ΑΤΥΠΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

 

Η άτυπη κατάθλιψη 

αρχίζει στην εφηβεία 

είναι πιο συχνή στις γυναίκες παρά στους άνδρες. 

Παρά την ονομασία της, δεν είναι σπάνια. Όπως και με άλλες μορφές κατάθλιψης, 

Συμπτώματα

Προσωρινή ευεξία στο άκουσμα μιας καλής/ευχάριστης είδησης, αλλά αίσθημα βαθιάς λύπης/απόγνωσης λίγο αργότερα

Αυξημένη όρεξη με ακούσια αύξηση του σωματικού βάρους

Αυξημένη επιθυμία για ύπνο, συνήθως πάνω από 10 ώρες την ημέρα

Αίσθηση ότι τα χέρια και τα πόδια είναι “πολύ βαριά”, κάτι που διαρκεί τουλάχιστον μια ώρα μέσα στην ημέρα

Αδυναμία διατήρησης μακροχρόνιας σχέσης, λόγω της ευαισθησίας στην απόρριψη ή την κριτική, η οποία επηρεάζει τις σχέσεις του ασθενούς, την κοινωνική του ζωή και την εργασία του.

Παράγοντες κινδύνου

Πολλοί παράγοντες φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ή “ενεργοποίησης” της κατάθλιψης, είτε πρόκειται για άτυπη, είτε όχι. 

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

Κατάθλιψη που ξεκίνησε σε παιδική ή εφηβική ηλικία

Ιστορικό διπολικής διαταραχής

Κατάχρηση αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών

Σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση

Τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία

Ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, 

όπως η χαμηλή αυτοεκτίμηση ή η υπερβολική εξάρτηση από άλλο άτομο

Σοβαρή ασθένεια, όπως  καρκίνος,  καρδιακή νόσος

Ορισμένα φάρμακα, όπως κάποια φάρμακα για την υψηλή πίεση του αίματος, ή υπνωτικά χάπια 

Οικονομικά προβλήματα

Το οικογενειακό ιστορικό και άλλα προβλήματα με την οικογένεια ή τους άλλους μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο της κατάθλιψης:

Πρώτου βαθμού συγγενείς με ιστορικό κατάθλιψης, διπολικής διαταραχής ή αλκοολισμού

Στρεσογόνα γεγονότα στην ζωής του ασθενούς, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου

Κατάθλιψη μετά τον τοκετό (επιλόχεια κατάθλιψη)

Πιθανή αυτοκτονία κάποιου μέλους της οικογένειας

Περιορισμένες φιλικές επαφές ή άλλες προσωπικές σχέσεις

Επιπλοκές

Όπως και άλλα είδη της κατάθλιψης, η άτυπη κατάθλιψη είναι μια σοβαρή ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα.

 Η άτυπη κατάθλιψη μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματικά, συμπεριφορικά και προβλήματα που επηρεάζουν κάθε τομέα της ζωής σας. Επιπλοκές που σχετίζονται με την άτυπη κατάθλιψη μπορεί να περιλαμβάνουν:

Υπερβολικό βάρος ή παχυσαρκία, 

η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή νόσο και διαβήτη

Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ή χρήση ναρκωτικών ουσιών

Άγχος και διαταραχή πανικού, ή κοινωνική φοβία

Οικογενειακές διαφορές/εντάσεις, δυσκολίες στις σχέσεις και την εργασία ή προβλήματα στο σχολείο

Κοινωνική απομόνωση

Αυτοκτονικές σκέψεις

www.iatropedia.gr

ΣΑΚΟΠΕΝΙΑ...ΕΝΤΕΡΟ..ΜΥΣ,,ΜΙΚΡΟΒΙΩΜΑ..

 

Η σαρκοπενία, δηλαδή η προοδευτική απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης, δεν είναι απλώς ένα αισθητικό θέμα.

Είναι βασικός παράγοντας ευθραυστότητας. Επηρεάζει την ισορροπία, την αυτονομία, τον κίνδυνο πτώσεων, τη μεταβολική υγεία και, τελικά, την ποιότητα ζωής.

Σε ηλικίες άνω των 80 ετών, περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους εμφανίζουν κλινικά σημαντική σαρκοπενία.

Τι σχέση έχει το έντερο με τους μύς;

Με την ηλικία, η σύσταση του μικροβιώματος αλλάζει.

Η ποικιλία των ειδών των μικροοργανισμών μειώνεται.

Είδη βακτηρίων που παράγουν ωφέλιμους μεταβολίτες, όπως τα λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου, ελαττώνονται .

Ταυτόχρονα αυξάνονται μικροοργανισμοί που συνδέονται με χρόνια χαμηλού βαθμού φλεγμονή.

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται δυσβίωση.

Η χρόνια φλεγμονή, ακόμη και σε χαμηλό επίπεδο, επηρεάζει

τη μυϊκή πρωτεϊνοσύνθεση,

τη μιτοχονδριακή λειτουργία και

την ινσουλινοευαισθησία.

Δηλαδή τους μηχανισμούς που καθορίζουν τη διατήρηση της μυϊκής μάζας.

Παράλληλα, η ίδια φλεγμονώδης κατάσταση συνδέεται

με γνωστική έκπτωση και

μεταβολική διαταραχή.

Σε πειραματικά μοντέλα, όταν μεταμοσχεύθηκε μικροβίωμα από νεαρά ζώα σε ηλικιωμένα, παρατηρήθηκε βελτίωση στη φλεγμονή, στη μυϊκή λειτουργία και ακόμη και στη διάρκεια ζωής.

Δεν μιλάμε για μαγεία.

Μιλάμε για μεταβολική αναπροσαρμογή.

Η μελέτη ARMOR επιχειρεί να μεταφέρει αυτή την ιδέα στον άνθρωπο.

Πρόκειται για τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή.

Συμμετέχουν άτομα ηλικίας 65 έως 84 ετών που ζουν στην κοινότητα.

Οι συμμετέχοντες λαμβάνουν είτε κάψουλες λυοφιλοποιημένου μικροβιώματος από νέους, σωματικά δραστήριους δότες

είτε εικονικό φάρμακο.

Γιατί δότες που ασκούνται;

Διότι γνωρίζουμε πλέον ότι η σωματική άσκηση αυξάνει την ποικιλία του μικροβιώματος και ενισχύει πληθυσμούς βακτηρίων που σχετίζονται με παραγωγή βουτυρικού οξέος και άλλων αντιφλεγμονωδών μεταβολιτών.

Με άλλα λόγια, το μικροβίωμα ενός νέου, δραστήριου ανθρώπου δεν είναι απλώς νεότερο. Είναι λειτουργικά διαφορετικό.

Η παρέμβαση γίνεται με κάψουλες, όχι με ενδοσκοπική διαδικασία.

Αυτό έχει σημασία γιατί καθιστά τη μέθοδο λιγότερο επεμβατική και δυνητικά πιο εφαρμόσιμη σε ευρεία κλίμακα.

Πριν από τη χορήγηση, ορισμένοι συμμετέχοντες λαμβάνουν ριφαξιμίνη,

ένα μη απορροφήσιμο αντιβιοτικό, ώστε να διευκολυνθεί η εγκατάσταση του νέου μικροβιώματος.

Οι ερευνητές αξιολογούν τη μυϊκή δύναμη, την ταχύτητα βάδισης, τη σύσταση σώματος με DEXA, μεταβολικούς δείκτες, γνωστική λειτουργία και φυσικά τη σύσταση του μικροβιώματος με σύγχρονες μεθόδους μεταγονιδιωματικής ανάλυσης.

Πρωταρχικός στόχος είναι η ασφάλεια και η ανεκτικότητα.

Δευτερεύοντες στόχοι είναι οι λειτουργικές βελτιώσεις.

Η γήρανση δεν είναι μόνο γενετική.

Είναι και οικολογική. Το ανθρώπινο σώμα είναι οικοσύστημα.

Τα τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί που ζουν μέσα μας επηρεάζουν

τον μεταβολισμό,

το ανοσοποιητικό σύστημα, ακόμη και

τον εγκέφαλο

μέσω του άξονα εντέρου και εγκεφάλου. Αν το οικοσύστημα απορρυθμιστεί, επηρεάζεται ολόκληρος ο οργανισμός.

