Ένα από τα πιο επώδυνα χαρακτηριστικά
του Αλτσχάιμερ είναι
η απώλεια της ικανότητας αναγνώρισης της οικογένειας και των στενών φίλων.
Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην απώλεια νευρώνων, αλλά
σε βλάβη σ ένα πολύ συγκεκριμένο σύστημα μνήμης.
Σε μια μικρή περιοχή του ιππόκαμπου που εμπλέκεται στην κοινωνική μνήμη, το είδος μνήμης που επιτρέπει στον εγκέφαλο να αναγνωρίζει οικείους ανθρώπους.
Σε υγιείς εγκεφάλους, οι νευρώνες σ αυτή την περιοχή υποστηρίζονται από μικροσκοπικές δομές που βοηθούν στη σταθεροποίηση της επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων και στην προστασία των μακροχρόνιων αναμνήσεων
Σε πειραματικά μοντέλα της Alzheimer, αυτές οι υποστηρικτικές δομές σταδιακά διαλύονται ακόμα και ενώ οι ίδιοι οι νευρώνες παραμένουν ζωντανοί.
Όταν αυτή η υποστήριξη εξασθενεί, ο εγκέφαλος παλεύει να διατηρήσει σταθερές κοινωνικές μνήμες.
Ζώα με Αλτσχάιμερ άρχισαν να αντιμετωπίζουν γνωστά άτομα ως ξένους. Όταν οι ερευνητές σκόπιμα διαταράσσουν αυτές τις δομές σε υγιή μοντέλα, εμφανίστηκαν τα ίδια προβλήματα μνήμης.
Η διατήρηση ή η αποκατάσταση αυτής της υποστήριξης συνέβαλε στη διατήρηση της αναγνώρισης, δείχνοντας ότι
η ανεπάρκεια μνήμης μπορεί να συμβεί ακόμα και χωρίς άμεσο θάνατο
Η έρευνα αυτή διεξήχθη σε μοντέλα ζώων, οπότε δεν αποδεικνύει ακόμα ότι η ίδια διαδικασία προκαλεί απώλεια μνήμης στον άνθρωπο.
Ωστόσο, παρόμοιες δομικές αλλαγές έχουν παρατηρηθεί στον ανθρώπινο Αλτσχάιμερ.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η απώλεια μνήμης στο Αλτσχάιμερ μπορεί να ξεκινήσει με βλάβη στον τρόπο που διατηρούνται οι μνήμες,
όχι μόνο στον τρόπο επιβίωσης των νευρώνων, αναδεικνύοντας μια σημαντική κατεύθυνση για μελλοντική έρευνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου