ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΜΕ...ΜΥΑΛΟ ΑΤΥΧΩΣ

 Ένας ανεμβολίαστος ενήλικας που ταξίδεψε από την Ευρώπη στις ΗΠΑ ενώ είχε ιλαρά, μετέδωσε τον υπαίτιο ιό σε άλλους 17 ταξιδιώτες, αναφέρουν επιστήμονες από τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου & Προλήψεως των Ασθενειών (CDC).

Όπως γράφουν στην ιατρική επιθεώρηση The Journal of Infectious Diseases, 

το περιστατικό συνέβη τον Μάιο του 2025. 

Ο ταξιδιώτης έφτασε στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντένβερ, έμεινε για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο και ύστερα συνέχισε το ταξίδια του για τη Βόρεια Ντακότα.

Ωστόσο είχε ήδη εκδηλώσει τα πρώτα συμπτώματα που προκαλεί η ιλαρά, δηλαδή:

• Πυρετό
• Βήχα
• Άλλα συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά του κρυολογήματος (ίωση)
• Επιπεφυκίτιδα

Επιπλέον, την ημέρα μετά την πτήση εσωτερικού, εμφάνισε και δερματικό εξάνθημα.  Αμέσως μόλις οι γιατροί διέγνωσαν την ιλαρά και ενημέρωσαν τις Αρχές, άρχισε η ιχνηλάτηση των επαφών τουΟ ασθενής είχε έρθει σε επαφή με 135 άτομα στη διάρκεια του ταξιδιού του. 

Οι 15 εξ αυτών (13 ενήλικες και 2 παιδιά) μολύνθηκαν στη διάρκεια της διεθνούς πτήσης.

 Άλλοι τρεις μολύνθηκαν κατά την πτήση του εσωτερικού, ενώ βρέθηκαν και επτά θετικά περιστατικά στο αεροδρόμιο. 

Ο ιός μεταδόθηκε επίσης σε δύο άτομα που ήταν συγγενείς ισάριθμων μολυσμένων ταξιδιωτών.

Έτσι ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που μόλυνε ο πρώτος ασθενής, ανήλθε σε 17. 

Οι 10 από αυτούς είχαν κάνει μία δόση του εμβολίου για την ιλαρά, ενώ οι πέντε ήταν ανεμβολίαστοι. 

Συνολικώς πέντε από αυτούς (οι τρεις ανεμβολίαστοι) χρειάσθηκε να νοσηλευθούν στο νοσοκομείο.

Οι επιστήμονες των CDC ενθαρρύνουν να ακυρώνει το ταξίδι του όποιος έχει πυρετό ή άλλο σύμπτωμα λοιμώδους νόσου, όπως βήχα ή έντονη κόπωση. Και υπογραμμίζουν ότι ο εμβολιασμός για την ιλαρά συνιστάται πριν από τα διεθνή ταξίδια σε όλους τους ανθρώπους ηλικίας 6 μηνών και άνω.

Τα περιστατικά μετάδοσης μεταδοτικών ασθενειών σε χώρους με μεγάλο αριθμό ανθρώπων δείχνουν πόσο σημαντική είναι η σωστή ενημέρωση για θέματα δημόσιας υγείας.Οι ειδικοί τονίζουν ότι η πρόληψη, η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η τήρηση των υγειονομικών οδηγιών μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης. Τα ταξίδια, ιδιαίτερα σε κλειστούς χώρους όπως τα αεροπλάνα, απαιτούν αυξημένη προσοχή όταν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης ασθενειών.

Η ενημέρωση γύρω από τις μεταδοτικές νόσους βοηθά τους πολίτες να λαμβάνουν πιο συνειδητές αποφάσεις για την  υγεία τους και την προστασία των γύρω τους.

Αν θεωρείτε χρήσιμη αυτή την πληροφορία, μοιραστείτε το άρθρο ώστε να ενημερωθούν περισσότεροι άνθρωποι για τη μετάδοση της ιλαράς και τη σημασία της πρόληψης.

ΠΗΓΗ: www.newsitamea.gr

ΖΑΧΑΡΗ..ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

Κάθε φορά που καταναλώνουμε επεξεργασμένη ζάχαρη —ακόμη και από πηγές που θεωρούμε ωφέλιμες— προκαλούμε συνεχή σκαμπανεβάσματα στο σάκχαρο και την ινσουλίνη μας.

