Εχω αρκετά αντισώματα που να με κρατάνε ασφαλή μετά τον εμβολιασμό
H απάντηση είναι
Ναι εχεις, και δεν χρειαζεσαι τεστ αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό.
Εξαιρουνται αυτοι που έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό ή παίρνουν συγκεκριμένα φάρμακα, οπως όσοι έχουν κάνει μεταμόσχευση ή έχουν νεοπλασματα αίματος ή παιρνουν στεροειδή ή φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό .
Κι αυτο γιατισημαντικό ποσοστό αυτών των ανθρώπων δεν παράγουν επαρκή αντισώματα μετά τον εμβολιασμό, γι’ αυτό άλλωστε Θα κάνουν μια επιπρόσθετη δόση.
Εδω τωρα γινεται ενα λαθος. Ορισμένοι που έχουν εμβολιαστεί και δεν ανήκουν στις παραπάνω εξαιρέσεις, σπεύδουν και κανουν τεστ αντισωμάτων χωρίς λόγο και μάλιστα ανησυχουν αν δεν κάνουν το σωστό τεστ ή στη σωστή ώρα.
Αν τωρα κάποιος βιαστεί να κάνει το τεστ αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό ή ψάξει για λάθος αντισώματα και πάρει αρνητικά αποτελέσματα, μπορεί να νομίσει ότι είναι ευάλωτος στον κορωνοϊό,
ενώ δεν είναι.
Οι ειδικοι θα προτιμούσαν ο μέσοςεμβολιασμένος να μην κάνει τεστ αντισωμάτων, γιατί αυτά μπορεί να τον μπερδέψουν άσκοπα
Στις κλινικές δοκιμές τα εμβόλια προκάλεσαν ισχυρή απόκριση αντισωμάτων σχεδόν σε όλους τους συμμετέχοντες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα έπρεπε καν να ανησυχούν για κάτι τέτοιο, δήλωσε στους Τάιμς της νέας Υόρκης η διακεκριμένη καθηγήτρια ανοσολογίας Ακίκο Ιβασάκι του Πανεπιστημίου Γιέηλ, η οποία τόνισε ότι, αν κάποιος επιμένει να κάνει τεστ αντισωμάτων,
πρέπει να κάνει το σωστό.
Στην αρχή της πανδημίας αρκετά τεστ αντισωμάτων σχεδιάστηκαν για να αναζητούν αντισώματα έναντι της πρωτεΐνης Ν του κορωνοϊού, επειδή αυτά ήσαν άφθονα στο αίμα μετά τη λοίμωξη.
Όμως αυτά τα αντισώματα δεν είναι τόσο ισχυρά όσο αυτά που απαιτούνται για την εξουδετέρωση του ιού, ούτε τόσης διάρκειας.
Ακόμη πιο σημαντικό, τα αντισώματα έναντι της πρωτεΐνης Ν δεν παράγονται από τα εγκεκριμένα εμβόλια, τα οποία αντίθετα παράγουν αντισώματα έναντι της πρωτεΐνης
ακίδας S του κορωνοϊού.
Αν τωρα κάποιος ποτέ δεν μολύνθηκε από τον κορωνοϊό ώστε να αναπτύξει αντισώματα κατά της πρωτεΐνης Ν, εμβολιαστεί και μετά κάνει τεστ αντισωμάτων για πρωτεΐνη Ν και όχι την S όπως θα έπρεπε, το τεστ θα βγει αρνητικό και αυτός θα πάθει σοκ άνευ λόγου.
Τον Μάιο η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων FDA τάχθηκε κατά της χρήσης τεστ αντισωμάτων στους εμβολιασμένους.
Ορισμένοι γιατροί δεν έχουν γνώση των διαφορών ανάμεσα στα τεστ αντισωμάτων και του γεγονότος ότι μετρούν μόνον μια μορφή ανοσίας έναντι του κορωνοϊού.
Επιπλέον, τα γρήγορα τεστ αντισωμάτων rapid συχνά δίνουν απλώς μια αρνητική ή καταφατική απάντηση , αγνοώντας αν το επίπεδο των αντισωμάτων είναι χαμηλό ή υψηλό.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι, αν κάποιος θέλει να κάνει τεστ αντισωμάτων, είναι σημαντικό να περιμένει τουλάχιστον
δύο εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση ενός εμβολίου mRNA Pfizer BioNTech ή Moderna, ώστε τα επίπεδα των αντισωμάτων να έχουν αυξηθεί επαρκώς και να είναι ανιχνεύσιμα.
Στην περίπτωση του μονοδοσικού εμβολίου της Johnson & Johnson ίσως χρειαστεί να περιμένει έως τέσσερις εβδομάδες.
Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, πέρα από τα εξουδετερωτικά αντισώματα, τα εμβόλια χτίζουν και κυτταρική ανοσία, η οποία δεν μετριέται στα τεστ αντισωμάτων.
σ.σ. Ολα τα παραπανω ισχυουν μεχρι στιγμης. Αγνωστον ειναι ακομα και στους ειδικους, ποσους μηνες θα διαρκεσει η επαρκης παραγωγη αντισωματων στον εμβολιαζομενο.
Ηδη αρχισαν να μας προετοιμαζουν για μια τριτη δοση, μετα παροδο 7-8 μηνων.
Την Rosemary J. Cater, PhD, μέλος της Εταιρείας Simons στο εργαστήριο Mancia στο Πανεπιστήμιο Columbia Vagelos College of Physicians and Surgeons, να λεει οτι:
Καταφέραμε να αποκτήσουμε μια τρισδιάστατη δομή της πρωτεΐνης μεταφορέα που παρέχει μια πύλη για την είσοδο των ωμέγα-3 στον εγκέφαλο. Σ αυτήν τη δομή, μπορούμε να δούμε πώς τα ωμέγα-3 συνδέονται με τον μεταφορέα. Αυτές οι πληροφορίες, πιθανον να επιτρέψουν το σχεδιασμό φαρμάκων που μιμούνται τα ωμέγα-3 για να περασουν τον αιματο-εγκεφαλικο φραγμο και μπουν στον εγκέφαλο. Η σχετικη μελέτη δημοσιεύθηκε στις 16 Ιουνίου στο περιοδικό Nature.
Μια σημαντική πρόκληση για τη θεραπεία νευρολογικών παθήσεων, είναι η λήψη φαρμάκων που περνουν τον φραγμο αίματος-εγκεφάλου Που μπλοκάρει τοξίνες, παθογόνα στοιχεια , αλλα και ορισμένα θρεπτικά συστατικά από την είσοδο τους στον εγκέφαλο.
Δυστυχώς, Ο εν λογω φραγμος, αποκλείει και πολλά φάρμακα, υποσχόμενα θεραπεία καποιων νευρολογικών διαταραχών. Τα ωμέγα-3 απαραιτητα λιπαρα οξεα μακρας αλυσσιδας ανθρακα, απαιτούν τη βοήθεια αποκλειστικών πρωτεϊνών μεταφορέων που τις αναγνωρίζουν και που ξεπερνούν αυτό το φράγμα.
Ο μεταφορέας που επιτρέπει στα ωμέγα-3 την εισοδο, ονομάζεται MFSD2A και είναι το επίκεντρο της έρευνας της Cater.
Η κατανόηση της εμφάνισης του MFSD2A και του τρόπου με τον οποίο περναει τα ωμέγα-3 δια του αίματο-εγκεφάλικου φραγμου, μπορεί να μας δωσει τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για να σχεδιάσουμε φάρμακα που θα μπορούν να ξεγελάσουν τον αίματο-εγκεφάλικο φραγμο και να μπουν στον εγκεφαλο..Κατι παρομοιο κανει και το φθοριο .
Η προσθήκη φθορίου ή φθοριομένων λειτουργικών ομάδων σε ένα οργανικό μόριο, το κάνει λιπόφιλο κι αυτόματα μπορεί να του χαρίσει απο ενδιαφέρουσες μέχρι πολύτιμες ιδιότητες.
Οπως καλύτερη απορρόφηση και κατανομή στους ιστούς ενός οργανισμού άμεση διαπερατότητα
του αιματο-εγκεφαλικού φραγμού που προστατεύει τον εγκέφαλό μας από πολλά , αλλά αφήνει τα λιπόφιλα μόρια να διέρχονται. ομως..
Το φθόριοΕίναι το πιοαντιδραστικό στοιχείο που υπάρχει.Μπορεί να γίνει αρκετά επικίνδυνο από μόνο του.
Υπάρχουν Φάρμακα που περιλαμβάνουν το ισοφλουράνιο
σ τ α τ ί ν ε ς και φυσικά πολλά φάρμακα που αφορούν το κεντρικό νευρικό σύστημα Αντικαταθλιπτικά φλουο-ξετίνη, ή ηρεμιστικά και αντιψυχωτικά φλουνιτραζεπάμη – και η αλοπεριδόλη.
Και να που τωρα ανοιγονται νεοι οριζοντες με τα ω3 λιπαρα οξεα.
Για να απεικονίσει το MFSD2A, ο Cater χρησιμοποίησε μια τεχνική που ονομάζεται μικροσκοπία κρυο-ηλεκτρονίων μορίων.
