ΕΓΓΕΝΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ..

 Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει 

την εγγενή ικανότητα ως 

«το σύνολο όλων των σωματικών 

και πνευματικών δυνατοτήτων που 

μπορεί να αξιοποιήσει ένα άτομο 

σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή».

Ο Δρ. John Beard, καθηγητής στον τομέα 

της «παραγωγικής γήρανσης», 

ο οποίος συνέβαλε στη διαμόρφωση 

της εν λόγω έννοιας, δήλωσε στους 

New York Times ότι ο όρος «εγγενής»

αναφέρεται σε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά

που αφορούν το άτομο 

«από το δέρμα και μέσα», 

ενώ η «ικανότητα» εστιάζει 

στη λειτουργικότητά του.

Αν και η έννοια αυτή δεν είναι ακόμη 

δυνατόν να αξιολογηθεί κλινικά από 

τους γιατρούς, οι ειδικοί του χώρου

 ελπίζουν ότι η «εγγενής ικανότητα» 

θα χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή 

για να βοηθήσει τους ασθενείς 

–και δη τους ηλικιωμένους– 

να παρακολουθούν την υγεία και τ

ην ευεξία τους.

Οι 5 κατηγορίες που καθορίζουν 

την εγγενή ικανότητα

Η εγγενής ικανότητα ορίστηκε επίσημα 

το 2015 στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας

του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας 

για την υγιή γήρανση.

 Η πρωτοβουλία αυτή επιδιώκει

 να μετατοπίσει το ενδιαφέρον σχετικά 

με τη γήρανση από την εστίαση 

στη νόσο και την ευθραυστότητα,

προς τη διατήρηση της λειτουργικότητας 

καθώς οι άνθρωποι γερνούν.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η αξιολόγηση 

της εγγενούς ικανότητας ενός ατόμου 

βασίζεται σε πέντε κατηγορίες:

1. τη γνωστική λειτουργία
2. την κινητικότητα 
3. (δύναμη και ικανότητα κίνησης)
4. τις αισθητηριακές ικανότητες 
5. (όραση και ακοή)
6. την ψυχολογική ευεξία
7. τη ζωτικότητα 
8. (συνολικά επίπεδα ενέργειας και ανθεκτικότητα σε στρεσογόνους παράγοντες).

Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι 

η εγγενής ικανότητα σχετίζεται με 

τον κίνδυνο αναπηρίας και θνησιμότητας 

στους ηλικιωμένους, αν και 

οι ειδικοί επισημαίνουν ότι 

αυτό που έχει πραγματική αξία 

είναι να παρακολουθείται 

η εγγενής ικανότητα του ατόμου

 με την πάροδο του χρόνου. 

Αν μπορέσει να επιτευχθεί αυτό, 

τότε οι γιατροί θα είναι σε θέση

 να αναγνωρίσουν σημάδια 

επιδείνωσης της υγείας προτού 

να είναι πολύ αργά.

Όπως λέει και ο Beard, «παρακολουθώντας 

την εγγενή ικανότητα ακόμα

 και υγειών ενηλικών, οι γιατροί

 θα είναι σε θέση σε βάθος χρόνου 

να εντοπίζουν τυχόν αλλαγές. 

Με τον τρόπο αυτό θα μπορούν 

να διακρίνουν από πού προκύπτουν 

αυτές οι αλλαγές και πώς μπορεί να παρέμβει κανείς έγκαιρα για να επιτρέψει τις επιπτώσεις τους».

Η έρευνα σχετικά με την εγγενή ικανότητα 

βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο 

και διεξάγεται στο πλαίσιο κλινικών δοκιμών, 

μεταξύ άλλων στη Γαλλία, όπου οι 

ηλικιωμένοι συμπληρώνουν τακτικά 

ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση 

της εγγενούς ικανότητάς τους και 

λαμβάνουν ιατρικές συστάσεις 

βάσει της βαθμολογίας τους.