Αυτή η διαδικασία οδηγεί σταδιακά σε σιωπηλές φλεγμονές. Πρόκειται για μια εσωτερική ένταση που δεν προκαλεί πόνο αμέσως, αλλά φθείρει τα κύτταρα και εξαντλεί τα αποθέματα της ζωτικότητάς μας.

Αισθάνεστε συχνά εξάντληση χωρίς προφανή λόγο; Έχετε δυσκολία στη συγκέντρωση ή νιώθετε το μυαλό σας «θολωμένο»; Αυτά είναι συχνά τα πρώτα σημάδια ότι το σύστημά σας παλεύει με τις επιπτώσεις των επεξεργασμένων σακχάρων.

Η υπερβολική γλυκόζη σαμποτάρει τη λειτουργία των κυττάρων και εμποδίζει την απορρόφηση των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών που χρειάζεστε για να νιώθετε καλά.

Η πραγματική ευεξία ξεκινά όταν σταματάμε να βασιζόμαστε σε υποθέσεις και αρχίζουμε να αναλύουμε τα πραγματικά δεδομένα. Το να αναγνωρίσετε τις κρυμμένες «παγίδες» στο καθημερινό σας πιάτο είναι το πρώτο και πιο κρίσιμο βήμα για να βρείτε ξανά τη χαμένη σας ισορροπία.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΙΝΕΣ

 

Μετά τα 40 , η επάρκεια της πρωτεΐνης δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της μυϊκής μάζας· αφορά τη θεμελιώδη βιοχημεία της μεταφοράς και της αποθήκευσης των θρεπτικών συστατικών.

Τα μέταλλα δεν κυκλοφορούν ελεύθερα στο αίμα. Για να φτάσουν στα κύτταρα και να επιτελέσουν το ρόλο τους, πρέπει να προσδεθούν σε ειδικές πρωτεΐνες μεταφοράς.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο σίδηρος.

Χωρίς επαρκή παραγωγή τρανσφερρίνης

—μιας πρωτεΐνης που συνθέτει το ήπαρ—

ο σίδηρος δεν μπορεί να μεταφερθεί με ασφάλεια.

Αντίθετα, μπορεί να παραμείνει ελεύθερος, προκαλώντας οξειδωτικό στρες και τροφοδοτώντας τη σιωπηλή φλεγμονή. Παρομοίως, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο βασίζονται σε πρωτεϊνικούς φορείς για να εισέλθουν στον ενδοκυττάριο χώρο.

Όταν η πρόσληψη πρωτεΐνης είναι χαμηλή, ο οργανισμός ιεραρχεί τις λειτουργίες του και η σύνθεση αυτών των μεταφορέων συχνά υποβαθμίζεται.

Πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν χρόνια κόπωση ή αδυναμία, καταφεύγουν στη λήψη συμπληρωμάτων μετάλλων χωρίς να βλέπουν βελτίωση. Το πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι η ποσότητα του μετάλλου, αλλά η έλλειψη της πρωτεϊνικής βάσης. Είναι θέμα υποδομής: δεν μπορείς να μεταφέρεις εμπορεύματα αν δεν έχεις τα κατάλληλα οχήματα.

Στην ηλικία των 40+, οι ανάγκες για πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας αυξάνονται, καθώς η απορρόφηση γίνεται λιγότερο αποδοτική. Η χαμηλή πρόσληψη οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι ελλείψεις μετάλλων επιδεινώνονται, η κυτταρική ενέργεια μειώνεται και η φλεγμονή παραμένει σταθερά υψηλή.

Η προσέγγιση «Υγεία με δεδομένα» απαιτεί να κοιτάμε τη συνολική εικόνα. Πριν αποφασίσετε για το επόμενο συμπλήρωμα, αναρωτηθείτε: Είναι η πρωτεϊνική μου βάση επαρκής για να υποστηρίξει τη βιοχημεία μου; Η λύση δεν βρίσκεται πάντα στην προσθήκη ενός ακόμη στοιχείου, αλλά στη διασφάλιση ότι το σώμα διαθέτει την υποδομή για να το διαχειριστεί.

