ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑ

 

Η ξηροστομία κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι ένα φαινόμενο που πολλοί αντιμετωπίζουν χωρίς να γνωρίζουν τις αιτίες του.

Μπορεί να σχετίζεται με απλές συνήθειες, όπως η αναπνοή από το στόμα, αλλά και με άλλους παράγοντες όπως φαρμακευτική αγωγή ή προβλήματα  

Αναγνωρίζοντας τους πιθανούς λόγους, μπορείτε να λάβετε τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπισή της.

Στην ταχέως εξελισσόμενη ζωή μας, το είναι σχεδόν σταθερός σύντροφος, που συχνά επηρεάζει τον ύπνο και τη γενικότερη υγεία μας.

Ένα κοινό αλλά παραμελημένο ζήτημα που διαταράσσει τον ξεκούραστο ύπνο είναι το ξύπνημα με ξηροστομία κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Αν και μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, η συχνή νυχτερινή ξηροστομία μπορεί να είναι αρκετά άβολη και μπορεί να σηματοδοτεί μια υποκείμενη ανησυχία για την υγεία.

Αυτό το ζήτημα εμφανίζεται συχνά στο δεύτερο μισό της νύχτας και μπορεί να συνδεθεί με πολλές διαφορετικές αιτίες. Ακολουθούν οκτώ συχνοί παράγοντες ξηροστομίας κατά τον ύπνο:

1. Πεπτικές Διαταραχές

Η κατανάλωση βαριών, λιπαρών, αλμυρών ή πικάντικων γευμάτων αργά το βράδυ μπορεί να ερεθίσει το πεπτικό σύστημα. Αυτοί οι τύποι τροφών τείνουν να απορροφούν νερό και να αυξάνουν τα επίπεδα λίπους και αρτηριακής πίεσης, γεγονός που μπορεί να διακόψει την πέψη καθώς κοιμάστε.

Καθώς το σώμα σας συνεχίζει να χωνεύει κατά τη διάρκεια της νύχτας, αφαιρεί το νερό, αφήνοντας το στόμα σας στεγνό μέχρι το πρωί.

2. Ηπατικά προβλήματα

Το συκώτι είναι απαραίτητο για την απομάκρυνση των τοξινών από το σώμα. Όταν έχει φλεγμονή ή δεν λειτουργεί καλά, μπορεί να συσσωρευτούν τοξίνες.

Ένα διακριτικό σημάδι ηπατικών προβλημάτων μπορεί να είναι η χρόνια ξηροστομία κατά τη διάρκεια του ύπνου. Εάν αυτό το σύμπτωμα εμφανίζεται συχνά χωρίς σαφή αιτία, είναι συνετό να υποβληθείτε σε ιατρικό έλεγχο για να αξιολογήσετε την υγεία του ήπατος.

3. Αφυδάτωση

Ένας πολύ συνηθισμένος λόγος για να ξυπνάτε με ξηροστομία είναι η αφυδάτωση. Το σώμα σας συνεχίζει να χάνει υγρά ενώ κοιμάστε μέσω της αναπνοής και άλλων φυσικών διεργασιών.

Εάν δεν είχατε αρκετό νερό κατά τη διάρκεια της ημέρας, το στόμα σας μπορεί να αισθάνεστε στεγνό τη νύχτα. Για να αποφύγετε αυτό, μείνετε ενυδατωμένοι με συνέπεια όλη την ημέρα.

4. Προβλήματα οδοντικών ή ούλων

Καταστάσεις όπως η ουλίτιδα, η περιοδοντίτιδα ή ακόμα και η κακή στοματική υγιεινή μπορεί να οδηγήσουν σε συσσώρευση βακτηρίων. Αυτά τα βακτήρια ευδοκιμούν κατά τη διάρκεια της νύχτας, προκαλώντας φλεγμονή και ξηρότητα.

Το βούρτσισμα, το νήμα και οι τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη αυτών των προβλημάτων και τη διατήρηση της στοματικής υγρασίας.