Εάν η βαθμολογία ενός ατόμου αρχίσει 

να μειώνεται, το άτομο παραπέμπεται 

σε γιατρό για περαιτέρω εξετάσεις 

και –αν κριθεί απαραίτητο– 

για θεραπεία.Επιπλέον, οι ειδικοί 

εξετάζουν αν αυτή η έγκαιρη παρέμβαση

 –με βάση τη βαθμολογία της εγγενούς 

ικανότητας ενός ατόμου– 

θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερο 

προσδόκιμο ζωής. 

Δεν είναι μάλιστα λίγοι αυτοί που ελπίζουν

 σε αυτό. 

Ένας από αυτούς και ο David Furman, 

καθηγητής στο Buck Institute for Research

on Aging, ο οποίος είπε επίσης 

στους Times πως «αναμένουμε ότι 

θα συμβεί, αλλά δεν διαθέτουμε ακόμη 

τα σχετικά δεδομένα».

ΚΑΤ ΑΡΧΗΝ..ΟΧΙ ΑΓΧΟΣ

 

Άγχος 

αυτό το συναίσθημα του φόβου, 

της ανησυχίας και του πανικού  

δεν είναι σίγουρα κάτι καινούργιο. 

Ο Ιπποκράτης έγραψε γι’ αυτό 

τον τέταρτο π.Χ. αιώνα. 

Όπως έκανε και ο Søren Kierkegaard 

στη δεκαετία του 1860. 

Και ο Sigmund Freud ασχολήθηκε 

με αυτήν την διαταραχή το 1926. 

Ωστόσο, όταν ερχόμαστε στο παρόν

βλέπουμε μια σημαντική άνοδο 

ειδικά σε νέους ανθρώπους.

Τα φαρμακευτικά προϊόντα

 είναι η κλασική και πιο διαδεδομένη 

θεραπεία για την αντιμετώπιση 

του άγχους (και πολύ κερδοφόρα).

 Η γνωστική θεραπεία είναι 

μια μέθοδος αντιμετώπισης, επίσης. 

Τα τελευταία χρόνια πολλοί επιλέγουν 

τεχνικές χαλάρωσης όπως , 

η προσευχή, 

το μασάζ καθώς και 

η μουσικοθεραπεία. 

Τώρα, όμως, οι νευροεπιστήμονες

 στο Ηνωμένο Βασίλειο ανακάλυψαν 

ένα τραγούδι που οδηγεί σε δραματική

μείωση, κατά 65 τοις εκατό, 

στο συνολικό άγχος …

Άγχος & Γενιά Y

Μια έρευνα του 2013 διαπίστωσε ότι 

το 57 τοις εκατό των αμερικανικών 

φοιτητριών πανεπιστημίου ανέφεραν 

επεισόδια “τρομερού άγχους”. 

Και στο Ηνωμένο Βασίλειο, 

η φιλανθρωπική οργάνωση YouthNet 

ανακάλυψε ότι το ένα τρίτο των νεαρών 

γυναικών και ο ένας στους δέκα νεαρούς 

άνδρες – υποφέρουν από κρίσεις πανικού.

Η Marjorie Wallace, CEO 

της φιλανθρωπικής οργάνωσης Sane, 

πιστεύει ότι η γενιά Υ 

(αυτοί που γεννήθηκαν στη δεκαετία

 του 1980 και του 1990), 

ζει στην εποχή της απελπισίας.

 “Το να μεγαλώνεις ήταν πάντα δύσκολο, 

αλλά αυτή η αίσθηση της απελπισίας; 

Αυτό είναι καινούριο”, λέει.

Η Rachael Dove γράφει στο περιοδικό 

Anxiety: η επιδημία που σαρώνει 

την γενιά Y:

“Τι συμβαίνει λοιπόν 

Η άνοδος της τεχνολογίας,

η υπερβολικά προστατευτική ανατροφή 

των παιδιών και η “εκπαίδευση-

εργοστάσιο” είναι μεταξύ των λόγων που 

οι ψυχολόγοι προτείνουν ότι οφείλεται 

αυτή η “επιδημία”. 

Ένας άλλος λόγος είναι η “πολυτέλεια” 

των “πολλών” επιλογών που έχουμε. 