Ήξερες ότι η χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης επηρεάζε

ΠΟΝΟΛΑΙΜΟΣ

 

O πονόλαιμος συνδέεται  με λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και, παρά την καθιερωμένη άποψη ότι οφείλεται σε βακτήριδια, έχει αποδειχτεί ότι 

η συχνότερη αιτία του είναι οι ιοί.

Για παράδειγμα, οι ρινοϊοί ευθύνονται για το 30-50% όλων των κρυολογημάτων, συχνό σύμπτωμα των οποίων είναι ο πονόλαιμος. 

Τα βακτήριδια μπορεί να προκαλέσουν πονόλαιμο. 

Έχει αποδειχτεί, ότι ευθύνονται μόνο για το 20% των περιπτώσεων.

 Όταν τα βακτήριδια ευθύνονται για την πρόκληση φαρυγγίτιδας, το πιο κοινό αίτιο είναι ο στρεπτόκοκκος.

Ξηρότητα του λαιμού ή και φαρυγγίτιδα είναι πάντως δυνατό να προκαλέσουν και περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η υψηλή υγρασία και η χαμηλή θερμοκρασία (δηλαδή το κρύο), η θέρμανση εσωτερικού χώρου, η χρήση κλιματιστικού, τα αλλεργιογόνα και η μόλυνση του περιβάλλοντος.

Τις περισσότερες φορές ο πόνος είναι πολύ έντονος το πρωί και βελτιώνεται στη διάρκεια της ημέρας. 

Ένας ήπιος πονόλαιμος μπορεί να σηματοδοτεί την αρχή κρυολογήματος. 

Όταν μολύνονται η μύτη ή οι παραρρίνιοι κόλποι, οι εκκρίσεις μαζεύονται πίσω στον λαιμό και τον ερεθίζουν, ιδιαίτερα τη νύχτα. Μπορεί βέβαια να έχει μολυνθεί και ο ίδιος ο λαιμός.

Ένας ενήλικας εμφανίζει πονόλαιμο 2-3 φορές το χρόνο, ενώ τα παιδιά είναι πιο επιρρεπή, λόγω του ότι το ανοσοποιητικό τους δεν έχει αναπτυχτεί πλήρως.

Η πιο κοινή αιτία του πονόλαιμου είναι η αμυγδαλοφαρυγγίτιδα, η οποία είναι κατά κύριο λόγο μια ιογενής λοίμωξη. 

Στον μικρότερο αριθμό των περιπτώσεων προκαλείται από βακτήριδια . Σπάνια εμπλέκεται μαζί με το περιαμυγδαλικό απόστημα ή με την επιγλωττίτιδα. 

Ένα απόστημα στην περιοχή του φάρυγγα (περιαμυγδαλικό, πλαγιοφαρυγγικό και σε παιδιά οπισθοφαρυγγικό) είναι σπάνιο, αλλά είναι μια πολύ επικίνδυνη επιπλοκή που προκαλεί μεγάλο πόνο στον λαιμό, πυρετό, τρισμό (δυσκολία διάνοιξης του στόματος). 

Η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα είναι μία ακόμα συνήθης βακτηριδιακή αιτία πονόλαιμου. Επειδή η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα μπορεί περιστασιακά να οδηγήσει σε ρευματικό πυρετό, επιβάλλεται η χορήγηση   αντιβιοτικών.

Η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα συχνά περιλαμβάνει πυρετό, λευκές πυώδεις πλάκες στον λαιμό και διογκωμένους ή ευαίσθητους τραχηλικούς λεμφαδένες. Τα παιδιά μπορεί να έχουν κεφαλαλγία και στομαχόπονο.

 Ένας πονόλαιμος είναι λιγότερο πιθανό να είναι στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα εάν αποτελεί τμήμα ενός τυπικού κρυολογήματος (με καταρροή, βουλωμένα αυτιά, βήχα .).

Πονόλαιμος μπορεί να προκληθεί και από κάτι που κολλάει στον λαιμό ή από αλλεργίες (αλλεργική ρινίτιδα). Επίσης, μερικές φορές υγρά από το στομάχι ανεβαίνουν στον λαιμό και κάνουν πονόλαιμο, ιδίως το πρωί, με συνύπαρξη καψίματος (καούρα) ή κόμπου στον λαιμό και βραχνάδα, συμπτώματα δηλαδή της γνωστής γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Οι όγκοι του λαιμού, της γλώσσας και του λάρυγγα (αλλά όχι πάντα) σχετίζονται με μακροχρόνια χρήση καπνού και οινοπνεύματος. Ο πονόλαιμος και η δυσκολία στην κατάποση (μερικές φορές με πόνο που αντανακλά στο αυτί) μπορεί να είναι σύμπτωμα τέτοιου όγκου.