Η ιδέα της «ανθεκτικής γήρανσης» που προτείνει η ARMOR είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Δεν μιλά για αθανασία.

Μιλά για διατήρηση λειτουργικότητας.

Για διατήρηση μυϊκής ποιότητας, μεταβολικής σταθερότητας

και γνωστικής διαύγειας.

Είναι όμως η μεταμόσχευση μικροβιώματος η μόνη οδός; Όχι.

Και αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα

Η άσκηση αυξάνει τη μικροβιακή ποικιλότητα.

Η διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες τροφοδοτεί τα ωφέλιμα βακτήρια.

Οι πολυφαινόλες από φρούτα, λαχανικά και ελαιόλαδο λειτουργούν ως πρεβιοτικά.

Ο επαρκής ύπνος και η μείωση του χρόνιου στρες επηρεάζουν επίσης τη σύσταση του μικροβιώματος.

Με άλλα λόγια, ο τρόπος ζωής μας διαμορφώνει καθημερινά το εντερικό μας οικοσύστημα.

Η μεταμόσχευση μικροβιώματος είναι ένα εργαλείο. Ένα πιθανό θεραπευτικό μέσο για επιλεγμένες περιπτώσεις.

Ήδη χρησιμοποιείται με εξαιρετικά αποτελέσματα σε λοιμώξεις από Clostridium difficile. Εκεί έχει σώσει ζωές.

Η εφαρμογή της στη γήρανση είναι ένα επόμενο βήμα, αλλά χρειάζεται δεδομένα.

Αυτό που με συναρπάζει σε αυτή τη μελέτη δεν είναι μόνο η ίδια η παρέμβαση. Είναι το γεγονός ότι η επιστήμη επιτέλους αρχίζει να αντιμετωπίζει τη γήρανση ως δυναμική κατάσταση που μπορεί να τροποποιηθεί.

Όχι απλώς να υπομείνουμε τη φθορά, αλλά να ενισχύσουμε την ανθεκτικότητα.

Η λέξη ανθεκτικότητα είναι κεντρική.

Σημαίνει ότι όταν έρθει μια λοίμωξη, μια χειρουργική επέμβαση, μια περίοδος ακινησίας, ο οργανισμός ανακάμπτει ταχύτερα. Διατηρεί αποθέματα. Διατηρεί προσαρμοστικότητα.

Το μικροβίωμα φαίνεται να είναι ένας από τους ρυθμιστές αυτής της προσαρμοστικότητας.

Αν μπορέσουμε να το κατανοήσουμε βαθύτερα και να το επηρεάσουμε με ασφάλεια, ίσως αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη γήρανση.

Μέχρι τότε, το μήνυμα παραμένει απλό.

Κινηθείτε. Τρέξτε, περπατήστε, σηκώστε βάρη. Φάτε φυτικές ίνες.

Φροντίστε το έντερό σας όπως φροντίζετε την καρδιά σας.

Γιατί τελικά δεν είναι ξεχωριστά συστήματα. Είναι ένα ενιαίο δίκτυο.

Η ARMOR μπορεί να ανοίξει έναν νέο δρόμο. Αλλά η καθημερινή μας επιλογή τρόπου ζωής είναι ήδη μια μορφή μικροβιακής μεταμόσχευσης.

Κάθε μέρα, με κάθε γεύμα, με κάθε προπόνηση,

διαμορφώνουμε το εσωτερικό μας οικοσύστημα

Πηγη

https://www.facebook.com/georgios.kontizas

ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

 

Ποιο είναι το σύμπτωμα που εμφανίζεται δεκαετίες πριν την άνοια 

– Δεν είναι ένδειξη αφηρημάδας

Ορισμένες δυσκολίες που μπορεί να μπερδευτούν με απλή αφηρημάδα μπορεί να αποτελούν ένα από τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια της Αλτσχάιμερ. 