5. Διαβήτης

Η ξηροστομία τη νύχτα είναι ένα συχνό παράπονο μεταξύ των ατόμων με διαβήτη. Τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα κάνουν τα νεφρά να εργάζονται υπερωριακά για να ξεπλύνουν την περίσσεια, με αποτέλεσμα το σώμα να χάνει περισσότερα υγρά.

Αυτή η απώλεια υγρών μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και αίσθηση ξηρότητας στο στόμα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

6. Παλινδρόμηση χολής

Όταν η χολή επανέρχεται στο στομάχι λόγω της εξασθενημένης ηπατικής λειτουργίας, μπορεί να διαταράξει τον ύπνο και να προκαλέσει πεπτική δυσφορία.

Η παλινδρόμηση της χολής μπορεί επίσης να συμβάλει στην ξηροστομία τη νύχτα. Η αντιμετώπιση της υγείας του ήπατος είναι το κλειδί για τη διαχείριση αυτού του προβλήματος.

Η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος από τον πυρετό προκαλεί απώλεια υγρών, που συχνά οδηγεί σε αίσθημα ξηρότητας ή καύσου στο στόμα.

Η παραμονή ενυδατωμένη και η ξεκούραση μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση αυτών των συμπτωμάτων, μαζί με θεραπείες που μειώνουν τον πυρετό.

Ένας επιταχυνόμενος μεταβολισμός που προκαλείται από τον υπερθυρεοειδισμό αυξάνει τις ανάγκες του σώματος σε υγρά και διεγείρει υπερβολικά το νευρικό σύστημα.

Αυτό μπορεί να σας αφήσει να ξυπνάτε με επίμονα ξηρό στόμα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Εάν ξυπνάτε συχνά με ξηροστομία, αξίζει να αναθεωρήσετε τις καθημερινές σας συνήθειες—τι τρώτε, πόσο νερό πίνετε και τη ρουτίνα στοματικής σας υγιεινής. Εάν το πρόβλημα συνεχιστεί, η διαβούλευση με έναν επαγγελματία υγείας είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποκλειστούν πιο σοβαρές καταστάσεις.Μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα μπορεί να βελτιώσουν σημαντικά την κατάσταση. Ωστόσο, αν το σύμπτωμα επιμένει, καλό είναι να συμβουλευτείς έναν ειδικό για σωστή αξιολόγηση.

Μοιράσου αυτή την πληροφορία με φίλους και οικογένεια για να γνωρίζουν κι εκείνοι τι μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα τόσο συνηθισμένο σύμπτωμα.

Γιατί η πρόληψη ξεκινά από την ενημέρωση.

ΠΗΓΗ: www.newsitamea.gr

ΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΡΙΟ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 

Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι εντόπισαν το θεμελιώδες βιολογικό όριο της ανθρώπινης διάρκειας ζωής 

καταλήγοντας στο συμπέρασμα πώς ακόμη και αν η ιατρική κατάφερνε να εξαλείψει σχεδόν όλες τις αιτίες της γήρανσης 

ο μέσος άνθρωπος δύσκολα θα ξεπερνούσε τα 150 έως 190 χρόνια ζωής.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας Skolkovo (Skoltech) στη Ρωσία και επικεντρώθηκε σε έναν μηχανισμό που θεωρείται αναπόφευκτος: τη σταδιακή συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων στο DNA. 

Καθώς μεγαλώνουμε τα κύτταρά μας υφίστανται αμέτρητες μορφές φθοράς 

οι οποίες συνολικά συνθέτουν τη διαδικασία της γήρανσης

Σε βιολογικό επίπεδο αυτές περιλαμβάνουν 

τη βράχυνση των τελομερών, 

των προστατευτικών «καλυμμάτων» στα άκρα των χρωμοσωμάτων, 

τη μείωση της ικανότητας των κυττάρων να απομακρύνουν άχρηστα προϊόντα και πολλές ακόμη μεταβολές.