Επίσης, η κακή λειτουργία της μύτης οδηγεί σε στοματική αναπνοή. Αν ο ασθενής δεν μπορεί να έχει μια καλή ποιότητα ζωής, παρά τη φαρμακευτική αγωγή, τότε το χειρουργείο  έρχεται να δώσει μεγάλη βοήθεια, γιατί καθαρίζει και διανοίγει όλες τις περιοχές της μύτης και των παρραρινίων κόλπων που πάσχουν.

Να μην ξεχνάμε, όμως, ότι η καθημερινότητα του ανθρώπου που έχει χρόνια προβλήματα στη μύτη είναι δύσκολη, καθώς, εξαιτίας κάποιου ανατομικού εμποδίου, όπως στραβό διάφραγμα, μεγάλες κόγχες, πολύποδες, υπερτροφικές αμυγδαλές, ρίζα της γλώσσας, παραλλαγές στο σχήμα της επιγλωττίδας, μεγάλες κύστεις στον λάρυγγα ή στον ρινοφάρυγγα, είναι ευρήματα που φράζουν τη δίοδο του αέρα και προκαλούν δυσχέρεια της ρινικής αναπνοής και κακή οξυγόνωση του οργανισμού μας, αναφέρει η κα Παταρίδου.

Με την έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων προλαβαίνει κανείς τα χειρότερα, την εξέλιξη δηλαδή του φαινομένου σε σύνδρομο απνοιών. Με την επέμβαση γίνεται χειρουργική αποκατάσταση της απόφραξης, η οποία σήμερα, χάρη στις μοντέρνες ενδοσκοπικές τεχνικές και τη ρομποτική χειρουργική, αποκαθιστούν τη βατότητα του ανώτερου αεραγωγού με ανώδυνο τρόπο και εξασφαλίζουν μια άνετη ανάρρωση του ασθενούς και επάνοδό του στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Ο πονόλαιμος ως πάθηση δεν θεωρείται ιδιαίτερα σοβαρός, ωστόσο είναι απαραίτητο να επισκεφτείτε τον γιατρό αν:

– δεν μπορείτε να καταπιείτε υγρά,

– έχετε ωταλγία  που δεν υποχωρεί,

– έχετε πυρετό πάνω από τρεις μέρες,

– o πονόλαιμος επανεμφανίζεται ή διαρκεί περισσότερες μέρες,– έχετε παρατεταμένη βραχνάδα ή επαναλαμβανόμενες κρίσεις βραχνάδας,

– έχετε βγάλει ερυθρά εξανθήματα,

– έχετε επίμονο πονόλαιμο συνοδευόμενο από νυχτερινή έντονη εφίδρωση και ερεθισμένους αδένες,

– ο λαιμός πονάει, ο πόνος δεν υποχωρεί και δεν υπάρχουν συμπτώματα κρυολογήματος ή γρίπης,

– οι αδένες στον λαιμό είναι πρησμένοι χωρίς κανένα άλλο σύμπτωμα και το πρήξιμο δεν υποχωρεί αφότου έχει υποχωρήσει ο πονόλαιμος.

Όσο αθώος λοιπόν και αν δείχνει ένας πονόλαιμος, ο ειδικός ΩΡΛ, μέσα από τον πλήρη ενδοσκοπικό έλεγχο, θα αποσαφηνίσει με βεβαιότητα την αιτία του, χορηγώντας μας την κατάλληλη αγωγή.

CRP mCRP

 

Η CRP δεν είναι μόνο ένας δείκτης. Σε ορισμένες μορφές της φαίνεται ότι μπορεί να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία

της αγγειακής βλάβης.

Μια πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Molecular Sciences εξετάζει ακριβώς αυτό το θέμα.

Οι ερευνητές αναλύουν τον τρόπο με τον οποίο μια ειδική μορφή της CRP,

η μονομερική μορφή που ονομάζεται mCRP, φαίνεται να παίζει ενεργό ρόλο στην αποσταθεροποίηση των αθηρωματικών πλακών,

ιδιαίτερα σε ανθρώπους με διαβήτη.