Ο Pieter Kruger, ένας ψυχολόγος 

με έδρα το Λονδίνο, αναφέρει ότι η μέχρι 

τώρα έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι 

που αισθάνονται ότι δεν έχουν επιλογή 

είναι στην πραγματικότητα πιο ανθεκτικοί 

– κυρίως επειδή μπορούν να κατηγορήσουν 

την ζωή ή τους άλλους όταν κάνουν 

μια λανθασμένη επιλογή. 

Από την άλλη, αν έχεις μια σειρά 

από επιλογές, στην περίπτωση 

του λάθους, μπορείς να κατηγορήσεις 

μόνο τον εαυτό σου.

Η συγγραφέας Claire Eastham, 

συμφωνεί στο blog της 

We Are All Mad Here:

“Ξοδεύω πολύ χρόνο να ανησυχώ 

για το τι πάω να κάνω με την ζωή μου.

Οι προηγούμενες γενιές δεν είχαν επιλογή 

και δεν είχαν ανησυχία. 

Αν μας πουν τι πρέπει να κάνουμε παίρνει 

την πίεση μακριά.”

Στη σύγχρονη εποχή μας, η λήψη 

αποφάσεων μπορεί να προκαλέσει 

ένα είδος παράλυσης. 

Συχνά, ερευνούμε μανιωδώς

 τις πολλές διαφορετικές επιλογές

 για, ας πούμε, ένα ζευγάρι παπούτσια. 

Τελικά, η υπερφόρτωση πληροφοριών 

θα μπλοκάρει όλο το εγχείρημα για ψώνια, 

αφήνοντας μας εξαντλημένους και 

ένοχους γιατί υπονομεύσαμε μια 

τέτοια φαινομενικά απλή εργασία.

Η τεχνολογία συμβάλλει επίσης 

στην αύξηση του άγχους. 

Πολλοί από μας αισθανόμαστε εκτεθειμένοι 

χωρίς τα smartphones μας 

– και σπάνια δεν τα έχουμε μαζί μας. 

Οι κινητές συσκευές τείνουν να είναι 

το παράθυρο μας προς τον κόσμο 

και ενισχύουν την αίσθηση της σύνδεσης. 

Αλλά υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά στην 

αίσθηση της ανάγκης να διατηρούμαστε στην 

κορυφή των κοινωνικών μέσων μαζικής 

ενημέρωσης – αλλιώς γνωστή ως “Fomo”, 

ή Fear of Missing Out. 

“Το “Fomo” είναι πραγματικό και μπορεί 

να είναι ένας σταθερός εθισμός που 

επηρεάζει τα επίπεδα του άγχους και 

την γενική αίσθηση της ευημερίας», 

λέει ο Kruger.

Τα κοινωνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης μας 

επιτρέπουν να συγκρίνουμε τα πάντα 

– τις σχέσεις, τη διατροφή, το σώμα, 

την ομορφιά, τον πλούτο, το επίπεδο 

διαβίωσης –

 

όχι μόνο με τους φίλους μας, αλλά 

και με διασημότητες. 

Και, όπως η έρευνα έχει δείξει, 

τα κοινωνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης 

“μπορεί να προκαλέσουν κατάθλιψη σε άτομα 

που συγκρίνουν τον εαυτό τους με άλλους.”

Εκτός από την πλήρη αναθεώρηση του

 τρόπου ζωής μας και τον περιορισμό 

της έκθεσης μας στα κοινωνικά μέσα

- και μαθαίνοντας να ζούμε με αφθονία

 επιλογών – 

νευροεπιστήμονες ανακάλυψαν ότι

 ακούγοντας ένα ειδικά σχεδιασμένο 

τραγούδι μπορεί να έχει βαθιά επίδραση 

πάνω στα επίπεδα του άγχους μας.

Η δημιουργία της απόλυτης ξεαγχωτικής

 μουσικής

Οι ερευνητές στο Mindlab International 

στο Η.Β. ήθελαν να μάθουν τι είδους 

μουσική προκαλεί την μεγαλύτερη 

κατάσταση χαλάρωσης. 