Οι επιστήμονες πιστεύουν πλέον ότι αυτές οι ανεπαίσθητες αλλαγές μπορεί να εμφανιστούν έως και

 είκοσι χρόνια πριν την απώλεια μνήμης, κατά τη διάρκεια μιας «σιωπηλής» φάσης όπου μόνο λίγα εγκεφαλικά κύτταρα έχουν επηρεαστεί.

«Αυτό πιθανόν εξηγεί γιατί 

το να χάνει κανείς τον προσανατολισμό του μπορεί να είναι από τα πρώτα σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ», 

σημειώνει ο Βρετανός καθηγητής Michael Hornberger από το University of East Anglia, σύμφωνα με το Daily Mail. Σύμφωνα με ερευνητές του Allen Institute for Brain Science, αυτή η αρχική φθορά εμφανίζεται στην περιοχή του εγκεφάλου που είναι 

υπεύθυνη για την χωρική πλοήγηση – πολύ πριν από τα κλασικά συμπτώματα ή τις ορατές εγκεφαλικές αλλοιώσεις σε απεικονίσεις.

Σε ποιες παθήσεις είναι σύμπτωμα 

η χωρική επίγνωση;

Δυσκολίες με τη χωρική επίγνωση – όπως η αποπροσανατολισμός, η λανθασμένη εκτίμηση αποστάσεων ή η δυσκολία πλοήγησης σε γνώριμα μέρη – μπορεί να αποτελούν σημάδια διαφόρων νευρολογικών, νευροαναπτυξιακών και ψυχιατρικών παθήσεων.

 Σύμφωνα με επιστημονική εργασία του 2010 με τίτλο «Visual Spatial Cognition in Neurodegenerative Disease», αυτά τα προβλήματα προκύπτουν συχνά επειδή διάφορες παθήσεις προκαλούν 

φθορές σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για τη χωρική σκέψη.

Για παράδειγμα: Αλτσχάιμερ: 

Οι διαταραχές στη χωρική πλοήγηση μπορεί να εμφανιστούν πριν από την απώλεια μνήμης, λειτουργώντας ως πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια.

Μη λεκτική μαθησιακή διαταραχή (NVLD): Διαταράσσει την οπτικοχωρική επεξεργασία, επηρεάζοντας τα μαθηματικά, τις λεπτές κινητικές δεξιότητες και την κοινωνική κατανόηση.

Αναπτυξιακή διαταραχή κινητικού συντονισμού (DCD): Προκαλεί συχνά προβλήματα στην πλοήγηση και στον σχεδιασμό δραστηριοτήτων στα παιδιά.

Επίμονη ζάλη στάσης – αντίληψης (PPPD): Περιλαμβάνει χρόνια ζάλη και χωρικό αποπροσανατολισμό λόγω δυσλειτουργίας στα συστήματα πλοήγησης του εγκεφάλου.

Οπίσθια φλοιϊκή ατροφία (PCA): 

Σπάνια μορφή της Αλτσχάιμερ που προκαλεί οπτικοχωρικά προβλήματα όπως δυσκολίες στην ανάγνωση και στην αντίληψη βάθους.

Πάρκινσον: 

Προκαλεί οπτικές και χωρικές διαταραχές που παρεμβαίνουν στο περπάτημα, την οδήγηση και την καθημερινή κίνηση.

Σύνδρομο Bálint: 

Προκαλείται από βλάβη και στους δύο βρεγματικούς λοβούς, οδηγώντας σε σοβαρές δυσκολίες χωρικής επίγνωσης συντονισμού.

Αν παρουσιαστούν τέτοια συμπτώματα, είναι σημαντικό να γίνει άμεσα ιατρική αξιολόγηση από ειδικό. Ο εντοπισμός της αιτίας μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη διαχείριση και σημαντικά βελτιωμένη ποιότητα ζωής

Οι πρώιμες αλλαγές στον εγκέφαλο δίνουν ελπίδα για πρόληψη της άνοιας

Σε πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ, οι ερευνητές εξέτασαν τους εγκεφάλους 84 ασθενών με Αλτσχάιμερ και διαπίστωσαν ότι ακόμη και με χαμηλά επίπεδα των πρωτεϊνών tau και αμυλοειδούς, η πρώιμη αποδόμηση είχε ήδη ξεκινήσει – συγκεκριμένα σε 

βασικούς ανασταλτικούς νευρώνες.