Τι είναι η αθηροσκλήρωση.

Εναι μια χρόνια φλεγμονώδης διαδικασία που συμβαίνει στο εσωτερικό των αρτηριών.

Με την πάροδο του χρόνου συσσωρεύονται λιπίδια, φλεγμονώδη κύτταρα και άλλα μόρια στο τοίχωμα των αγγείων.

Έτσι δημιουργούνται οι αθηρωματικές πλάκες.

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς η ύπαρξη αυτών των πλακών αλλά η αστάθειά τους. Όταν μια πλάκα γίνει ασταθής και ραγεί μπορεί να δημιουργηθεί θρόμβος και να προκληθεί έμφραγμα ή εγκεφαλικό.

Εδώ ακριβώς φαίνεται να εμπλέκεται η mCRP. Σε αντίθεση με την κλασική μορφή της CRP που κυκλοφορεί στο αίμα, η μονομερική μορφή βρίσκεται κυρίως στους ιστούς και ιδιαίτερα στο τοίχωμα των αγγείων.

Εκεί φαίνεται ότι ενεργοποιεί μια σειρά από φλεγμονώδεις μηχανισμούς που επιταχύνουν τη βλάβη του ενδοθηλίου, δηλαδή του εσωτερικού στρώματος των αγγείων.

Οι ερευνητές περιγράφουν αρκετούς από αυτούς τους μηχανισμούς.

Η mCRP φαίνεται να προκαλεί δυσλειτουργία του ενδοθηλίου, να προσελκύει λευκοκύτταρα στην περιοχή της πλάκας και να ενεργοποιεί τα αιμοπετάλια.

Παράλληλα επηρεάζει τη συμπεριφορά των μακροφάγων, δηλαδή των κυττάρων του ανοσοποιητικού που συμμετέχουν στη φλεγμονώδη αντίδραση μέσα στην αθηρωματική πλάκα.

Όλες αυτές οι διεργασίες συμβάλλουν στο να γίνει η πλάκα πιο ασταθής και πιο πιθανό να ραγεί.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης είναι ότι ο διαβήτης φαίνεται να ενισχύει σημαντικά αυτή τη διαδικασία.

Στον διαβήτη υπάρχει χρόνια υπεργλυκαιμία και μεταβολική δυσρρύθμιση.

Αυτό οδηγεί στον σχηματισμό των προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης, γνωστών ως AGEs.

Τα μόρια αυτά μπορούν να αλληλεπιδρούν με έναν ειδικό υποδοχέα που ονομάζεται RAGE και να ενεργοποιούν ισχυρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις.

Η μελέτη δείχνει ότι η mCRP συνεργάζεται με αυτόν τον άξονα AGE-RAGE και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος φλεγμονής και οξειδωτικού στρες μέσα στο αγγειακό τοίχωμα.

Με άλλα λόγια, ο διαβήτης δεν αυξάνει μόνο τη γλυκόζη στο αίμα αλλά φαίνεται να δημιουργεί ένα περιβάλλον που ευνοεί την επιθετική εξέλιξη της αθηροσκλήρωσης.

Αυτό εξηγεί γιατί οι ασθενείς με διαβήτη έχουν σημαντικά αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Δεν είναι μόνο θέμα λιπιδίων ή αρτηριακής πίεσης. Είναι και θέμα φλεγμονής, ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και μεταβολικών παραγόντων που δρουν ταυτόχρονα.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον συμπέρασμα της ανασκόπησης είναι ότι η mCRP μπορεί να αποτελέσει στο μέλλον θεραπευτικό στόχο.

Αν μπορέσουμε να παρεμβούμε στους μηχανισμούς που οδηγούν στη μετατροπή της CRP σε mCRP ή στους μηχανισμούς που ενεργοποιεί μέσα στα αγγεία, ίσως μπορέσουμε να μειώσουμε την αστάθεια των αθηρωματικών πλακών και άρα τον κίνδυνο εμφραγμάτων και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Αυτό φυσικά βρίσκεται ακόμη στο επίπεδο της βασικής έρευνας. Ωστόσο δείχνει πόσο σημαντικό είναι να βλέπουμε την αθηροσκλήρωση όχι μόνο ως πρόβλημα λιπιδίων αλλά ως μια πολύπλοκη φλεγμονώδη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν πολλά συστήματα του οργανισμού.

