Αδύναμη ανοσία
Ομίχλη εγκεφάλου.
Χαμηλή ενέργεια.
Συγκρίνοντας τις περιγραφές των καθημερινών εμπειριών και των ονείρων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι
ο εγκέφαλος δεν αναπαράγει απλώς την πραγματικότητα κατά τη διάρκεια του ύπνου,
αλλά τη μετασχηματίζει.
Γνωστά περιβάλλοντα, όπως χώροι εργασίας, νοσοκομεία ή σχολεία, δεν εμφανίζονται ακριβώς όπως είναι,
αλλά επαναπροσδιορίζονται σε έντονες και πολυδιάστατες σκηνές που συνδυάζουν διαφορετικά στοιχεία και εναλλαγές προοπτικής.
Η διαδικασία αυτή δείχνει ότι τα όνειρα αναδομούν ενεργά την πραγματικότητα
αντί να την αντικατοπτρίζουν παθητικά, συνδυάζοντας μνήμες με φανταστικά ή αναμενόμενα γεγονότα και δημιουργώντας νέες, συχνά σουρεαλιστικές, αφηγήσεις.
Η προσωπικότητα και τα γεγονότα ζωής επηρεάζουν το ύφος των ονείρων
Δεν ονειρεύονται όλοι με τον ίδιο τρόπο.
Όσοι έχουν μεγαλύτερη τάση για αφηρημένη σκέψη ανέφεραν όνειρα πιο αποσπασματικά και μεταβαλλόμενα, ενώ όσοι θεωρούν ότι τα όνειρα έχουν νόημα και σημασία, βίωναν πιο πλούσια και καθηλωτικά περιβάλλοντα ύπνου.
Η μελέτη εξέτασε επίσης πώς τα μεγάλης κλίμακας γεγονότα επηρεάζουν το περιεχόμενο των ονείρων.
Δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια του lockdown λόγω της πανδημίας (COVID-19), από το Πανεπιστήμιο Sapienza της Ρώμης και συγκρίθηκαν με τα ευρήματα της ομάδας του IMT, έδειξαν ότι τα όνειρα εκείνης της περιόδου ήταν πιο συναισθηματικά έντονα και συχνά περιλάμβαναν θέματα περιορισμού και εγκλεισμού.
Με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι άνθρωποι προσαρμόζονταν, αυτά τα μοτίβα μειώνονταν, υποδεικνύοντας ότι το περιεχόμενο των ονείρων εξελίσσεται μαζί με την ψυχολογική προσαρμογή στις αλλαγές της ζωής.
Τα όνειρα ως δυναμική νοητική διαδικασία
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι τα όνειρα δεν αποτελούν απλή αντανάκλαση των εμπειριών μας, αλλά μια δυναμική διαδικασία που διαμορφώνεται από το ποιοι είμαστε και τι βιώνουμε»,
εξηγεί η Valentina Elce, ερευνήτρια στο IMT School και κύρια συγγραφέας της μελέτης. «Συνδυάζοντας μεγάλης κλίμακας δεδομένα με υπολογιστικές μεθόδους, καταφέραμε να εντοπίσουμε πρότυπα στο περιεχόμενο των ονείρων που ήταν έως τώρα δύσκολο να αποκαλυφθούν».
Επίσης, η μελέτη υπογραμμίζει επίσης τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης στην πρόοδο της έρευνας για τα όνειρα.
Τα μοντέλα NLP κατάφεραν να αναλύσουν το νόημα και τη δομή των αναφορών με ακρίβεια παρόμοια με εκείνη των ανθρώπινων αξιολογητών.
Η προσέγγιση αυτή μπορεί να διευκολύνει τη μελέτη θεμάτων όπως η συνείδηση, η μνήμη και η ψυχική υγεία σε μεγαλύτερη και πιο συνεπή κλίμακα.
Τέλος, η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το BIAL Foundation και το TweakDreams ERC Starting Grant και πραγματοποιήθηκε στο IMT School for Advanced Studies Lucca, σε συνεργασία με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Sapienza της Ρώμης και το Πανεπιστήμιο του Camerino.
Πηγή:ScienceDaily
Ερευνητές του Johns Hopkin s ανέφεραν πρόοδο σε μια προσέγγιση υγρής βιοψίας βασισμένη στο αίμα που μπορεί να ανιχνεύσει ίχνη DNA όγκου χρόνια πριν από
μια κλινική διάγνωση καρκίνου
Τα ευρήματα προέρχονται από μελέτες που διερευνούν την πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου χρησιμοποιώντας
DNA όγκου στο αίμα.
Η διπολική διαταραχή,
γνωστή και ως μανιοκατάθλιψη, επηρεάζει τη διάθεση και τη συμπεριφορά, συχνά με τρόπους που δεν είναι εύκολο να αναγνωριστούν.
