ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ

 

Η αρρώστια δημιουργείται

όταν ζούμε σε κατάσταση

συνεχούς φόβου, ανησυχίας, αμφιβολίας, έλλειψης αυτοεκτίμησης.

Οι νοητικές εικόνες που σχηματίζονται στον εγκέφαλό συνειδητά ή υποσυνείδητα δημιουργούν αλλαγές στους υποδοχείς των κυττάρων και επηρεάζουν την λειτουργία των .

Οι αλλαγές στα κύτταρά

δεν συμβαίνουν εξ αιτίας γεγονότων που φοβόμαστε ότι θα μας συμβούν,

αλλ εξ αιτίας αυτών που μας έχουν

ήδη συμβεί.

Η ιατρική δεν θελει να εξαλείψει το

στρες τις χρόνιες ασθένειες

Αν καταπολεμούσαμε το στρες,

οι φαρμακοβιομηχανίες θα είχαν καταρρεύσει.

Οι χημειοθεραπείες είναι η πιο επικερδής δραστηριότητα.

Το αθεράπευτο χρόνιο στρες

μικραίνει την ζωή ,

το χρόνιο στρες δημιουργεί αφυδάτωση

Οι μόνοι που μπορούμε να προλάβουμε και να θεραπεύσουμε τις ασθένειές μας

είμαστε εμείς οι ιδιοι

Η ταύτισή με το σώμα , με το εγώ ,

μας κάνει να φοβόμαστε τον θάνατο,

μας κάνει να φοβόμαστε

μην χάσουμε αυτά που έχουμε.

Το σώμα είναι το όχημα μέσω του οποίου εκφράζεται πνεύμα , και ψυχή .

Το εγώ αισθάνεται καλά όταν ικανοποιείται, όταν δημιουργεί προσκολλήσεις, και όσο πιο πολλές προσκολλήσεις έχουμε τόσο πιο πολύ φοβόμαστε ότι θα χάσουμε

αυτά στα οποία έχουμε προσκολληθεί.

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αθάνατοι κι έχουμε έλθει εδώ για να βιώσουμε την αγάπη,και τον Θεό που είναι η αγάπη.

Οι σκέψεις είναι μνήμη,

παρελθόν, αλλά και μέλλον που είναι η προβολή των δεδομένων του παρελθόντος.

Ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι ψευδαίσθηση.

Ο καθηγητής αστροφυσικής Μάνος Δανέζης γράφει:

Τα πάντα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας είναι πλάνη, ψευδαίσθηση,

ο χρόνος και ο χώρος είναι πλάνη,

η μόνη αλήθεια είναι ότι τα πάντα

είναι ενέργεια,

η αντίληψη του χώρου και χρόνου είναι μια ψευδαίσθηση των αισθήσεων μας,

υπάρχει ένα πεδίο ενέργειας

κι εμείς το κομματιάζουμε σε ξεχωριστά αντικείμενα και τότε φοβόμαστε,

αισθανόμαστε απειλή από την ξεχωριστότητα.

Ο Κύριος μάς λέει ότι τα πάντα είναι ενότητα:

Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας είναι μέσα μου και εγώ μέσα σε σας.

Έως ότου βιώσω την ενότητα αυτή,

θα ζω μέσα στο φόβο, βιώνω την ξεχωριστότητα, ενδιαφέρομαι μόνο

για τον εαυτό μου,

και απ’ αυτό δημιουργείται η άσχημη κατάσταση που βλέπουμε και βιώνουμε

Το μόνο που υπάρχει είναι το παρόν,

γιατί μόνον εκεί μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Τα δεδομένα του παρελθόντος

είναι το εγώ μας.

Το εγώ

μάς αποκόβει από την Πηγή

που προσφέρει συνεχώς άπειρη έμπνευση, δύναμη και αγάπη.

Αν θέλετε ν’ αλλάξετε ζωή,

κόψτε τις γέφυρες με το παρελθόν .

Τολμήστε να κατεδαφίσετε το εγώ

που είναι ο ψεύτικος εαυτός σας.

Κόψτε τις αλυσίδες με το παρελθόν

και το μέλλον, βιώστε το παρόν

και μόνο τότε μπορείτε να δημιουργήσετε.

Όταν σκεφτόμαστε το μέλλον, αλυσοδενόμαστε.

Κόψτε την συνήθεια να είστε ο εαυτός σας. Έγινα καλά, επειδή έκοψα τα βαρίδια του παρελθόντος, συνειδητοποίησα ότι

εγώ δημιούργησα την αρρώστια μου, συνειδητοποίησα ότι είμαι ένα παντοδύναμο, αθάνατο πνεύμα, μια ψυχή γεμάτη φως, γεμάτη αγάπη.

Η μόνη οδός για να αυτοθεραπευτούμε από μια ανίατη ασθένεια είναι

να κόψουμε τους δεσμούς με το παρελθόν,

να αναθεωρήσουμε το τι είμαστε,

να πάψουμε να φοβόμαστε για το μέλλον,

να αφεθούμε στη ροή,

να αφουγκραστούμε την καρδιά μας και

να πάψουμε να σκεπτόμαστε με τα δεδομένα του παρελθόντος.

Εγώ ξέχασα εντελώς ποιος είμαι,

γιατί το ποιος ήμουν ήταν μια ψευδαίσθηση, ήταν τα δεδομένα του παρελθόντος, σφηνωμένος στο παρόν συνειδητοποίησα

ότι δεν ήμουν το φθαρτό σώμα,

αλλά μια άπειρη συνειδητότητα που μπορούσε

να κάνει το σώμα αυτό να πετάξει,

αρκεί να αφηνόταν, να άνοιγε την καρδιά της και να επανασυνδεόταν με την Πηγή της.

Στην αρχή βέβαια αποδέχτηκα την κατάστασή μου, συνειδητοποίησα ότι εγώ οδήγησα

τον εαυτό μου σε μια ανίατη, χρόνια και αθεράπευτη ασθένεια,

από τον θυμό που είχα και την σκληρότητα

την αδιαλλαξία να συγχωρήσω.

Μόνον όταν αποδεχτούμε μια κατάσταση,

η διάνοιά εμπλέκει όλο μας το είναι, το ανοσοποιητικό σύστημα, τα ένζυμα, τα βακτήριδια μας, για να την αντιμετωπίσει.

Συνειδητοποίησα ότι οι ενοχές για το παρελθόν ήταν ανύπαρκτες,

το ίδιο και ο φόβος για το μέλλον.

Ήταν δημιουργήματα τού εγώ, του νου που υπάρχει όταν δεν επικεντρώνομαι στο παρόν, αλλά στο παρελθόν και το μέλλον.

Όλες οι ασθένειες προέρχονται από έλλειψη ενέργειας (α-σθένεια)

και η μεγαλύτερη απώλεια ενέργειας δημιουργείται από το συναισθηματικό στρες, το οποίο πιστεύω ότι είναι η ρίζα που προκαλεί όλες τις ασθένειες.

Το στρες απορροφά όλην την ενέργεια,

με αποτέλεσμα το ανοσοποιητικό να υπολειτουργεί.

Το στρες ξεκινά

όταν δεν μπορούμε να παλέψουμε ή

όταν η σχέση , η δουλειά μας έχει κολλήσει.

Όσο περισσότερο μισούμε μια κατάσταση

ή δεν μπορούμε να την ανεχτούμε,

τόσο μεγαλύτερο στρες δημιουργούμε.

Η αρρώστια δημιουργείται όταν ζούμε σε κατάσταση συνεχούς φόβου, ανησυχίας, αμφιβολίας, έλλειψης αυτοεκτίμησης.

Οι νοητικές εικόνες που σχηματίζονται στον εγκέφαλό συνειδητά ή υποσυνείδητα δημιουργούν αλλαγές στους υποδοχείς των κυττάρων και επηρεάζουν την λειτουργία των . Οι αλλαγές στα κύτταρά δεν συμβαίνουν εξ αιτίας γεγονότων που φοβόμαστε ότι θα μας συμβούν,

αλλά εξ αιτίας αυτών

που μας έχουν ήδη συμβεί.

Εγώ ξέχασα εντελώς ποιος είμαι,

γιατί το ποιος ήμουν ήταν μια ψευδαίσθηση, ήταν τα δεδομένα του παρελθόντος, σφηνωμένος στο παρόν συνειδητοποίησα

ότι δεν ήμουν το φθαρτό σώμα,

αλλά μια άπειρη συνειδητότητα που μπορούσε να κάνει το σώμα αυτό να πετάξει,

αρκεί να αφηνόταν, να άνοιγε την καρδιά της και να επανασυνδεόταν με την Πηγή της.

Φώτιση είναι

η συνειδητοποίηση

της ανυπαρξίας του χρόνου,

η συνειδητοποίηση της ενότητας των πάντων, η συνειδητοποίηση τού ότι είμαστε παντοδύναμες, αθάνατες ψυχές, πνεύματα.

Σταματήστε να βλέπετε την πραγματικότητα με τον εαυτό σας ως το κέντρο του κόσμου, αντικαταστήστε το με

την ανιδιοτελή αγάπη,

την αγάπη χωρίς όρους.

Τα θαύματα γίνονται:

Όταν σταματήσω να βλέπω τα πράγματα μέσα από τους νόμους που έχω μάθει,

όταν απελευθερώνομαι από τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα

- ο Κύριος δεν έβλεπε το νερό όπως το βλέπουμε εμείς και μόνο τότε

κατόρθωσε να περπατήσει πάνω στα κύματα, δεν επικεντρώθηκε στην έλλειψη,

αλλά στην αφθονία, γι’ αυτό πολλαπλασίασε τους άρτους και τα ψάρια,

δεν έβλεπε την αρρώστια ή τον θάνατο

σαν πραγματικότητα αλλά σαν μια διαταραχή, σαν διαστρέβλωση της ενέργειας, της θέσης που έχουν πάρει τα ηλεκτρόνια,

την οποία μπορούσε να επαναφέρει στην κανονική της θέση.