Για εμάς στην καθημερινή κλινική πράξη το μήνυμα είναι σαφές. Η πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση της χοληστερόλης. Αφορά τον συνολικό έλεγχο του μεταβολισμού, τη ρύθμιση του ζαχάρου, τη μείωση της χρόνιας φλεγμονής και τη διατήρηση της υγείας του ενδοθηλίου.

Η σωστή διατροφή, η σωματική άσκηση, η καλή ρύθμιση του διαβήτη, ο έλεγχος του σωματικού βάρους και η αποφυγή του καπνίσματος παραμένουν οι βασικοί πυλώνες αυτής της προσπάθειας.

Η επιστήμη συνεχίζει να αποκαλύπτει όλο και περισσότερες λεπτομέρειες για τους μηχανισμούς που συνδέουν τον μεταβολισμό, τη φλεγμονή και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Κάθε νέα γνώση όμως καταλήγει στο ίδιο βασικό συμπέρασμα. Ότι η υγεία των αγγείων μας είναι αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης ισορροπίας ανάμεσα στον τρόπο ζωής, τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

ΠΗΓΗ https://www.facebook.com/georgios.kontizas

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

 

Η αυτοεκτίμηση  αποτελει τη βάση για μια ισορροπημένη  ουσιαστική ζωή. 

Όταν ένας αποδέχεται τον εαυτό του με τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία του, αρχίζει να βλέπει τον κόσμο διαφορετικά. 

Οι σχέσεις γίνονται υγιείς, οι επιλογές συνειδητές και η καθημερινότητα φωτεινή. 

Η αγάπη προς τον εαυτό δεν είναι εγωισμός· είναι η βάση για ψυχική ισορροπία και προσωπική ανάπτυξη.

Η αληθινή αλλαγή ξεκινά όταν μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. 

Η πραγματική αλλαγή στη ζωή ενός ανθρώπου ξεκινά τη στιγμή που αρχίζει να αγαπά τον εαυτό του αληθινά. 

Όταν συμβεί αυτό,  αντιλαμβάνεται ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη δεν είναι απαραίτητα εχθροί, αλλά συχνά προειδοποιήσεις ότι έχει απομακρυνθεί από την προσωπική του αλήθεια. 

Αυτή η συνειδητοποίηση οδηγεί στην αυθεντικότητα, δηλαδή στη δυνατότητα να ζούμε σύμφωνα με αυτό που πραγματικά είμαστε.

Η αυτοαγάπη φέρνει επίσης την κατανόηση ότι δεν μπορούμε να επιβάλλουμε τις επιθυμίες μας στους άλλους ή ακόμη και στον ίδιο μας τον εαυτό όταν δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Αυτό είναι σημάδι αυτοεκτίμησης, καθώς μαθαίνουμε να σεβόμαστε τα όρια και τους ρυθμούς μας.

Σταδιακά, ο άνθρωπος σταματά να επιθυμεί μια διαφορετική ζωή κι αρχίζει να βλέπει ότι οι εμπειρίες γύρω του αποτελούν ευκαιρίες για προσωπική εξέλιξη. 

Αυτή η στάση αποτελεί ένδειξη ωριμότητας. Παράλληλα, έρχεται και η αποδοχή, δηλαδή η κατανόηση ότι κάθε στιγμή της ζωής έχει το δικό της νόημα και ότι όλα συμβαίνουν σε μια σωστή χρονική στιγμή.

Όταν αγαπάμε πραγματικά τον εαυτό μας, σταματάμε να ζούμε μόνο για το μέλλον ή να μένουμε παγιδευμένοι στο παρελθόν. Αρχίζουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν χαρά, να σεβόμαστε τον ελεύθερο χρόνο μας και να ζούμε με ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας.

Παράλληλα, απομακρυνόμαστε από ανθρώπους, συνήθειες ή καταστάσεις που δεν είναι υγιείς για εμάς. Αυτό που αρχικά μοιάζει με εγωισμό, στην πραγματικότητα είναι μια βαθιά μορφή αυταγάπης.