Ο Αμερικανός επικεφαλής συγγραφέας Dr. Mariano Gabitto εξήγησε ότι αυτή η πρώιμη βλάβη μπορεί να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που επηρεάζει περιοχές υπεύθυνες για τη γλώσσα και τη μνήμη. 

Χρησιμοποιώντας μηχανική μάθηση, η ερευνητική ομάδα ελπίζει να προβλέψει τη γνωστική έκπτωση και πιστεύει ότι η πρώιμη παρέμβαση κατά τη διάρκεια αυτής της «σιωπηλής» φάσης θα μπορούσε να καθυστερήσει – ή ακόμα και να αποτρέψει – την εμφάνιση των συμπτωμάτων άνοιας.

Η άνοια, που προκαλείται συχνότερα από τη νόσο Αλτσχάιμερ, επηρεάζει σχεδόν 200.000 Έλληνες. «Η μακρά προσυμπτωματική και σιωπηλή περίοδος της νόσου δημιουργεί ευκαιρίες για έγκαιρη ανίχνευση, έγκαιρη παρέμβαση και ακόμη και πρόληψη», δήλωσε ο Βραζιλιάνος ερευνητής Dr. Igor Camargo Fontana από την Alzheimer’s Association.

Παράλληλα, νέα έρευνα από τη Νότια Κορέα διαπίστωσε ότι το μεταβολικό σύνδρομο – που χαρακτηρίζεται από παράγοντες όπως κοιλιακό λίπος, υψηλή αρτηριακή πίεση και υψηλό σάκχαρο αίματος 

– αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης πρώιμης άνοιας έως και κατά 70% σε άτομα που παρουσιάζουν και τους πέντε παράγοντες.

ΠΗΓΗ: www.oloygeia.gr

ΚΑΛΣΙΤΟΝΙΝΗ....ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ...

 

Η καλσιτονίνη είναι ορμόνη που παράγεται από τα κύτταρα C του θυρεοειδούς αδένα.

 Ο ρόλος της συνίσταται στην, 

από κοινού με την παραθορμόνη, 

ρύθμιση των επιπέδων ασβεστίου 

Εκτός των κυττάρων C του θυρεοειδούς , η καλσιτονίνη παράγεται και εκκρίνεται στην κυκλοφορία 

και από τα κύτταρα C 

του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς

Η αξιολόγηση των επιπέδων της καλσιτονίνης στο αίμα των ασθενών με ύποπτους οζους  συμβάλλει αποτελεσματικά στην ορθή διάγνωση του καρκινου

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι κατά πόσον η μέτρηση της καλσιτονίνης στο υλικό της παρακέντησης ενός ύποπτου όζου του θυρεοειδούς μπορεί να συμβάλλει στην διάγνωση του μυελοειδους καρκίνου, συγκριτικά με την συμβατική κυτταρολογική εξέταση του υλικού.

Η επιστημονική έρευνα

Την απάντηση στο ερώτημα αυτό έρχεται να δώσει μία συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό “Endocrine“.Η έρευνα συμπεριέλαβε 6 μελέτες, οι οποίες συνέκριναν τη διαγνωστική ευαισθησία της συμβατικής κυτταρολογικής εξέτασης μ αυτή 

της μέτρησης των επιπέδων καλσιτονίνης στο έκπλυμα του υλικού της παρακέντησης,

όσον αφορά στην ορθή διάγνωση του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς.

Η έρευνα συμπεριέλαβε, 278 ασθενείς με ύποπτους για μυελοειδή καρκίνο όζους του θυρεοειδούς ή τραχηλικούς λεμφαδένες, καθώς όλοι οι ασθενείς εμφάνιζαν παθολογικά αυξημένα επίπεδα καλσιτονίνης . 

Ο συνολικός αριθμός των ύποπτων βλαβών που παρακεντήθηκαν ήταν 399, ενώ τελικά 

οι 173 εκ των 278 ασθενών με αυξημένα επίπεδα καλσιτονίνης αίματος εμφάνισαν στην ιστολογική εξέταση του αφαιρεθέντος θυρεοειδούς και των τραχηλικών λεμφαδένων μυελοειδή καρκίνο.

Τα ευρήματα της έρευνας

Η έρευνα, αποκάλυψε πως 

η μέτρηση της καλσιτονίνης στο έκπλυμα εκ του υλικού παρακέντησης αποτελεί 

τον πιο αξιόπιστο δείκτη για τη διάγνωση του μυελοειδούς καρκίνου θυρεοειδούς. 

Πιο αναλυτικά, η μέτρηση της καλσιτονίνης στο έκπλυμα της παρακέντησης εμφάνισε:

• Διαγνωστική Ευαισθησία = 98% 
• (ανακάλυψε το 98% των ασθενών με μυελοειδή καρκίνο θυρεοειδούς),

έναντι της συμβατικής κυτταρολογικής εξέτασης, η οποία εμφάνισε:

• Διαγνωστική Ευαισθησία = 54% 
• ( 54% των ασθενών με μυελοειδή καρκίνο θυρεοειδούς)

Ερμηνεία των αποτελεσμάτων

Η περιορισμένη διαγνωστική ευαισθησία της συμβατικής κυτταρολογικής εξέτασης στη διάγνωση του μυελοειδούς καρκίνου δεν αποκαλύπτεται για πρώτη φορά. 

Μία άλλη μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2015, διαπίστωσε πως η συμβατική κυτταρολογική εξέταση ήταν σε θέση να αποκαλύψει μόνο το 56% των περιπτώσεων μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς.

Παρά τα ευρήματα της προαναφερθείσας μετα-ανάλυσης, οι αναθεωρημένες διεθνείς οδηγίες για το μυελοειδή καρκίνο από την Αμερικανική Εταιρεία Θυρεοειδούς (American Thyroid Association – ATA) συστήνουν με βαθμό σύστασης “Β”, τη μέτρηση των επιπέδων καλσιτονίνης στο έκπλυμα της παρακέντησης ενός ύποπτου όζου του θυρεοειδούς ή κάποιου ύποπτου τραχηλικού λεμφαδένα.

Θα πρέπει εδώ, να σημειωθεί πως η παρούσα έρευνα είναι ουσιαστικά η πρώτη που βλέπει το φως της δημοσιότητας, όσον αφορά στη σύγκριση της συμβατικής κυτταρολογικής εξέτασης και της μέτρησης της καλσιτονίνης στο έκπλυμα του υλικού παρακέντησης για την ορθή και έγκαιρη διάγνωση του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς.

Κατόπιν ενδελεχούς αξιολόγησης των ευρημάτων της παρούσας έρευνας, η μέτρηση των επιπέδων καλσιτονίνης στο έκπλυμα της κυτταρολογικής εξέτασης αποδεικνύεται πολύτιμη για την έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση του μυελοειδούς καρκίνου. 

Ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά πιθανό οι νεότερες διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες να αναβαθμίσουν το βαθμό σύστασης για τη διενέργεια της μεθόδου αυτής στο ύψιστο, το βαθμό “Α”.

Συμπεράσματα

Συμπερασματικά, παρά το γεγονός πως η συμβατική κυτταρολογική εξέταση σε συνδυασμό με τη μέτρηση των επιπέδων καλσιτονίνης αίματος αποτελούσαν επί σειρά ετών τη μοναδική μέθοδο προεγχειρητικής διάγνωσης του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς, η πρόοδος της βιοϊατρικής τεχνολογίας μας επιτρέπει, πλέον, να αυξήσουμε σημαντικά τα ποσοστά έγκυρης και έγκαιρης διάγνωσης του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς. Και δεν θα πρέπει, επίσης, να παραβλέπουμε το γεγονός, πως η έγκαιρη διάγνωση δεν μεταφράζεται μόνο σε λιγότερη σωματική και ψυχολογική ταλαιπωρία των ασθενών, αλλά και σε αυξημένα ποσοστά μακρόχρονης επιβίωσης και ουσιαστικά ίασης των ασθενών, καθώς με την εφαρμογή της νέας μεθόδου μας παρέχεται, πλέον, η δυνατότητα να ανακαλύπτουμε τη νόσο σε αρχικά στάδια.

ΤΡΩΤΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ...

 

Το βραδινό συνδέεται με κίνδυνο καρκίνου του μαστού και προστάτη.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΩΜΕ ΑΡΓΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Τελικά, δεν έχει μόνο σημασία το τι τρώμε για να παραμείνουμε υγιείς αλλά κυρίως το

τι ώρα τρώμε το δειπνο μας .

Γυναίκες που έτρωγαν μετά τις 9:30μ.μ. το βράδυ, είχαν 48% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού ενώ

άντρες που έτρωγαν μετά τις 9:30μ.μ. το βράδυ, είχαν 200% μεγαλύτερο κίνδυνο (2,2 φορές ) για καρκίνο του προστάτη.

Όσο πιο αργά τρώμε τα βράδια

τόσο χειρότερα τελικά.

Αυτό επιβεβαιώνεται από μια αντίστοιχη μελέτη στην Ασία η οποία διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που έτρωγαν μετά τις 10:00μ.μ. το βράδυ είχαν 50% υψηλότερο κίνδυνο να νοσήσουν, ενώ εκείνες που γευμάτιζαν μετά τις 12μ.μ. τα μεσάνυχτα, παρουσίαζαν τριπλάσιο κίνδυνο να προσβληθούν από καρκίνο του μαστού.

Το φαγητό αργά το βράδυ, συνδέεται με το μεταβολικό σύνδρομο (αντίσταση στην ινσουλίνη). που αποτελεί πρόδρομο αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία όπως παχυσαρκία, διαβήτη τύπου II καρδιακων και καρκίνου.

Όσοι συνηθίζουν να τρώνε αργά το βράδυ και ειδικά κοντά στα μεσάνυχτα, διαταράσσουν τον κιρκάδιο ρυθμό με συνέπεια να αποσταθεροποιείται ο έλεγχος του ζαχάρου την επόμενη μέρα, ανεξάρτητα από το είδος τροφής που καταναλώνεται (υδατάνθρακες, λίπη ή πρωτεΐνες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα).

Η διαταραχή του 24ωρου κιρκάδιου ρυθμού έχει χαρακτηριστεί ως πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο από τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο.

Το κιρκάδιο ρολόι επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες και ιδιαίτερα από την έκθεση στο φως και τους ρυθμούς πρόσληψης της τροφής.

Οι διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού που προκύπτουν από την αργοπορημένη ώρα λήψης του τελευταίου γεύματος της ημέρας, φαίνεται να εμπλέκονται τελικά στα σημερινά αυξημένα επίπεδα καρκινογένεσης.

Θεωρείται πλέον αυτονόητο ότι εκτός της ποιότητας της διατροφής, η προσαρμογή των γευμάτων στον αναλλοίωτο καθημερινό κιρκάδιο ρυθμό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη τόσο από τους ογκολόγους όσο και στα πλαίσια πρόληψης του καρκίνου από όλους εμάς.

Τρωμε το αργότερο στις 9:30μ.μ το βράδυ. Ωστόσο, μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι το να μην τρώει κανείς μετά τις 8:00μ.μ. συνδέεται σαφώς με καλύτερη υγεία.

Ενώ το να τρώει κανείς νωρίτερα το βράδυ φαίνεται να είναι σημαντικό,

η διάρκεια της απόλυτης νηστείας κατά τη διάρκεια της νύχτας

(μεταξύ δείπνου και πρωινού)

είναι επίσης καθοριστική.

Η συνεχόμενη νηστεία 12-16 ωρών κατά τη διάρκεια της νύχτας, φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευεργετική

Το φαγητό αργά το βράδυ προκαλεί ασθένειες, διαταράσσει τον ύπνο και προσθέτει αντιαισθητικό λίπος.

Προσπαθήστε καθημερινά να αλλάξτε αυτή την επιβαρυντική συνήθεια μεταφέροντας το δείπνο νωρίτερα (ιδανικά 6-8μ.μ).