Η ομορφιά αυτής της τεχνικής είναι ότι είμαστε σε θέση να δούμε το σχήμα του μεταφορέα με λεπτομέρειες μέχρι ένα κλάσμα ενός δισεκατομμυρίου του μέτρου, λέει ο συν-αρχηγός της μελέτης Filippo Mancia, PhD, αναπληρωτής καθηγητής φυσιολογίας και κυτταρικής βιοφυσικής στο Columbia University Vagelos College of Physicians and Surgeons και ειδικός στη δομή και τη λειτουργία των πρωτεϊνών της μεμβράνης.
Αυτές οι πληροφορίες είναι κρίσιμες για την κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του μεταφορέα σε μοριακό επίπεδο.
Για ανάλυση cryo-EM, τα μόρια πρωτεΐνης αιωρούνται σε ένα λεπτό στρώμα πάγου κάτω από ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
Οι ισχυρές κάμερες τραβούν εκατομμύρια φωτογραφίες των πρωτεϊνών από αμέτρητες γωνίες, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να συγκεντρωθούν για να δημιουργήσουν έναν τρισδιάστατο χάρτη.
Σε αυτόν τον χάρτη οι ερευνητές μπορούν να δημιουργήσουν ένα τρισδιάστατο μοντέλο της πρωτεΐνης, τοποθετώντας κάθε άτομο στη θέση του. "Μου θυμίζει την επίλυση ενός παζλ", εξηγεί η Mancia.
Αυτή η τεχνική έχει γίνει εξαιρετικά ισχυρή στην οπτικοποίηση βιολογικών μορίων τα τελευταία χρόνια, χάρη εν μέρει στον Joachim Frank, PhD, καθηγητή βιοχημείας και μοριακής βιοφυσικής στο Πανεπιστήμιο Columbia Vagelos College of Physicians and Surgeons, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Νόμπελ το 2017 για το ρόλο του ανάπτυξη αλγορίθμων ανάλυσης δεδομένωνκρυο-ηλεκτρονίων μικροσκοπίας.
Η δομή μας δείχνει ότι το MFSD2A έχει σχήμα σαν μπολ και ότι τα ωμέγα-3 συνδέονται με μια συγκεκριμένη πλευρά αυτού του μπολ, εξηγεί ο Cater. Το μπολ είναι ανάποδα και βλέπει στο εσωτερικό του κυττάρου, αλλά αυτό είναι ένα μόνο τρισδιάστατο στιγμιότυπο της πρωτεΐνης, το οποίο στην πραγματική ζωή πρέπει να κινηθεί για να μεταφέρει τα ωμέγα-3.
Για να κατανοήσουμε ακριβώς πώς λειτουργεί, χρειαζόμαστε είτε πολλά διαφορετικά στιγμιότυπα ή, ακόμη καλύτερα, μια ταινία του μεταφορέα σε κίνηση.
Για να καταλάβει πώς μοιάζουν αυτές οι κινήσεις, ένας δεύτερος συν-αρχηγός της μελέτης, ο George Khelashvili, PhD, επίκουρος καθηγητής φυσιολογίας και βιοφυσικής στο Weill Cornell Medicine, χρησιμοποίησε το τρισδιάστατο μοντέλο της πρωτεΐνης ως αφετηρία για να εκτελέσει υπολογιστικές προσομοιώσεις που αποκάλυψε πώς ο μεταφορέας κινείται και προσαρμόζει το σχήμα του ώστε να απελευθερώνει ωμέγα-3 στον εγκέφαλο.
Ένας τρίτος συν-αρχηγός της μελέτης, David Silver, PhD, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή Duke-NUS στη Σιγκαπούρη και πρωτοπόρος στη βιολογία MFSD2A, μαζί με την ομάδα του εξέτασαν και επιβεβαίωσαν υποθέσεις που προέρχονται από τη δομή και τις υπολογιστικές προσομοιώσεις σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του MFSD2A να εντοπίσει συγκεκριμένα μέρη της πρωτεΐνης που είναι σημαντικά
Η ομάδα περιελάμβανε επίσης ερευνητές από το New York Structural Biology Center, το Πανεπιστήμιο του Σικάγο και το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όλοι χρησιμοποιώντας τις ειδικές δεξιότητές τους για να κάνουν αυτό το έργο δυνατό.
Η ομάδα ερευνά τώρα πώς ο μεταφορέας αναγνωρίζει πρώτα τα ωμέγα-3 από την κυκλοφορία του αίματος.
Αλλά η μελέτη μας μας έχει ήδη δώσει τεράστια εικόνα για το πώς το MFSD2A παρέχει ωμέγα-3 στον εγκέφαλο και είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι που βλέπουμε πού οδηγούν τα αποτελέσματά μας, λέει ο Cater.
Εμεις, μεχρι τοτε, απλα συνεχιζουμε να παιρνουμε το ιχθυελαιο μας, και να προσεχουμε.