Ωστόσο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ακόμη κι αν όλες αυτές οι διεργασίες μπορούσαν κάποτε να αντιμετωπιστούν πλήρως, θα παρέμενε ένα πρόβλημα που δύσκολα μπορεί να εξαλειφθεί.

Πρόκειται για 

τις σωματικές μεταλλάξεις, 

δηλαδή μικρά λάθη που εμφανίζονται στο DNA κάθε φορά που ένα κύτταρο διαιρείται. 

Παρότι ο οργανισμός διαθέτει ιδιαίτερα αποτελεσματικούς μηχανισμούς επιδιόρθωσης, αυτοί δεν είναι αλάνθαστοι και ορισμένες μεταλλάξεις συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου.

Όχι μόνον ο καρκίνος

Οι περισσότερες από αυτές τις μεταλλάξεις είναι ακίνδυνες. 

Ορισμένες όμως μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση καρκίνου. 

Ακόμη κι αν η μελλοντική ιατρική κατάφερνε να θεραπεύσει πλήρως όλες τις μορφές καρκίνου, οι ίδιες οι μεταλλάξεις θα εξακολουθούσαν να συσσωρεύονται. 

Όταν ξεπεράσουν ένα κρίσιμο όριο, αρχίζουν να επηρεάζουν τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων, οδηγώντας σταδιακά σε φθορά των ιστών και τελικά σε ανεπάρκεια ζωτικών οργάνων.

Το θεωρητικό όριο της ανθρώπινης ζωής

Επικεφαλής της έρευνας ήταν ο Δρ. Ντμίτρι Κριούκοφ ο οποίος ανέπτυξε ένα μαθηματικό μοντέλο που εξετάζει αποκλειστικά την επίδραση των σωματικών μεταλλάξεων στη γήρανση.

«Κατασκευάσαμε ένα μοντέλο ανθρώπινης γήρανσης που βασίζεται αποκλειστικά στις σωματικές μεταλλάξεις. Υπολογίσαμε πώς αυτή η διαδικασία, από μόνη της, μειώνει σταδιακά τον αριθμό των λειτουργικών κυττάρων στους ιστούς» εξηγεί. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι εάν η ιατρική κατάφερνε να εξαλείψει όλους τους υπόλοιπους μηχανισμούς γήρανσης η μέση διάρκεια ζωής θα μπορούσε να κυμανθεί μεταξύ 146 και 194 ετών ανάλογα με το μοντέλο που χρησιμοποιείται.

Υπάρχει και θεωρητικό μέγιστο

Οι ερευνητές υπολόγισαν επίσης ότι, σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, ένας άνθρωπος θα μπορούσε θεωρητικά να φτάσει ακόμη και τα 627 χρόνια. Πρόκειται όμως για καθαρά μαθηματική εκτίμηση η οποία δεν θεωρείται ρεαλιστικός στόχος με βάση τις σημερινές γνώσεις της βιολογίας.

Ο Δρ. Κριούκοφ διευκρινίζει ότι τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν πως η ανθρώπινη ζωή θα επεκταθεί σύντομα τόσο πολύ. «Δεν πρόκειται για μια αναπόφευκτη καταδίκη. Ωστόσο, δείχνει ότι οι σωματικές μεταλλάξεις, αν και από μόνες τους δεν αποτελούν τον ισχυρότερο μηχανισμό γήρανσης, μπορεί να γίνουν καθοριστικές όταν συνδυάζονται με όλους τους υπόλοιπους βιολογικούς μηχανισμούς».

Ποια όργανα γερνούν πιο γρήγορα

Η μελέτη αποκάλυψε επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ των ιστών του σώματος. 

Τα κύτταρα του δέρματος και του ήπατος ανανεώνονται συνεχώς, αντικαθιστώντας τα παλιά με νέα, γεγονός που τους επιτρέπει να διατηρούν τη λειτουργικότητά τους για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. 

Αντίθετα τα κύτταρα της καρδιάς και του εγκεφάλου ανανεώνονται ελάχιστα ή καθόλου. 

