημένα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή που βλάπτει τους κοντινούς νευρώνες.

Σ αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε μια περιοχή εγκεφάλου που εμπλέκεται στη λήψη αποφάσεων

Σε σύγκριση με τους μέτριους πότες, τα άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ έδειξαν δραματικές αυξήσεις στις πρωτεΐνες που συνδέονται με ενεργοποιημένη μικρογλία και φλεγμονώδεις διαδικασίες καθαρισμού..

Το ανοσοποιητικό προφίλ που παρατηρήθηκε με την έκθεση στο αλκοόλ διέφερε από τα μοτίβα που παρατηρήθηκαν στον νευροεκφυλισμό Αλτσχάιμερ, υποδηλώνοντας ότι το αλκοόλ προκαλεί μια ξεχωριστή φλεγμονώδη οδό.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι η αντιδραστική μικρογλία συνδέεται στενά με την ενεργοποίηση των αστροκυττάρων, ενός άλλου τύπου εγκεφαλικού κυττάρου υποστήριξης.

Μαζί, αυτές οι αλλαγές σχετίστηκαν με μειωμένους δείκτες υγιών νευρώνων. Πειράματα σε ζώα επιβεβαίωσαν ότι η μπλοκάρισμα της μικρογλιακής ενεργοποίησης μείωσε την εγκεφαλική βλάβη.

Αν και αυτή η έρευνα δεν αποδεικνύει αναστρεψιμότητα στον άνθρωπο, αναδεικνύει τη νευροφλεγμονή ως βασικό μηχανισμό που συνδέει τη χρήση αλκοόλ με τη μακροπρόθεσμη εγκεφαλική βλάβη.

ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΑ

 

Κάποια στιγμή σου χορηγήθηκε ένα φάρμακο για το άγχος ή τον ύπνο ή σκέφτηκες να ζητήσεις, αλλά δεν το έκανες.

Ίσως κάποιος κοντινός σου παίρνει φαρμακευτική αγωγή κι εσύ δεν ξέρεις αν τον βοηθάει ή τον κρατάει δέσμιο.

Μπορεί να έχεις διαβάσει το φύλλο οδηγιών ενός φαρμάκου και να ένιωσες ότι

οι παρενέργειες ακούγονται χειρότερες από αυτό που αντιμετωπίζεις.

Ή μπορεί να σταμάτησες μόνος σου μια αγωγή επειδή «ένιωθες καλά» και μετά αναρωτήθηκες αν έκανες λάθος, χωρίς όμως να το πεις σε κανέναν.

Αυτή η σιωπή, η μοναξιά μπροστά στο χάπι, είναι πιο κοινή απ' ό,τι φαντάζεσαι.

Και πάντα τροφοδοτείται από τα ίδια πράγματα: ελλιπή ενημέρωση, αντικρουόμενες συμβουλές,

κι ένα στίγμα που μας κάνει να μιλάμε πιο εύκολα για ένα σπασμένο πόδι

παρά για ένα αγχολυτικό.

Τελικα

τι κάνει η κάθε κατηγορία ψυχοτρόπου φαρμάκου,

γιατί δεν πρέπει ποτέ να αλλάξεις δόση μόνος σου,