ΙΔΙΟΠΑΘΗΣ ΤΡΟΜΟΣ...ΚΑΙ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

 Το τρέμουλο , γνωστό και ως τρόμος, οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. 

Το άγχος, η υπερκατανάλωση καφεΐνης, η υπογλυκαιμία ή προβλήματα θυρεοειδούς είναι μερικές από τις συχνές αιτίες. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να σχετίζεται με νευρολογικές παθήσεις και χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση. 

Οι περισσότεροι θα αντιμετωπίσουν τρέμουλο στα χέρια σε κάποια φάση της ζωής τους, αλλά κατα κανονα  δεν είναι κάτι σημαντικό. Ωστόσο, σαν σύμπτωμα πάντα χρειάζεται την προσοχή μας, επειδή μπορεί να μας δώσει μια ιδέα για τη σωματική και ψυχική μας υγεια

Τι ελέγχει τα χέρια μας

Διάφορες περιοχές του εγκεφάλου εμπλέκονται στην παραγωγή και στον έλεγχο της κίνησης. 

Σ αυτές περιλαμβάνονται 

ο κινητικός φλοιός στον μετωπιαίο λοβό 

τα βασικά γάγγλια και 

το εγκεφαλικό στέλεχος.

Πιθανές αιτίες που προκαλούν τρέμουλο 

Καφεΐνη
Μεγάλες δόσεις καφεΐνης, κανουν  τα χέρια να  τρέμουν καθώς προσπαθείτε να πιάσετε ακόμα κι ένα κομμάτι χαρτί στο γραφείο σας. Την επόμενη φορά, ελέγξετε την ποσότητα κατανάλωσης.

 Προτείνονται 400 mg καφεΐνης την ημέρα.

Υπερθυρεοειδισμός

Όταν ο θυρεοειδής μας υπερλειτουργεί, το ίδιο κάνει και το υπόλοιπο σώμα μας. 

Μαζί με τον καρδιακό χτύπο που αυξάνεται σε ρυθμό και ένταση, αλλά και την ανεπιθύμητη απόκτηση βάρους, μπορεί να παρατηρήσετε ότι τα χέρια σας τρέμουν.

Παρενέργειες φαρμακευτικής αγωγής
Το νευρικό μας σύστημα στέλνει εσφαλμένα σήματα στους μύς μας λόγω της φαρμακευτικής αγωγής.

Υπάρχουν πολλά φάρμακα που μπορεί να πυροδοτήσουν το πρόβλημα, όπως τα αντικαταθλιπτικά,  χάπια υπέρτασης και άσθματος, όπως και

λάθος δόση φαρμάκου για τον θυρεοειδή.

Αλκοόλ
Αν κάνετε κατάχρηση αλκοόλ, το τρέμουλο στα χέρια μπορεί να είναι σύμπτωμα στέρησης. 

Το τρέμουλο εμφανίζεται επειδή το αλκοόλ αλλάζει την εγκεφαλική χημεία και αναγκάζει το σώμα να υπερλειτουργεί.

Ιδιοπαθής τρόμος

Οι διαταραχές νευρικού συστήματος μπορούν να προκαλέσουν τέτοιο τρέμουλο. 

Ο ιδιοπαθής τρόμος προκαλεί ρυθμικό τρέμουλο και είναι συχνά κληρονομικό. Ωστόσο, χρειάζεται να γνωρίζουμε πως δεν αποτελεί σημάδι έναρξης της  Πάρκινσον.

Δηλητηρίαση από υδράργυρο
Πρόκειται για σπάνια αιτία, αλλά ο υδράργυρος είναι τοξικός για το νευρικό σύστημα. Αν εκτεθείτε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε αυτόν θα σας προκαλέσει βλάβες και πιο σοβαρά συμπτώματα από το τρέμουλο, όπως προβλήματα στο βάδισμα, εξασθενημένη μνήμη, ακόμα και τύφλωση.

Διαταραχή κοινωνικού άγχους
Αυτή η διαταραχή έχει και σωματικά συμπτώματα. Το τρέμουλο στα χέρια εμφανίζεται σε καταστάσεις στρες, όπως όταν μιλάμε σε κοινό ή συναντάμε συγκεκριμένους ανθρώπους.