Έτσι, οι μεταλλάξεις συσσωρεύονται διαρκώς, καθιστώντας αυτά τα όργανα ιδιαίτερα ευάλωτα στη φθορά της ηλικίας.

Τι σημαίνει για την έρευνα κατά 

της γήρανσης

Τα ευρήματα αποτελούν υπενθύμιση ότι η αναζήτηση της βιολογικής αθανασίας παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. 

Τα τελευταία χρόνια αρκετές εταιρείες επενδύουν στην αντιγήρανση. 

Η αμερικανική Life Biosciences έλαβε πρόσφατα έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για την πρώτη κλινική δοκιμή που επιχειρεί μερική «αναζωογόνηση» ανθρώπινων κυττάρων, με στόχο την αποκατάσταση κατεστραμμένων ιστών στο μάτι.

Παράλληλα, ο επιχειρηματίας Μπράιαν Τζόνσον γνωστός για το πρόγραμμα αντιγήρανσης που ακολουθεί, έχει δηλώσει ότι «ίσως είμαστε η πρώτη γενιά που δεν θα πεθάνει», δαπανώντας περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για θεραπείες και ιατρικές παρεμβάσεις.

Ωστόσο σύμφωνα με τους συγγραφείς της νέας μελέτης, ακόμη και αν καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τους περισσότερους μηχανισμούς γήρανσης 

η συνεχής συσσώρευση μεταλλάξεων στο DNA φαίνεται ότι θέτει ένα θεμελιώδες βιολογικό όριο στη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής, καθιστώντας την πλήρη αθανασία εξαιρετικά απίθανη με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα.

 

Πηγή:naftemporiki

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ..ΝΕΡΟ

 

Ο τρόπος που πίνουμε νερό είναι αυτός 

που φρενάρει τις απότομες αυξήσεις 

στο σάκχαρο του αίματος, 

τη δίψα τη ξηροστομία, 

τα τρεξίματα στην τουαλέτα και αυτό 

το αίσθημα κόπωσης που εμφανίζεται 

Αυτό είναι το σημείο που οι περισσότεροι 

παραβλέπουν. 

Πίνουν γουλιά γουλιά τυχαία, 

κυνηγούν τον καφέ όλο το πρωί και 

μετά αναρωτιούνται γιατί το στόμα τους 

είναι σαν βαμβάκι .

Όταν το σάκχαρο  ανεβαίνει, η γλυκόζη 

χύνεται στα ούρα, το νερό παρασύρεται

 έξω και ολόκληρο το σύστημα 

αρχίζει να στεγνώνει από μέσα.

Το αποτέλεσμα είναι άσχημο και οικείο: 

πίνεις, κατουράς, διψάς ξανά και 

το αίμα σου γίνεται συμπυκνωμένο. 

Είναι ένας βρόχος που κρατάει ζωντανό 

το πρόβλημα της γλυκόζης.

Ο πραγματικός στόχος εδώ δεν είναι μόνο 

η ενυδάτωση. 

Είναι το σπάσιμο της παγίδας 

αφυδάτωσης-γλυκόζης προτού αυτή 

σφίξει τη λαβή της.

Γι' αυτό το πρωί έχει μεγάλη σημασία.

Ξυπνάς , σαν σφουγγάρι που έχει μείνει στον ήλιο, και το σώμα σου έχει περάσει τη νύχτα τρέχοντας με μειωμένα αποθέματα υγρών.

Έπειτα, η μέρα ξεκινά με καφέ, 

ίσως ένα γλυκό ρόφημα, 

ίσως τίποτα απολύτως μέχρι αργά το πρωί. 

Μέχρι το μεσημέρι, το στόμα σας είναι στεγνό, 

το κεφάλι σας νιώθετε θολό και 

το σώμα σας ζητάει υγρά, 

ενώ το σάκχαρό σας συνεχίζει να ανεβαίνει 

Η μηχανή πίσω από αυτό είναι απλή . 

Η αφυδάτωση συγκεντρώνει τη γλυκόζη, 

οι ορμόνες του στρες αυξάνονται και 

τα νεφρά χάνουν την αποτελεσματικότητά τους. 