Στη μελέτη οι συμμετέχοντες προσπαθούν 

να λύσουν ένα δύσκολο παζλ 

– το οποίο προκαλεί έναν ορισμένο βαθμό

 στρες – 

ενώ συνδέονται με αισθητήρες. Παράλληλα, 

οι συμμετέχοντες ακούν μια σειρά 

από μουσικά κομμάτια καθώς οι ερευνητές 

μετρούν την εγκεφαλική δραστηριότητα, 

τον καρδιακό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση 

και τον ρυθμό της αναπνοής τους. 

Αυτό που βρήκαν είναι ότι ένα μουσικό

 κομμάτι -το “Weightless» – 

οδήγησε σε εντυπωσιακή μείωση 65 

τοις εκατό στο συνολικό άγχος 

των συμμετεχόντων, και μείωση 35 

τοις εκατό σε συνήθεις τιμές φυσιολογικής 

ηρεμίας.

Είναι ενδιαφέρον, ότι το κομμάτι 

είχε σχεδιαστεί ειδικά για να προκαλέσει 

αυτή την εξαιρετικά χαλαρή κατάσταση.

 Δημιουργήθηκε από την Marconi Union, 

οι μουσικοί συνεργάστηκαν με θεραπευτές

 ήχου και οργάνωσαν προσεκτικά τις αρμονίες,

 τους ρυθμούς και το μπάσο, με αποτέλεσμα 

την επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού και 

της αρτηριακής πίεσης του ακροατή, ενώ 

μειώνονται επίσης οι ορμόνες του στρες,

όπως η κορτιζόλη.

Στην πραγματικότητα, η μουσική είναι 

τόσο αποτελεσματική, που πολλές από 

τις γυναίκες που συμμετείχαν ένιωσαν 

υπνηλία – στο σημείο όπου ο επικεφαλής 

ερευνητής Dr. David Lewis-Hodgson 

συμβουλεύει να μην την ακούμε κατά την 

οδήγηση.

Αλλά δεν χρειάζεται να πιστέψετε λέξη 

από τα παραπάνω.

 Ζήστε την εμπειρία 

για τον εαυτό σας εδώ:

Μετάφραση spiritscience.gr από themindunleashed.com

natural morning light

 

When people spent extended time outdoors

in natural morning light,

their circadian rhythms shifted earlier,

their melatonin onset was tighter and more reliable, and

their sleep timing normalized within

a week.

No supplement. No prescription. Just light.

Here's why this is so powerful.

The brain has a master clock called the suprachiasmatic nucleus, and it sets the rhythm for nearly every cell in your body.

That clock takes its strongest cue

from light entering your eyes in the early morning hours, before about 9am.

Indoor light is roughly 100 times dimmer

than outdoor light, even on a cloudy day.

Your master clock can barely read it.

When you skip morning light,

your sleep-wake rhythm slowly drifts later. You feel tired but wired at night.

You can't fall asleep before midnight.

You wake groggy.

The fix is shockingly simple.

10 minutes of morning sunlight, ideally within an hour of waking.

No sunglasses for that window.

Walk the dog.

Drink coffee on your porch.

Step outside while the kettle boils.

It costs nothing. It works in days.

It is one of the most powerful sleep tools we have

Breaking the Eighty Barrier

 

Στην Ιαπωνία, το βιβλίο του ψυχολόγου Hideki Wada με τίτλο «Breaking the Eighty Barrier» (Σπάζοντας το Φράγμα των Ογδόντα) εκδόθηκε πρόσφατα με μεγάλη επιτυχία.

Εχει πουλήσει πάνω από 500.000 αντίτυπα και οι ειδικοί προβλέπουν ότι θα γίνει μπεστ σέλερ, φτάνοντας το όριο του ενός εκατομμυρίου τους επόμενους μήνες.

Ο Δρ. Wada, 61 ετών, είναι κορυφαίος ειδικός στην υγεία των ηλικιωμένων.

Έχει συμπυκνώσει την πλούσια εμπειρία του σε 44 κανόνες,

αποκαλύπτοντας τα μυστικά για μια ήρεμη και πλήρη ζωή μετά τα 60.