Στρες ή έλλειψη ύπνου
Αν έχετε κάποια πάθηση τρόμου όπως ιδιοπαθή τρόμο, τότε η έλλειψη ύπνου ή το υπερβολικό στρες θα επιδεινώσει το τρέμουλο. Ακολουθήστε υγιείς συνήθειες ύπνου και βεβαιωθείτε ότι ελέγχετε ένα μεγάλο μέρος του στρες σας μέσω της αυτοφροντίδας.

Πάρκινσον

Όταν παρατηρούμε ότι τα χέρια μας τρέμουν, συχνά ανησυχούμε ότι ο λόγος είναι το Πάρκινσον.

Η νόσος αυτή προκαλεί τρέμουλο στα χέρια σε κατάσταση χαλάρωσης. Φυσικά, το σύμπτωμα αυτό συνοδεύεται και από άλλα, όπως δυσκαμψία, βραδύτητα στην κίνηση και προβλήματα ισορροπίας.

Αν το τρέμουλο εμφανίζεται περιστασιακά και σχετίζεται με άγχος ή καφέ, παρατηρήστε αν υποχωρεί με ξεκούραση και μείωση της καφεΐνης. 

Αν όμως είναι επίμονο, επιδεινώνεται ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, ζητήστε ιατρική εκτίμηση. Η έγκαιρη αξιολόγηση βοηθά στον εντοπισμό της αιτίας και στην κατάλληλη αντιμετώπιση.

ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ

 Σύμφωνα με τον

World Health Organization

και τον ερευνητικό του βραχίονα

International Agency for Research on Cancer,

τα επεξεργασμένα κρέατα

(όπως ζαμπόν, μπέικον, λουκάνικα)

έχουν ταξινομηθεί στην Ομάδα 1 — την ανώτερη κατηγορία καρκινογόνου δράσης.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν επαρκή και ισχυρά επιστημονικά δεδομένα που τα συνδέουν άμεσα με την εμφάνιση καρκίνου, ιδιαίτερα του παχέος εντέρου.

Δεν υποδηλώνει ότι η κατανάλωση ενός σάντουιτς είναι ισοδύναμη με το κάπνισμα· υποδηλώνει όμως ότι το επίπεδο επιστημονικής τεκμηρίωσης για τον κίνδυνο είναι αντίστοιχα υψηλό.

Οι μέθοδοι επεξεργασίας

(κάπνισμα, ωρίμανση, αλάτισμα)

και το ψήσιμο σε υψηλές θερμοκρασίες οδηγούν στον σχηματισμό χημικών ενώσεων, όπως νιτροζαμίνες ετεροκυκλικές αμίνες, που μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στο DNA με την πάροδο του χρόνου.

Οι ειδικοί συστήνουν τον ουσιαστικό περιορισμό των υπερ-επεξεργασμένων κρεάτων και την προτίμηση ασφαλέστερων πηγών πρωτεΐνης, όπως

ψάρια, όσπρια και φυτικές εναλλακτικές.

Η πρόληψη ξεκινά απ

τις καθημερινές επιλογές.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΡΟΥΤΙΝΑ..

Την πρώτη μου κατάθλιψη την έπαθα όταν γύρισα από Στοκχόλμη.

Μικρή κι ωραία, παθαίνω σοκ.

Τι είναι τούτο ;

Ένιωθα να με ρουφά ένα πράγμα προς τα κάτω, κι εγώ που δεν ήξερα τότε ούτε που είναι η μύτη μου, και με είχα συνηθίσει αλλιώς, δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε κατά διάνοια.

Πανικός δηλαδή.

Η μαμά ανήσυχη, μου δίνει μισό λεξοτανίλ να ηρεμήσω, κι εγώ που δεν έπαιρνα ούτε ασπιρίνη το καταπίνω ελπίζοντας να με σώσει.

Την επόμενη ξυπνάω χαράματα με μουδιασμένο το ένα πόδι.

Πανικός.

Παίρνω κρυφά το 166 να έρθουν να με πάρουν χωρίς να με πάρει η είδηση η μαμά, για να μην με δει να πεθαίνω.

Η κυρία στο τηλέφωνο ευγενικότατη.

Πείτε μου λέει ακριβώς τι έχετε;

Έχουν μουδιάσει τα πόδια της λέω και σβήνω. Έχετε πάρει κάτι μου λέει;

Ναι της λέω, ηρεμιστικά.

Πόσα και πότε ρωτάει, προσπαθώντας να κάνει την ψύχραιμη.

Μισό χθες το βράδυ της λέω.

Σιγή στο τηλέφωνο.