Τα σημάδια μπορεί να είναι ήπια ή να εμφανίζονται σταδιακά, γεγονός που δυσκολεύει την έγκαιρη κατανόηση.
Η ενημέρωση γύρω από αυτές τις ενδείξεις μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη αναγνώριση και στην αναζήτηση υποστήριξης όταν χρειάζεται.
Η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική και αξίζει προσοχή και φροντίδα.
Η διπολική διαταραχή, παλαιότερα γνωστή ως μανιοκατάθλιψη, είναι μια
περίπλοκη ψυχική νόσος
που δύσκολα αναγνωρίζεται και γίνεται κατανοητή.
Σύμφωνα με τα Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ, περίπου 2,6% του ενήλικου πληθυσμού πάσχουν από διπολική διαταραχή, ωστόσο στην πραγματικότητα οι πάσχοντες υπολογίζεται ότι είναι πολύ περισσότεροι, καθώς η συγκεκριμένη ψυχική νόσος
–όπως και πολλές άλλες διαταραχές της διάθεσης ή της προσωπικότητας–
συχνά διαγιγνώσκεται λανθασμένα
(συνήθως ως χρόνια κατάθλιψη ή άγχος)
ή δεν διαγιγνώσκεται καθόλου.
Η διπολική διαταραχή, ανάλογα με τον τύπο της, ποικίλλει ως προς τη σοβαρότητα και της κυρίαρχες εκδηλώσεις της, ωστόσο υπάρχουν κάποιες ενδείξεις-κλειδιά που διακρίνουν τη διπολική διαταραχή από τις καθημερινές και απολύτως φυσιολογικές εναλλαγές της διάθεσης.
3. Συμπτώματα κατάθλιψης:
Το άτομο έχει χαμηλά επίπεδα ενέργειας και αυξημένη ή μειωμένη όρεξη και κοιμάται πολλές ή πολύ λίγες ώρες.
Τα αντικαταθλιπτικά δεν ενδείκνυνται σε περίπτωση διπολικής διαταραχής.
4. Ευερεθιστότητα:
Το άτομο μπορεί να είναι τόσο νευρικό και ευέξαπτο που να επηρεάζονται οι διαπροσωπικές ή επαγγελματικές του σχέσεις.
5. Γρήγορη ομιλία:
Το άτομο μιλά με πολύ γρήγορο ρυθμό και περνά από το ένα θέμα στο άλλο σε μια συζήτηση.
Για να προκύψει σωστή διάγνωση για διπολική διαταραχή, χρειάζεται αναλυτική αξιολόγηση από ειδικό-επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Η ψυχική υγεία δεν είναι πάντα ορατή, αλλά είναι πολύ σημαντική. Αν παρατηρείτε αλλαγές στη διάθεση ή στη συμπεριφορά, είτε σε εσάς είτε σε κάποιον κοντινό σας άνθρωπο, αξίζει να δώσετε προσοχή.
Η έγκαιρη κατανόηση μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά.
ΠΗΓΗ: simeteho.gr
Επιστήμονες έχουν επαναταξινομήσει
το μεσεντέριο ως ξεχωριστό όργανο, φέρνοντας επανάσταση στην
κατανόηση του πεπτικού συστήματος.
Υπάρχουν 15 συμπτώματα του Αλτσχάιμερ που εμφανίζονται
πολύ πριν τη γνωστική έκπτωση.
Για τον λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια ο ίδιος και η επιστημονική του ομάδα έχουν δώσει έμφαση σε μια νέα ιδέα, την «επιστημονική ευεξία» (Scientific Wellness), η οποία μετατοπίζει την εστίαση από τη θεραπεία ασθενειών στην προληπτική βελτιστοποίηση της υγείας.
Ο Dr. Hood μίλησε για όλα αυτά στο διαδικτυακό κανάλι του επίσης γιατρού Mark Hyman και εξήγησε πώς αυτές οι πρώιμες αλλαγές σχετίζονται με τη λειτουργία του εγκεφάλου και τον μεταβολισμό.
Το Αλτσχάιμερ ξεκινά 10 με 20 χρόνια νωρίτερα από τα συμπτώματά του
Η πρώτη ιδέα ότι μπορεί να κινδυνεύεις από Αλτσχάιμερ μπαίνει στο μυαλό σου όταν συνειδητοποιείς πως αρχίζεις να ξεχνάς πληροφορίες που έμαθες πρόσφατα, δεν θυμάσαι πού έχεις βάλει τα πράγματά σου και δυσκολεύεσαι πια να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Αν, μάλιστα, όλα αυτά σου θυμίζουν πώς λειτουργούσε κάποιος από τους γονείς σου πριν διαγνωστεί με Αλτσχάιμερ, τότε πλέον αρχίζεις να αγωνιάς. Όχι άδικα. Γιατί «όταν αρχίζει η απώλεια μνήμης, η νόσος έχει ήδη προχωρήσει αρκετά», λέει ο Dr. Hood στο podcast.