Αυτοί οι κανόνες φαίνονται απλοί,

αλλά περιέχουν βαθιά σοφία:

• Περπατήστε κάθε μέρα.

• Όταν είστε θυμωμένοι, αναπνεύστε βαθιά.

• Συνεχίστε να κινείστε.

Μην αφήνετε το σώμα σας να μένει στάσιμο.

• Πίνετε νερό το καλοκαίρι,

ακόμα κι αν το κλιματιστικό είναι ανοιχτό.

• Μασάτε καλά την τροφή σας—

το μυαλό λειτουργεί με το στόμα.

• Η απώλεια μνήμης δεν προκαλείται

από την ηλικία, αλλά από την αδράνεια.

• Μην κάνετε υπερβολική χρήση φαρμάκων.

• Μην προσπαθείτε να μειώσετε την αρτηριακή σας πίεση ή τα επίπεδα ζαχάρου εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο.

• Η μοναξιά μπορεί να είναι ηρεμία,

όχι απομόνωση.

• Δεν είναι ντροπή να είσαι τεμπέλης.

• Η άδεια οδήγησης δεν είναι υποχρεωτική στα γηρατειά.

• Κάνε ό,τι αγαπάς και εγκατέλειψε ό,τι δεν σου αρέσει.

• Μην κλειδώνεσαι στο σπίτι.

• Φάε ό,τι σε κάνει ευτυχισμένο—λίγη αύξηση βάρους δεν είναι επιβλαβής.

• Μην περνάς χρόνο με ανθρώπους που δεν σου αρέσουν.

• Μην βλέπεις τηλεόραση.

• Μην καταπολεμάς συνεχώς την ασθένεια. Μάθε να ζεις με αυτήν.

• Η αισιοδοξία είναι το καλύτερο φάρμακο.

• Τα φρούτα, το φως του ήλιου και ο καθαρός αέρας είναι πηγές ευτυχίας.

• Μίλα για ό,τι έχεις στο μυαλό σου.

• Αν χρειαστεί, άλλαξε γνώμη—δεν είναι πρόβλημα.

• Το να σταματήσεις τη μάθηση είναι η αρχή των γηρατειών.

• Απλώς να είσαι ευγνώμων είναι αρκετό—

ένα χαμόγελο φέρνει καλή τύχη.

• Τα γηρατειά δεν είναι βάρος, αλλά δώρο.

Ο Δρ. Wada μας υπενθυμίζει ότι η περίοδος μετά τα 60 δεν είναι το τέλος της ζωής,

αλλά η αρχή της απλότητας και της γαλήνης.

Αυτή είναι η εποχή που αρχίζουμε να βλέπουμε τη ζωή καθαρά και να γινόμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας.

Με λίγα λόγια:

Ζήστε απλά, κινηθείτε λίγο κάθε μέρα και χαμογελάστε περισσότερο.

Αγκαλιάστε το σώμα σας και την ηλικία σας με αγάπη - και θα δείτε ότι η ευτυχία είναι πιο κοντά από ό,τι νομίζατε.

Μην θαυμάζετε τους νέους: όλοι υπήρξαμε νέοι.

Θαυμάστε τους ηλικιωμένους -

έχουν δει τον κόσμο και έχουν βιώσει τη ζωή.

Θαυμάστε τους ηλικιωμένους που περνούν από δίπλα μου την αυγή:

ψαράδες, συλλέκτες μανιταριών, ταξιδιώτες

Θαυμάστε αυτούς που εξακολουθούν να φροντίζουν τον εαυτό τους, τα μαλλιά τους, τα παπούτσια τους, τα προσεγμένα και κομψά ρούχα τους.

Θαυμάστε αυτούς που δεν χάνουν ποτέ τη χαρά τους στη ζωή, που βλέπουν τον εαυτό τους στα παιδιά και τα εγγόνια τους, που είναι γεμάτοι επιθυμία ακόμα και αφού έχουν μάθει τα πιο δύσκολα μαθήματα.

Μην θαυμάζετε τους νέους

Το να είσαι νέος είναι εύκολο.

Θαυμάστε τους ηλικιωμένους—

κατάφεραν να παραμείνουν για πάντα νέοι.