Μήπως να πάρετε πρώτα έναν ψυχολόγο μου λέει...

Δεν έφερα αντίρρηση. Κατάλαβα...

Είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσω

το μεγάλο ταξίδι της ψυχοπνευματικής αναζήτησης, για το οποίο είχα ήδη νιώσει ένα σκίρτημα, όταν ο guest καθηγητής στην σχολή στην Στοκχόλμη μας είχε μιλήσει για το δικό του ταξίδι.

Εκεί ήταν η πρώτη φορά που αισθάνθηκα ότι αυτά που συχνά "έπιανα" μέσα μου να με τσιγκλάνε, και ενίοτε να κλωτσάνε, είχαν όνομα και λόγο ύπαρξης.

Η πρώτη ψυχολόγος που πήγα ήταν μια τεράστια αποτυχία.

Η δεύτερη κάπως καλύτερη.

Έμεινα με την τρίτη γιατί ως χαρακτήρας ήταν πολύ πιο κοντά σε οικεία μου πρόσωπα

(έτσι συμβαίνει, ασυνείδητη διαδικασία όμως).

Δεν τα παράτησα ποτέ.

Συνέχιζα ακόμα και όταν έπρεπε να αναρωτηθώ και να βάλω ξανά στο τραπέζι, όλα τα δεδομένα μου.

Ημέρα της ευτυχίας σήμερα και ήθελα να σας πω, ότι για να την πλησιάσουμε πρέπει να περάσουμε από την "κόλαση".

Δεν γίνεται αλλιώς.

Αξίζει όμως τον κόπο, και πέρα από την κάπως αστεία αλλά άκρως αληθινή ιστοριούλα για το πως ξεκίνησα, υπάρχει πόνος και κλάμα.

Πολύ και από τα δύο.

Γιατί η ζωή είναι απλή αλλά την έχουμε κάνει πολύ δύσκολη.

ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

 

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Rockefeller και στο Memorial Sloan Kettering πέτυχαν αξιοσημείωτα αποτελέσματα χρησιμοποιώντας ένα επανασχεδιασμένο

αγωνιστή CD40 που ονομάζεται 2141-V11.

Οι αγωνιστές CD40 (CD40 agonists) είναι μια κατηγορία ανοσοθεραπευτικών παραγόντων που στοχεύουν στην ενεργοποίηση του υποδοχέα CD40, ενός μέλους της υπερ οικογένειας των υποδοχέων του παράγοντα νέκρωσης όγκων (TNFR), ο οποίος εκφράζεται κυρίως σε αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα (APCs) όπως τα δενδριτικά κύτταρα, τα Β-κύτταρα και τα μακροφάγα

Με την έγχυση αυτού του φαρμάκου απευθείας σ έναν μόνον όγκο και όχι στην κυκλοφορία του αίματος, οι επιστήμονες μπόρεσαν να πυροδοτήσουν μιαν ισχυρή ανοσολογική αντίδραση αποφεύγοντας τις σοβαρές τοξικότητες που ταλαιπώρησαν προηγούμενες εκδοχές της θεραπείας.

Ο πραγματικός αντίκτυπος αυτής της μελέτης είναι πρωτοποριακός επειδή η θεραπεία λειτούργησε συστηματικά.

Σε αρκετές περιπτώσεις, όγκοι που δεν τους άγγιξε ποτέ η βελόνα συρρικνώθηκαν ή εξαφανίστηκαν.

Αυτό υποδηλώνει ότι μόλις το ανοσοποιητικό "εκπαιδευτεί" σ ένα μόνο σημείο ένεσης, μπορεί να κυνηγήσει και να εξαλείψει μεταστατικά καρκινικά κύτταρα σε ολόκληρο το σώμα.

Μεταξύ των 12 ασθενών

στη δοκιμή Φάσης 1, η οποία περιελάμβανε εκείνους με επιθετικό μελάνωμα και καρκίνο του μαστού, δύο βίωσαν πλήρη ύφεση χωρίς να απομένει ανιχνεύσιμο καρκίνο.

Μια ασθενής με δεκάδες μεταστατικούς όγκους στο πόδι της είδε όλους να εξαφανίζονται αφού οι γιατροί της έκαναν ένεση μόνον ένα συγκεκριμένο οζίδιο στον μηρό της.

