ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΑ

 Κάποια στιγμή σου χορηγήθηκε ένα φάρμακο για το άγχος ή τον ύπνο ή σκέφτηκες να ζητήσεις, αλλά δεν το έκανες.

Ίσως κάποιος κοντινός σου παίρνει φαρμακευτική αγωγή κι εσύ δεν ξέρεις αν τον βοηθάει ή τον κρατάει δέσμιο.

Μπορεί να έχεις διαβάσει το φύλλο οδηγιών ενός φαρμάκου και να ένιωσες ότι οι παρενέργειες ακούγονται χειρότερες από αυτό που αντιμετωπίζεις.

Ή μπορεί να σταμάτησες μόνος σου μια αγωγή επειδή «ένιωθες καλά» και μετά αναρωτήθηκες αν έκανες λάθος, χωρίς όμως να το πεις σε κανέναν.

Αυτή η σιωπή, η μοναξιά μπροστά στο χάπι, είναι πιο κοινή απ' ό,τι φαντάζεσαι.

Και πάντα τροφοδοτείται από τα ίδια πράγματα: ελλιπή ενημέρωση, αντικρουόμενες συμβουλές, κι ένα στίγμα που μας κάνει να μιλάμε πιο εύκολα για ένα σπασμένο πόδι παρά για ένα αγχολυτικό.

Τελικα

τι κάνει η κάθε κατηγορία ψυχοτρόπου φαρμάκου,

γιατί δεν πρέπει ποτέ να αλλάξεις δόση μόνος σου,

τι πραγματικά σημαίνει εξάρτηση, και

γιατί ο φόβος για το φάρμακο μπορεί τελικά να σου στοιχίσει περισσότερο από το ίδιο το φάρμακο.