Με τον καιρό μαθαίνουμε να μην επιδιώκουμε πάντα να έχουμε δίκιο, κάτι που οδηγεί σε μεγαλύτερη απλότητα στη ζωή μας. Μαθαίνουμε επίσης να ζούμε περισσότερο στο παρόν, βιώνοντας την κάθε στιγμή με πληρότητα.

Τέλος, καταλαβαίνουμε ότι η σκέψη μπορεί να μας περιορίσει ή να μας βαραίνει, αλλά όταν συνεργάζεται με την καρδιά δημιουργείται μια ισορροπία που οδηγεί στη σοφία της καρδιάς.

Η ζωή, άλλωστε, δεν είναι απαλλαγμένη από συγκρούσεις και δυσκολίες. Όμως, όπως ακόμη και τα άστρα εκρήγνυνται για να δημιουργηθούν νέοι γαλαξίες, έτσι και μέσα από τις δυσκολίες γεννιούνται νέες αρχές.

Και τελικά, αυτή είναι η ίδια η ζωή.

Η ζωή αλλάζει όταν αρχίζουμε πραγματικά να αγαπάμε τον εαυτό μας. Τότε καταλαβαίνουμε ότι ο πόνος, οι δυσκολίες και οι απογοητεύσεις συχνά λειτουργούν σαν σημάδια που μας δείχνουν ότι έχουμε απομακρυνθεί από την αλήθεια μας.

Η αυτοαγάπη φέρνει μαζί της σημαντικές αξίες όπως η αυθεντικότητα, η αυτοεκτίμηση, η ωριμότητα και η αποδοχή. Μαθαίνουμε να ζούμε πιο συνειδητά, να σεβόμαστε τον εαυτό μας, να αφήνουμε πίσω ό,τι μας βλάπτει και να δίνουμε χώρο σε ό,τι μας κάνει πραγματικά χαρούμενους.

Όταν σταματάμε να κυνηγάμε την τελειότητα, να ζούμε στο παρελθόν ή να φοβόμαστε το μέλλον, μπορούμε να ζούμε την κάθε στιγμή με πληρότητα. Τότε η λογική και η καρδιά συνεργάζονται και οδηγούν σε μια βαθύτερη σοφία ζωής.

Δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας κάθε μέρα. Μάθετε να αναγνωρίζετε την αξία σας και να φροντίζετε τις ανάγκες σας χωρίς ενοχές. Μικρές πράξεις αυτοφροντίδας, όπως μια στιγμή ηρεμίας, μια βόλτα ή μια συζήτηση με αγαπημένους ανθρώπους, μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητά σας. Όταν αγαπάτε τον εαυτό σας, δημιουργείτε τις βάσεις για μια ζωή πιο ισορροπημένη και γεμάτη νόημα.

ΝΤΟΠΑΜΙΝΗ

 

Η ντοπαμίνη εμπλέκεται στα κίνητρα, την επεξεργασία ανταμοιβής και τον έλεγχο της κίνησης.

Όταν τα επίπεδα της είναι χαμηλά, μειώνεται η ικανότητα του εγκεφάλου να αποδίδει αξία στην προσπάθεια.

Τα καθήκοντα είναι δυσκολότερα να ξεκινήσουν, ακόμα και όταν είναι φυσικά δυνατόν.

Στις αυτοκινητοδρόμους, η ντοπαμίνη υποστηρίζει ομαλή και συντονισμένη κίνηση.

Η μειωμένη ντοπαμίνη αποδυναμώνει το σήμα μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου που σχεδιάζουν και εκτελούν κίνηση, οδηγώντας σε πιο αργές ή λιγότερο ακριβείς κινήσεις.

Η παραγωγή ενέργειας γίνεται αναποτελεσματική.

Η ντοπαμίνη επηρεάζει τη μάθηση από την ανταμοιβή.

Όταν η σήμανση μειώνεται, η θετική ανατροφοδότηση χάνει τον αντίκτυπο, αποδυναμώνοντας την ενίσχυση της κατευθυνόμενης συμπεριφοράς στο στόχο.

Η χαμηλή ντοπαμίνη δεν αφαιρεί εντελώς την επιθυμία.

Μειώνει την ικανότητα του εγκεφάλου να μετατρέπει την πρόθεση σε δράση και διαρκή κίνηση.