Οι βιοψίες μετά τη θεραπεία αποκάλυψαν ότι οι ενέσιμοι όγκοι μετατράπηκαν σε «τριτογενείς λεμφοειδείς δομές»,

οι οποίες ουσιαστικά λειτουργούν σαν τοπικά εργοστάσια ανοσοποιητικού συστήματος μέσα στον ίδιο τον καρκίνο.

Αυτές οι δομές ήταν γεμάτες

με ενεργά Τ και Β κύτταρα, σηματοδοτώντας ότι το σώμα είχε ξεπεράσει επιτυχώς τη φυσική ικανότητα του όγκου να κρύβεται

από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μετά από αυτά τα "αρχικά" αποτελέσματα, οι ερευνητές έχουν ήδη επεκτείνει τη μελέτη σε μεγαλύτερες δοκιμές στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 200 ασθενείς με διάφορους καρκίνους που δύσκολα θεραπεύονται όπως το γλοιοβλάστωμα και ο καρκίνος προστάτη. Ενώ βρισκόμαστε ακόμα στα πρώιμα στάδια, αυτή η τοπική προσέγγιση

"σοκ και σκοτώνω"

αντιπροσωπεύει μια πιθανή αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις μεταστατικές ασθένειες σε τελευταίο στάδιο.

ΑΛΛΑΖΩ ΣΤΥΛ..ΞΕΚΙΝΩ ΞΑΝΑ

 

Τα κοντά μαλλιά σε μια γυναίκα μπορούν να βοηθήσουν  πρακτικά και αισθητικά:

Πρακτικά οφέλη

• Εύκολη συντήρηση: Λιγότερος χρόνος για λούσιμο, στέγνωμα styling.
• Δροσιά: Ιδανικά για ζεστά κλίματα όπως στην Ελλάδα το καλοκαίρι .
• Λιγότερη φθορά: Τα μαλλιά είναι πιο υγιή γιατί κόβονται συχνά οι κατεστραμμένες άκρες.

 Εμφάνιση  

• Αναδεικνύουν το πρόσωπο: Τονίζουν τα χαρακτηριστικά (μάτια, ζυγωματικά, λαιμό).
• Δίνουν δυναμικό look: Συχνά συνδέονται με αυτοπεποίθηση και μοντέρνο στυλ.
• Ποικιλία επιλογών: Υπάρχουν πολλά κοντά κουρέματα (pixie, bob .) για διαφορετικά γούστα.

Ψυχολογία

• Πολλές γυναίκες νιώθουν ανανέωση ή “restart” όταν κόβουν κοντά τα μαλλιά τους.
• Μπορεί να αυξήσει την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση ελευθερίας.

 Πρακτικότητα στην καθημερινότητα

• Βολικά για δουλειά, ή έντονη καθημερινότητα.
• Δεν μπλέκονται εύκολα και δεν χρειάζονται συνεχές χτένισμα.

ΑΝΑΙΜΙΑ ΚΑΚΟΗΘΗΣ...

 

Η κακοήθης αναιμία 

είναι μια συγκεκριμένη μορφή αναιμίας, η οποία προκαλείται από έλλειψη 

ενδογενούς παράγοντα

( όχι από ελλιπή πρόσληψη βιταμίνης Β 12 από τη διατροφή ).
Άνθρωποι με περιορισμένη δυνατότητα απορρόφησης της βιταμίνης Β 12, αναπτύσσουν ανεπάρκεια ή έλλειψη μέσα σε δύο με τρία χρόνια.

Αυστηρα χορτοφάγοι 

( με κίνδυνο διαιτητικής ανεπάρκειας, αλλά με φυσιολογική απορροφητική ικανότητα ) 

μπορεί να μην εμφανίσουν συμπτώματα για 20-30 χρόνια.
Η έλλειψη της βιταμίνης Β 12 

οδηγεί στην εμφάνιση 

μακροκυτταρικής και μεγαλοβλαστικής αναιμίας.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν νευρολογικές διαταραχές
( εξαιτίας της απομυελινοποίησης της σπονδυλικής στήλης, του εγκεφάλου και των οπτικών και περιφερικών νεύρων ), 

και λιγότερο συγκεκριμένα συμπτώματα, 

όπως αδυναμία, ερεθισμένη γλώσσα, δυσκοιλιότητα και ορθοστατική υπόταση.
Ψυχολογικές διαταραχές της έλλειψης Β 12 είναι δυνατόν να εκδηλωθούν κατά την παρουσία αναιμίας 

( ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους ).