Ολόκληρο το σύστημα αρχίζει να λειτουργεί 

σαν βουλωμένος νεροχύτης με τη βρύση 

να τρέχει ακόμα.

Το Πρωινό Ξέπλυμα 

είναι αυτό που διακόπτει αυτή την

 αλυσιδωτή αντίδραση. Ούτε μαγεία. 

Ούτε θεραπεία. Μια ριζική επαναφορά

 για ένα σώμα που έχει μείνει πολύ στεγνό

 για πολύ καιρό.

Ξεκινήστε με το πρώτο ποτήρι νερό 

μόλις ξυπνήσετε, πριν αγγίξει οτιδήποτε 

άλλο τον οργανισμό σας. 

Αυτή η μία κίνηση δίνει εντολή στα νεφρά 

να επιστρέψουν στη δουλειά και 

δίνει στο αίμα ένα σημείο εκκίνησης.

Έπειτα, διατήρησε τον ρυθμό σταθερό. 

Όχι γιγάντιες γουλιές. 

Όχι ηρωικές γουλιές. 

Ένα μετρημένο ρέμα μέσα στην ημέρα 

λειτουργεί σαν λάδι σε σκουριασμένο μεντεσέ, 

ενώ η τυχαία υπερφόρτωση κάνει 

το στομάχι να νιώθει λασπωμένο και

 η ρουτίνα να καταρρέει.

Τώρα κοιτάξτε το δεύτερο πεδίο μάχης: 

το τραπέζι του γεύματος. 

Ένα ποτήρι νερό πριν το φαγητό 

αλλάζει ολόκληρο το σκηνικό. 

Μειώνει την πείνα 

που στην πραγματικότητα είναι δίψα 

και εμποδίζει το σώμα να ορμήσει σε 

ένα γεύμα που είναι ήδη αφυδατωμένο 

και προετοιμασμένο για μεγαλύτερη

 αύξηση γλυκόζης.

Γι' αυτό τόσοι πολλοί άνθρωποι νιώθουν διαφορετικά αφού τελικά το κάνουν σωστά. 

Το μεσημεριανό δεν είναι κάτι που θα τους χτυπήσει σαν τούβλο. 

Η απογευματινή κρίση μαλακώνει.

 Η επιθυμία να κάνεις μια λεηλασία στο συρτάρι με τα σνακ χάνει την δύναμή της.

Σκεφτείτε την κυκλοφορία του αίματός σας 

σαν έναν γεμάτο αυτοκινητόδρομο 

σε ώρα αιχμής. 

Όταν είστε υποενυδατωμένοι, όλα

 κινούνται πιο αργά, πιο πυκνά, πιο ζεστά.

 Το νερό ανοίγει τους δρόμους και 

η κυκλοφορία της γλυκόζης σταματά 

να συσσωρεύεται σ ένα άσχημο μπλοκάρισμα.

Μπορούν να σου πουλήσουν σκόνες, 

φακελάκια και γυαλιστερές υποσχέσεις. 

Δεν μπορούν να συσκευάσουν ένα ποτήρι 

σκέτο νερό και να του προσφέρουν 

ένα τεράστιο περιθώριο κέρδους. 

Ακριβώς γι' αυτό το λόγο αγνοείται αυτό.

Γιατί οι γυναίκες το αντιλαμβάνονται 

με διαφορετικό τρόπο: 

η απογευματινή ενόχληση, 

το αίσθημα φουσκώματος, 

η ξαφνική ώθηση «χρειάζομαι κάτι γλυκό» 

που εμφανίζεται όταν το σώμα είναι ξηρό 

και το σάκχαρο στο αίμα κυμαίνεται. 

Το νερό δεν γεμίζει απλώς ένα κενό. 

Καταπραΰνει το ψεύτικο σήμα πείνας 

που συνεχώς κατακλύζει την ημέρα.

