ΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΟ

 

Το μυαλό μας έχει μάθει να αισθάνεται το φως. Το δυνατό φως σημαίνει μέρα, το σκοτάδι σημαίνει νύχτα, κι έτσι ακολουθούν η μελατονίνη, η νύστα, η διάθεσή μας, ο ρυθμός ολόκληρου του σώματος.

Όταν όμως ξαπλώνουμε με το κινητό στο χέρι,

είναι σαν να λέμε στον εγκέφαλό μας πως

η μέρα δεν τελείωσε ακόμη.

Η βραδινή έκθεση στο φως των οθονών,

ιδιαίτερα στο μπλε φως, έχει συνδεθεί με

καταστολή της μελατονίνης και με πιο φτωχή

ποιότητα ύπνου, ενώ πρόσφατη έρευνα

συνέδεσε τον κακό ύπνο με εγκέφαλο που

φαίνεται βιολογικά πιο γερασμένος.

Και τότε πολλές φορές δεν είναι ότι

«δεν μας παίρνει ο ύπνος»,

είναι ότι έχουμε κρατήσει τον οργανισμό μας

σε λειτουργία ημέρας

μέχρι την τελευταία στιγμή.

Το σώμα είναι κουρασμένο,

αλλά ο νους μένει σε εγρήγορση,

και το μαξιλάρι γεμίζει σκέψεις

αντί για ξεκούραση.

Η Αμερικανική Ακαδημία Ιατρικής Ύπνου συστήνει να αποφεύγουμε το μπλε φως

από φορητές συσκευές

για μισή έως μία ώρα πριν από τον ύπνο

και να αφήνουμε το τηλέφωνο

έξω από την κρεβατοκάμαρα.

Ας χαρίσουμε λοιπόν στη νύχτα μας

λίγη από την ησυχία που της αξίζει.

Ένα βιβλίο, λίγη ήρεμη μουσική,

λίγες απαλές διατάσεις,

δυο λόγια με έναν δικό μας άνθρωπο,

ακόμη και λίγη σιωπή, μπορούν να γίνουν

ένα πιο τρυφερό πέρασμα από την ένταση της ημέρας στην αγκαλιά της νύχτας.

Ας αφήσουμε την κρεβατοκάμαρά μας

να μένει ένας χώρος ξεκούρασης, όχι μια προέκταση της δουλειάς, της ανησυχίας και της ατέλειωτης κύλισης μιας οθόνης.