Η βιταμίνη Β 12 είναι μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη του συμπλέγματος βιταμινών Β. Είναι απαραίτητη για την παραγωγή των ερυθρών και των λευκών κυττάρων του αίματος, καθώς και για τη φυσιολογική ανάπτυξη και συντήρηση του νευρικού ιστού. Περιλαμβάνει μια ποικιλία συστατικών που περιέχουν κοβάλτιο, και τα οποία είναι γνωστά ως κοβαλαμίνες.

Η κυανο κοβαλαμίνη και η υδροξυ κοβαλαμίνη είναι οι δυο βασικές μορφές της βιταμίνης Β 12 στην κλινική χρήση.

ΑΙΣΘΗΜΑ ΠΑΛΜΩΝ...

 

Το αίσθημα παλμών είναι η υποκειμενική αίσθηση ότι η καρδιά σας χτυπά πολύ γρήγορα, δυνατά, ακανόνιστα ή ότι «χάνει» χτύπους. 

Αν και συχνά προκαλεί ανησυχία, τις περισσότερες φορές οφείλεται σε παράγοντες που δεν σχετίζονται με σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα.

Το αίσθημα παλμών είναι μια εμπειρία που πολλοί έχουν βιώσει. 

Μπορεί να νιώσετε την καρδιά σας να χτυπά πιο γρήγορα, πιο δυνατά ή ακανόνιστα, ακόμη και σε στιγμές ηρεμίας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό. Ωστόσο, υπάρχουν φορές που χρειάζεται προσοχή.

Τι είναι το αίσθημα παλμών

Το αίσθημα παλμών 

ή «ταχυκαρδία» στην καθημερινή γλώσσα   είναι η αντίληψη των χτύπων της καρδιάς. Μπορεί να εμφανιστεί ως 

γρήγορος, έντονος ή ακανόνιστος ρυθμός.

Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει καρδιολογικό πρόβλημα.

Πότε σχετίζεται με στρες

Το στρες και το άγχος είναι από τις πιο συχνές αιτίες. 

Όταν το σώμα βρίσκεται σε ένταση, απελευθερώνονται ορμόνες όπως η αδρεναλίνη, που αυξάνουν τον καρδιακό ρυθμό.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το αίσθημα παλμών:

Υποχωρεί όταν ηρεμήσετε

Δεν συνοδεύεται από άλλα έντονα συμπτώματα

Είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού.

Άλλες συχνές αιτίες

Εκτός από το στρες, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα παλμών:

Καφεΐνη (, ενεργειακά ποτά)

Κάπνισμα

Έλλειψη ύπνου

Έντονη σωματική δραστηριότητα

Ορμονικές αλλαγές

Ορισμένα φάρμακα

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιτία είναι προσωρινή και ακίνδυνη.

Πότε χρειάζεται έλεγχο

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που το αίσθημα παλμών μπορεί να σχετίζεται με καρδια

Χρειάζεται αξιολόγηση όταν:

Εμφανίζεται χωρίς προφανή λόγο

Διαρκεί αρκετή ώρα

Συνοδεύεται από ζάλη ή λιποθυμία

Υπάρχει πόνος στο στήθος

Υπάρχει δύσπνοια

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω

Σε σπάνιες περιπτώσεις, το αίσθημα παλμών μπορεί να σχετίζεται με:

Αρρυθμίες Προβλήματα θυρεοειδούς Αναιμία Διαταραχές ηλεκτρολυτών

Φροντίστε τον ύπνο σας

Διαχειριστείτε το άγχος

Αποφύγετε το κάπνισμα

Παρατηρήστε πότε εμφανίζονται τα συμπτώματα

Η καταγραφή βοηθά να εντοπιστεί η αιτία.

Το σώμα σας δίνει σημάδια και το αίσθημα παλμών είναι ένα από αυτά. 

Μην το αγνοείτε, αλλά μην πανικοβάλλεστε κιόλας. 

Δώστε σημασία στις συνήθειές σας και, αν κάτι σας ανησυχεί, αναζητήστε καθοδήγηση.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ...

 Η Νευροεπιστήμη και η έρευνα συμπεριφοράς δείχνουν ότι η καθημερινότητα επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ρυθμίζει

την ενέργεια, την προσοχή και τη συναισθηματική σταθερότητα.