«Το Αλτσχάιμερ είναι μια μακρά, αργή διαδικασία που ξεκινά πολλά χρόνια πριν εμφανιστούν τα "κλασικά" συμπτώματα. Συγκεκριμένα, η αρχή μπορεί να γίνει ακόμα και 20 χρόνια πριν, με αλλαγές στον μεταβολισμό, το ανοσοποιητικό ή με την εμφάνιση φλεγμονών.
Στη φάση αυτή ο εγκέφαλος αρχίζει να αλλάζει σε κυτταρικό επίπεδο, αλλά τα συμπτώματα δεν είναι ακόμα εμφανή», λέει ο βιολόγος και τονίζει: «Αυτό είναι το στάδιο που θεωρητικά μπορείς να προλάβεις το Αλτσχάιμερ πλήρως»
Στη συνέχεια, 5–10 χρόνια πριν από τη διάγνωση, η νόσος μπαίνει σε υποκλινική φάση.
Αυτό σημαίνει ότι αρχίζουν τα πρώτα ήπια προβλήματα μνήμης, η δυσκολία οργάνωσης και κάποια μικρά λάθη στην καθημερινότητα.
Ο Dr. Hood λέει πως στη φάση αυτή υπάρχει ακόμα περιθώριο παρέμβασης, οπότε έχει νόημα να γίνει ένας οργανωμένος έλεγχος υγείας εξετάζοντας συγκεκριμένους βιοδείκτες στο αίμα
(δείκτες φλεγμονής, μεταβολικοί δείκτες, λιπίδια και πρωτεΐνες που σχετίζονται με τη νευροεκφύλιση),
ενώ υπάρχει και η δυνατότητα γενετικού ελέγχου ώστε να διαπιστωθεί αν φέρει κάποιος τα γονίδια που αυξάνουν τον κίνδυνο για Αλτσχάιμερ, όπως το APOE4.
«Ακόμα κι αν έχει, βέβαια, κανείς αυτό το γονίδιο, δεν σημαίνει ότι με βεβαιότητα θα εμφανίσει τη νόσο, αλλά ότι έχει προδιάθεση».
Ταυτόχρονα, ήδη από τη φάση αυτή χρειάζεται να γίνει μια σειρά από γνωστικά τεστ
( τεστ μνήμης, συγκέντρωσης, εκτελεστικών λειτουργιών),
τα οποία θα λειτουργήσουν ως βάση και σύγκριση για τα μελλοντικά τεστ που ενδεχομένως χρειαστούν. Όλα τα παραπάνω, λέει ο ειδικός, πρέπει να γίνονται περιοδικά, ώστε η παρακολούθηση να γίνει τρόπος ζωής.
Ο Dr. Hood εστιάζει σε 3 σημαντικά πρώιμα συμπτώματα που σχεδόν όλοι προσπερνούν γιατί κάπως «δικαιολογούνται» όταν μεγαλώνει κανείς:
Το άτομο αρχίζει να:
Όλα αυτά δεν φαίνονται σοβαρά, όμως δείχνουν αλλαγή στη λειτουργία του εγκεφάλου.
Το άτομο δυσκολεύεται να μείνει συγκεντρωμένο, να παρακολουθήσει μια σύνθετη σκέψη ή να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα όπως έκανε παλιά – και το αποδίδει στην ηλικία ή στην κούραση και το στρες.
Στα πολύ πρώιμα στάδια, ένα άτομο με Αλτσχάιμερ γίνεται πιο παθητικό, χάνοντας το ενδιαφέρον του για πράγματα που άλλοτε του άρεσαν, λιγότερο κοινωνικό και πιο ευερέθιστο ή αγχώδες.
Άλλα πρώιμα συμπτώματα
Ως προς τη νοητική λειτουργία:
Συχνή απώλεια πρόσφατης μνήμης.
Πιο αργή επεξεργασία πληροφοριών.
Μειωμένη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων.
Ως προς τη γλώσσα και τη σκέψη:
Δυσκολία εύρεσης λέξεων.
Διακοπές στη ροή της σκέψης.
Δυσκολία κατανόησης συνομιλιών.
Ως προς τον χώρο και την αντίληψη:
Αποπροσανατολισμός
(χώρος/χρόνος).
Δυσκολία πλοήγησης ή οδήγησης.
Προβλήματα οπτικοχωρικής αντίληψης.
Ως προς την καθημερινή λειτουργία:
Δυσκολία σε απλές καθημερινές εργασίες.
Λάθη σε οικονομικά ή οργανωτικά θέματα.
Τοποθέτηση αντικειμένων σε λάθος μέρη.
Πώς θα προλάβεις το Αλτσχάιμερ;
Αδύναμη ανοσία Ομίχλη εγκεφάλου. Χαμηλή ενέργεια. Αλλαγές διάθεσης. . Οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν αυτα τα συμπτώματα. Κανείς δεν ανησυ...
