Posted on  







 Αυτο Που Διαφοροποιει Τους Χριστιανους απο τους ανθρωπους του κοσμου ειναι η αισθηση ότι Δεν Εχουν Εδω Μονιμη Πολη, Μονιμη Κατοικια, Αλλα Ελπιζουν Στην Αιωνια Και Μελλουσα, Τη Βασιλεια Του Θεου Στην Καινη Γη Και Τους Καινους Ουρανους. 
Είναι η αίσθηση της Ματαιότητας και της ευτέλειας της φθαρτής τούτης γης. 
Αντίθετα, Η Προσδοκία Των Ανθρώπων Του Κόσμου, Η Ελπίδα Τους Και Όλες Τους Οι Μέριμνες, Επικεντρώνονται Σ' Έναν Επίγειο Παράδεισο, Μια Ζωή Ειρηνική, Πλούσια Και Άνετη Σε ΤούτοΤον Κόσμο. 
Αφιερωνουν Τη Ζωη Τους Στην Αποκτηση  Ολο Και Περισσοτερων Υλικων Αγαθων, Προσπαθουν Να Ριζωσουν Σε Τουτη Τη Γη, Να Χορτασουν Αρτο Και Θεαματα  Και Αδιαφορούν Για Κάθε Τι Πνευματικό. 

Οι Χριστιανοι Αγωνιζονται Να Απαλλαγουν Απο Τα Υλικα Αγαθα, Νιωθουν Την Αναγκη..Να Απομακρυνθουν Απο Τις Μεριμνες Και Τη Ζαλη Της Προσκαιρης Τουτης Ζωης.
Φευγουν Στην Ησυχια, Στους Ερημους Τοπους.Η έρημος ήταν πάντα ο τόπος της Εκκλησίας Αποκ. ΙΒ΄ 14.
 Εκει Μπορουσαν Να Γευτουν Τον Αρτο Εκ Του Ουρανου Τον Αληθινο  Που Τους Τροφοδοτούσε Με Την Αληθινή Ζωή.
alt
 Όταν Ο Χριστος Χορτασε Τους 5000 Ανδρες, Τοτε Αυτοι Θελησαν Να Τον Κανουν Βασιλια Τους (Ιω. στ΄). Νόμισαν ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο Μεσσίας που περιμένανε, γιατί φάνηκε πως είχε τη δύναμη να τους λύσει Τα Επίγεια Προβλήματα.Είχε τη δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σ' όλα τα έθνη. 
Έτσι Τον Ηθελαν Το Μεσσια  επιγειο βασιλια. Γι' αυτό, Μολις Συνειδητοποιησαν Οτι Ο Χριστος Δεν Ηταν Διατεθειμενος Να Τους Θρεψει Με Υλικη Τροφη  αλλά Πνευματική, Άρτο Ουράνιο, Τοτε Απογοητευτηκαν Και Τον Οδηγησαν Στην Ατιμωση Και Στο Σταυρο.
alt
Ο Κυριος Ειπε: Εγω Ηρθα Στο Ονομα Του Πατρος Μου Και Δε ΜεΔεχθηκατε. Θα'ρθει Αλλος Στο Ονομα Το Δικο Του Και Αυτον Θα Τον Δεχθειτε (ιω. Ε΄ 43).Εκει Βρισκεται Η Κριση. Ποιον Απο Τους Δυο Κυριους Θα Προτιμησουμε; Γνωρίζουμε καλά ποιος θα'ναι αυτός που θα'ρθει στο δικό του όνομα. Ο Αντιχριστος Δε Θ' Αρνηθει Τον Πειρασμο Που Αρνηθηκε Ο Χριστος. Θα Πεσει Και Θα Προσκυνησει Το Διαβολο Και Κεινος Θα Του Προσφερει Ολες Τις Βασιλειες Της Γης. 
Θα Τον Κανει Βασιλεα Και Κυριο Ολοκληρης Της Ανθρωποτητας, Γιατι Θα Προσφερει Αυτο Που Ποθει Η Πεσμενη Ψυχη Του Ανθρωπου: Υλικη Τροφη, Ανεση, Ειρηνη, Υγεια. Η Κυριαρχια Του Αντιχριστου Θα Ειναι Οικονομικη.Όσοι Δεν Υποταχθουν Στο Κρατος Του Δε Θα Μπορουν Να Πωλουν Και Ν' Αγοραζουν Υλικα Αγαθα .
alt
 Επομενως, Οσοι Ανθρωποι Δε Θα Εχουν Τη Δυναμη Να Στερηθουν:Τις Ανεσεις Τους, Τ' Αγαπημενα Τους Προσωπα, Το Πλουσιο Φαγητο Τους Και Τις Ματαιες Συνηθειες Τους, Οσοι Δε Γευτηκαν Τον Αρτο Τον Αληθινο, θα υποταχθουν στο κρατος του αντιχριστου.
Οι χριστιανοί, όντες αποκομμένοι από τον κόσμο τον υλικό, απομονωμένοι Στην Έρημο Της Πνευματικής Τους Ζωής, έχοντας ακούσει τη φωνή του Κυρίου τους: 
σήκω και φύγε απ' αυτήν (τη Βαβυλώνα) ο λαός μου, Για Να Μην Πάρεις Από Τα Έργα Της Μήτε Από Τις Πληγές Της , Δε Θα Ταραχθουν Απο Την Υλικη Στερηση Που Θα Τους Επιβαλλει Ο Αντιχριστος, Εχοντας Την Ελπιδα Τους Μονο Σε Κεινον Που Τους Τρεφει.Στην Εποχη Μας Που Τα Υλικα Αγαθα Ειναι Τοσο Πολλα Και Εχουν Γεμισει Και Δεσει Τη Ζωη Μας Και Μας Έχουν Παραλύσει Πνευματικά Και Σωματικά Οφείλουμε Να Συνειδητοποιήσουμε Πως Αν Θέλουμε Να Γίνουμε Αληθινοί Χριστιανοί, Πρέπει Ν' Αλλάξουμε Τον Τρόπο Της Ζωής Μας, Τις Επιδιώξεις Μας Και Τις Ελπίδες Μας. 
Πρεπει Να Αναζητησουμε Τη Ζωη Της Ησυχιας, Της Αμεριμνησιας Και Της Ακτημοσυνης, Να Απαλλαχθουμε Απο Τα Δεσμα Που Μας Κρατανε Δεμενους Και Ριζωμενους Στη Γη Και Ετσι, Ελευθεροι Πια Να Νιωσουμε Τη Γευση Του Αρτου Του Πνευματικου. 
Ο όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός λέει:
Ότι Η Ησυχία Είναι Πάνω Απ' Όλα Και Ότι Χωρίς Αυτή Δεν Μπορούμε Να Καθαρίσουμε Την Καρδιά Μας Και Να Νιώσουμε Την Ευτέλειά Μας. 
Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να καταλάβουμε Τις Πανουργίες Του Διαβόλου, Ουτε Τη Δυναμη Και Την Προνοια Του Θεου. 
Και συνεχίζει:
 "Διότι πάντες οι άνθρωποι χρήζομεν της τοιαύτης σχολής είτε εκ μέρους είτε ολοκλήρως και εκτός ταύτης αδύνατον εις γνώσιν πνευματικήν ελθείν τινά" 
Αυτή είναι η αληθινή χριστιανική ζωή και αυτή είναι η προετοιμασία που οφείλουμε να κάνουμε για τους καιρούς που έρχονται.






alt



Αποτέλεσμα εικόνας για Αλλάξουμε Τον Τρόπο Της Ζωής Μας,