Οι επαναλαμβανόμενες συνήθειες παρέχουν σήματα που βοηθούν τον εγκέφαλο

να προβλέπει το περιβάλλον του και

να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τους γνωστικούς πόρους.

Μελέτες συχνά αναδεικνύουν συμπεριφορές που συνδέονται σταθερά με βελτιωμένη γνωστική ρύθμιση και υγεία εγκεφάλου.

1. Κανονικός χρόνος ύπνου

Το να πηγαίνεις για ύπνο και να ξυπνάς παρόμοιες ώρες

σταθεροποιεί τον κιρκάδιο ρυθμό

του εγκεφάλου, ο οποίος υποστηρίζει

την προσοχή, τη συναισθηματική ρύθμιση

και την εδραίωση μνήμης.

2. Πρωινή έκθεση στο φως

Το φυσικό φως νωρίς το πρωί βοηθά στην άγκυρωση του εσωτερικού βιολογικού ρολογιού του εγκεφάλου, το οποίο επηρεάζει την εγρήγορση και τον ορμονικό χρόνο.

3. Καθημερινή φυσική κίνηση

Η άσκηση αυξάνει τη ροή του αίματος και τους νευροτροφικούς παράγοντες όπως το BDNF, που υποστηρίζουν την πλαστικότητα του εγκεφάλου και τη μακροχρόνια γνωστική ανθεκτικότητα.

4. Περίοδοι νοητικής μονοτάσκας

Ως «μονοτάσκας» 

(monotasker ή single-tasker) 

ορίζεται το άτομο που επιλέγει 

να εστιάζει την προσοχή του και να εκτελεί 

μία προσπαθεί μόνο εργασία τη φορά, 

αντί να να κάνει πολλαπλές 

εργασίες ταυτόχρονα (multitasking).

Η εστίαση σε μία εργασία τη φορά

μειώνει το γνωστικό φορτίο και βοηθά στη διατήρηση αποτελεσματικών δικτύων προσοχής στον εγκέφαλο.

5. Συνεπής πρόσληψη πρωτεΐνης και μικροθρεπτικών συστατικών

Οι νευροδιαβιβαστές που εμπλέκονται στη διάθεση, την εστίαση και το κίνητρο συντίθενται από διατροφικά αμινοξέα και μικροθρεπτικά συστατικά.

6. Σύντομες στιγμές ακινησίας

Short periods of quiet reflection or calm can reduce stress activation and allow regulatory neural networks to recover.

7. Έκθεση στην καινοτομία

Νέες εμπειρίες διεγείρουν τα κυκλώματα ντοπαμίνης και μάθησης, βοηθώντας στη διατήρηση της γνωστικής ευελιξίας.

8. Κοινωνική σύνδεση

Η τακτική κοινωνική αλληλεπίδραση υποστηρίζει τα εγκεφαλικά συστήματα που εμπλέκονται στη συναισθηματική ρύθμιση και την αποθήκευση του

9. Περιορισμένη βραδινή διέγερση

Η μείωση της έκθεσης και της διέγερσης στο φως αργά το βράδυ βοηθά στη διατήρηση της αρχιτεκτονικής του ύπνου, η οποία είναι απαραίτητη για τη μνήμη και την επιδιόρθωση του εγκεφαλου

10. Ψυχολογικό κλείσιμο

Κλείνοντας τη μέρα με ξεκάθαρα σημεία στάσης μειώνει την πνευματική μεταφορά από ημιτελείς εργασίες, τις οποίες ο εγκέφαλος μπορεί να ερμηνεύσει ως συνεχείς απαιτήσεις.

Οι ερευνητές μελετούν αυτά τα πρότυπα ως μέρος της ευρύτερης εργασίας για τη ρύθμιση του εγκεφάλου, τη βιολογία του κιρκάδια και τη γνωστική ανθεκτικότητα, δείχνοντας πώς

οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές διαμορφώνουν τη μακροπρόθεσμη νευρική λειτουργία.

Πηγή

McEwen, B. Σ. (2007). Φυσιολογία και νευροβιολογία άγχους και προσαρμογής. PMID: 17615391

Erickson, K. I., et al. (2011). Exercise training increases size of hippocampus and improves memory. PMID: 21282661

Γουόκερ, Μ. (2017). Γιατί Κοιμόμαστε.

Λούπιεν, Σ. Τζέι. , κ.ά. (2009). Επιδράσεις του στρες καθ' όλη τη διάρκεια ζωής στον εγκέφαλο. PMID: 19401723