ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ...ΚΑΡΚΙΝΟΣ

 

Στον θυρεοειδή σχηματίζονται όζοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι καλοήθεις και δεν προκαλούν προβλήματα. 

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να αναπτυχθεί καρκίνος . 

Όταν διαγνωστεί , είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ελεγχθεί 

αν έχουν επηρεαστεί οι λεμφαδένες του τραχήλου, καθώς η πληροφορία αυτή καθοδηγεί τη θεραπευτική προσέγγιση .

Οι λεμφαδένες είναι μικρές δομές διάσπαρτες μέσα στο λιπώδες υπόστρωμα του σώματός και αποτελούν βασικό μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος. Συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός δικτύου καναλιών που ονομάζονται λεμφαγγεία, σχηματίζοντας έτσι 

ένα πολύπλοκο λεμφικό δίκτυο το οποίο συμβάλλει στην άμυνα του οργανισμού απέναντι σε μικρόβια και λοιμώξεις. 

Ωστόσο, ο καρκίνος μπορεί να αξιοποιήσει αυτό το δίκτυο για να εξαπλωθεί, προκαλώντας τις λεμφαδενικές μεταστάσεις.

Ποιοι τύποι καρκίνου του θυρεοειδούς επηρεάζουν τους λεμφαδένες;

Ο θηλώδης καρκίνος 

είναι ο πιο συχνός τύπος καρκίνου του θυρεοειδούς. 

Παρόλο που θεωρείται ο πιο ήπιος και θεραπεύσιμος, συχνά εξαπλώνεται στους λεμφαδένες του λαιμού. 

Περισσότεροι από το 50% των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα εμφανίζουν λεμφαδενικές μεταστάσεις.

Ο θυλακιώδης καρκίνος 

είναι ο δεύτερος πιο συχνός τύπος και τείνει να εξαπλώνεται κυρίως μέσω της αιματικής κυκλοφορίας, ενώ οι μεταστάσεις μέσω των λεμφαδένων είναι πιο σπάνιες.

Ο μυελοειδής καρκίνος 

είναι λιγότερο συχνός, αλλά εμφανίζει πρώιμη και συχνή διήθηση των λεμφαδένων, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την αφαίρεσή τους. 

Σ αυτές τις περιπτώσεις συχνά απαιτείται εκτεταμένη χειρουργική επέμβαση, με καθαρισμό των λεμφαδένων του κεντρικού και πλάγιου διαμερίσματος του τραχήλου.

Ο αναπλαστικός καρκίνος 

είναι ο σπανιότερος αλλά και πιο επιθετικός . Επεκτείνεται ταχύτατα, τόσο τοπικά, όσο και μέσω λεμφαδενικών και απομακρυσμένων μεταστάσεων, καθιστώντας τη θεραπευτική αντιμετώπιση ιδιαίτερα απαιτητική.

Ο θυρεοειδής , είναι ζωτικής σημασίας για τη ρύθμιση του μεταβολισμού. 

Αν και οι περισσότεροι όζοι που αναπτύσσονται σ αυτόν είναι καλοήθεις, η διάγνωση καρκίνου απαιτεί άμεση και λεπτομερή διερεύνηση, με ιδιαίτερη έμφαση στην πιθανή εξάπλωση στους λεμφαδένες του τραχήλου. 

Η γνώση του αν οι λεμφαδένες έχουν επηρεαστεί είναι καθοριστική για τον σχεδιασμό της θεραπευτικής στρατηγικής.

Κατανόηση των Λεμφαδενών και της Μετάστασης

Οι Τύποι Καρκίνου και η Σχέση τους με τους Λεμφαδένες

Η πιθανότητα λεμφαδενικής μετάστασης εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου:

Θηλώδης Καρκίνος: 

Ο πιο συχνός και, γενικά, ο πιο ήπιος. Εξαπλώνεται συχνά στους λεμφαδένες του λαιμού, με πάνω από το 50% των ασθενών να εμφανίζουν λεμφαδενικές μεταστάσεις.

Θυλακιώδης Καρκίνος: 

Δεύτερος πιο συχνός, με τάση εξάπλωσης κυρίως μέσω της αιματικής κυκλοφορίας. Οι λεμφαδενικές μεταστάσεις είναι σπανιότερες.

Μυελοειδής Καρκίνος: 

Λιγότερο συχνός, αλλά εμφανίζει πρώιμη και συχνή διήθηση των λεμφαδένων, καθιστώντας απαραίτητο τον εκτεταμένο λεμφαδενικό καθαρισμό.

Αναπλαστικός Καρκίνος: 

Ο σπανιότερος και πιο επιθετικός τύπος. Επεκτείνεται ταχύτατα τοπικά και μέσω λεμφαδενικών/απομακρυσμένων μεταστάσεων.

Πώς Εντοπίζονται οι Μεταστάσεις;

Ο ακριβής εντοπισμός των λεμφαδενικών μεταστάσεων είναι κρίσιμος για τη σταδιοποίηση και τον σχεδιασμό της επέμβασης:

 Η Σημασία του Λεμφαδενικού Καθαρισμού

Η βασική θεραπεία είναι η ολική θυρεοειδεκτομή. 

Όταν οι λεμφαδένες έχουν επηρεαστεί, η επέμβαση συνοδεύεται από λεμφαδενικό καθαρισμό (Neck Dissection).

Η επέμβαση πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικά σε εξειδικευμένα κέντρα με μεγάλη εμπειρία στη χειρουργική ενδοκρινών αδένων, καθώς ακόμη και οι μικροσκοπικές μεταστάσεις που δεν εντοπίζονται στις εξετάσεις, πρέπει να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται εμπειρικά για την αποφυγή επανεπέμβασης.

Πρόγνωση και Μακροχρόνια Παρακολούθηση

Η πρόγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς, ειδικά στους συχνούς τύπους, είναι εξαιρετικά καλή, με πολύ υψηλά ποσοστά ίασης, ακόμη και με λεμφαδενικές μεταστάσεις.

Καθοριστικός παράγοντας επιτυχίας είναι η ποιότητα και η πληρότητα του πρώτου χειρουργείου. 

Η παρακολούθηση πρέπει να είναι συνεχής και μακροχρόνια με εξετάσεις αίματος και τακτικό υπερηχογράφημα τραχήλου, ώστε να ανιχνευθεί έγκαιρα οποιαδήποτε υποτροπή, ακόμη και χρόνια μετά την αρχική θεραπεία.

Ο Παναγιώτης Κέκης, Χειρουργός, Διευθυντής Τμήματος Χειρουργικής Ενδοκρινών Αδένων, Ιατρικό Κέντρο ΑθηνώνΠΗΓΗ: www.giatros-in.gr