Γιατί οι άνδρες νιώθουν πρώτοι την αλλαγή: 

η βαριά, νωθρή κατάρρευση, τύπου 

«Χρειάζομαι έναν υπνάκο μετά 

το μεσημεριανό γεύμα», 

που εμφανίζεται όταν η κυκλοφορία 

του αίματος είναι αργή και τα νεφρά 

δυσκολεύονται με την ανηφόρα. 

Ένα καλύτερο πρότυπο ενυδάτωσης

 μπορεί να κάνει το σώμα να μοιάζει 

λιγότερο με φορτηγό που σέρνει 

ένα σκασμένο λάστιχο.

Και η άσχημη αντίθεση; 

Αν παραλείψετε το νερό, 

το σώμα θα συνεχίσει να πληρώνει τόκους 

για το ίδιο χρέος. 

Πιείτε το στρατηγικά και ολόκληρο το σύστημα 

θα σταματήσει να ουρλιάζει τόσο δυνατά.

Το τρίτο μέρος που το νιώθετε είναι το βράδυ. 

Η κακή ενυδάτωση κατά τη διάρκεια 

της ημέρας συχνά μετατρέπεται σε ένα 

περίεργο συμβιβασμό πριν τον ύπνο: 

διψάτε, αλλά δεν θέλετε να ξυπνήσετε για 

να ουρήσετε. 

Έτσι, πηγαίνετε για ύπνο χωρίς

 να έχετε χορτάσει αρκετά και 

το επόμενο πρωί ο κύκλος ξεκινά 

από την αρχή.

Ένα μικρό ποτήρι το βράδυ,

 βοηθάει να κλείσει αυτό το κενό χωρίς

 να μετατρέψει τον ύπνο σας σε μια 

παρέλαση στην τουαλέτα. 

Είναι η διαφορά ανάμεσα στο να 

ξυπνάτε ξερός και στο να ξυπνάτε 

με ένα σώμα που δεν ζητάει αμέσως βοήθεια.

Το νερό έχει επίσης σημασία λόγω του 

τι αντικαθιστά. 

Ένα αναψυκτικό δεν αποτελεί υποστήριξη 

ενυδάτωσης. 

Ένα γλυκό τσάι δεν αποτελεί υποστήριξη 

ενυδάτωσης. 

Ένας χυμός δεν αποτελεί υποστήριξη 

ενυδάτωσης.

 Αυτά τα ποτά χτυπούν σαν σφυρί ζάχαρης 

και μετά αφήνουν το σώμα να αντιμετωπίσει 

τα συντρίμμια.

Αντικαταστήστε έστω και ένα από αυτά 

με νερό και ολόκληρο το μεταβολικό φορτίο 

αλλάζει. 

Λιγότερο φορτίο γλυκόζης. 

Λιγότερο στρες στα νεφρά. 

Λιγότερο από αυτό το κολλώδες, 

υπερφαγικό, υποτονικό συναίσθημα 

που ακολουθεί ένα ζαχαρούχο ποτό σαν σκιά.

Κρατήστε το μπουκάλι ορατό. 

Στο γραφείο. Στο αυτοκίνητο. 

Δίπλα στο κρεβάτι. Μακριά από τα μάτια, 

το νερό εξαφανίζεται.

 Όταν το βλέπεις, γίνεται μέρος 

του μηχανισμού της ημέρας.

Μια κοινή συνήθεια μπορεί να σαμποτάρει ολόκληρη τη διαδικασία πριν καν ξεκινήσει: η αντικατάσταση του νερού με γλυκά ποτά και η ονομασία «ενυδάτωση».

Αυτό δεν είναι ενυδάτωση. 

Είναι σαν να ρίχνεις βενζίνη στη φωτιά 

και να ελπίζεις ότι ο καπνός μυρίζει φρούτο.

Το επόμενο επίπεδο είναι ακόμη 

πιο σημαντικό: αυτό που συνδυάζετε 

με αυτό το νερό και πότε το πίνετε μπορεί

 είτε να ενισχύσει το αποτέλεσμα είτε να 

το ισοπεδώσει εντελώς.