Μόνον εμείς δίνουμε σημασία σε στοιχεία έξω από μας , καθένας από μας δίνει σημασία στα πράγματα που τον απασχολούν.

Θαύμα είναι να συντονίσω τον άλλον με την αλήθεια πως είναι πνεύμα, ψυχή γεμάτη φως και είναι πάντα υγιής.

Απαλλαχθείτε από την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το εγώ μας, το οποίο πρέπει να προστατεύουμε συνεχώς.

Ο λόγος της ύπαρξής μου είναι να ευλογήσω, να αναγνωρίσω το καλό, το θεϊκό που υπάρχει στους άλλους ανθρώπους γύρω.

Ο Μαχάτμα Γκάντι είπε:

«Πρέπει να γίνετε η αλλαγή που επιθυμείτε να δείτε.»

Τι πρέπει να κάνουν οι ασθενείς για να αυτοθεραπευτούν από ανίατες ασθένειες;

Πρέπει οι ίδιοι να θέλουν τον εαυτό τους θεραπευμένο.

Πρέπει να πιστέψουν ότι θέλουν και μπορούν να αλλάξουν.

Είμαστε πνεύματα αθάνατα και γεμάτα υγεία. Στον πυρήνα μας είμαστε πνεύματα και έχουμε τέλεια υγεία και αγάπη,

αλλά με τα αρνητικά συναισθήματα και πεποιθήσεις αυτή η υγεία και η αγάπη δεν μπορούν να περάσουν στο σώμα μας.

Άρα, αν αφαιρέσουμε τα αρνητικά συναισθήματα και πεποιθήσεις,

αλλά και τα μπλοκαρίσματα που μας δημιουργούν αυτά στους μεσημβρινούς και στα ενεργειακά μας κέντρα,

τότε η υγεία και η αγάπη επανέρχονται στο σώμα μας.

Η ψευδαίσθηση ότι είμαι το σώμα,

το οποίο έχει ημερομηνία λήξης,

με βάζει σε συναγερμό, μέσα από τον οποίο δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα που μπλοκάρουν την ενέργεια

και αρρωσταίνουν το σώμα μας.

Οι πεποιθήσεις που έχουμε αποδυναμώνουν το ενεργειακό μας σώμα και τα κύτταρα δεν παίρνουν την ενέργεια που χρειάζονται,

ενώ παθαίνουν και αφυδάτωση.

Η ουσία είναι να συνειδητοποιήσω ότι δεν είμαι το σώμα ή ο νους μου,

είμαι αθάνατο πνεύμα,

αθάνατη συνειδητότητα,

είμαι ο παρατηρητής,

κι όταν παρατηρώ κάτι παύω να είμαι αυτό.

Μην σκεπτεσθε, ότι μέρος του σώματος είναι άρρωστο, διαγράψτε αυτές τις ταμπέλες, επειδή έτσι δημιουργείτε μορφές, και με την ταμπέλα που βάζετε δυναμώνετε κι εντυπώνετε περισσότερο το πρόβλημα.

Το θείο δεν μπορούμε να το βιώσουμε με τις αισθήσεις μας, είμαστε σώματα που αντανακλούμε τη χρηστική συνειδητότητα, είμαστε εκφράσεις του Κυρίου,

ο οποίος μας έδωσε το μήνυμα:

«Ό,τι κάνω εγώ μπορείτε να το κάνετε κι εσείς»,

ο Κύριος μας δίδαξε την πραγματική μας φύση.

Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται με τρόπο που να την παρατηρήσετε, η βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας.

O απόστολος Παύλος μας ξεκαθάρισε ότι είμαστε ναός του Θεού και ότι το πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα μας.

Δεν μπορούμε να βιώσουμε το θείο,

αν δεν έχουμε συγχωρήσει τον εαυτό μας

και τους άλλους και δεν βλέπουμε το θείο μέσα μας και μέσα στους άλλους.

Αγάπη, συγχώρεση.Ταπείνωση, προσφορά.

Το πρώτο πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας χωρίς όρους, τότε έχουμε τα πάντα.

Όταν βιώνω αγάπη για τον εαυτό μου, τότε μόνο μπορώ ν’ αγαπώ και τους άλλους.

Αν δεν αγαπώ τον εαυτό μου δεν μπορώ ν’ αγαπώ τους άλλους, δεν μπορώ ν’ αγαπήσω τίποτα.

Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας τότε αγαπάμε το Δημιουργό μας περισσότερο από το πρόβλημά μας, τότε θεραπευόμαστε και έλκουμε τα πάντα.

Αν μπορούμε να νιώθουμε άπειρη θεϊκή αγάπη για όλους τους ανθρώπους,

τότε δημιουργούμε τέλειες σχέσεις.

Για να αισθανθούμε βέβαια αυτήν την αγάπη θα πρέπει να έχουμε απενεργοποιήσει τα αρνητικά συναισθήματα,

θα πρέπει να έχουμε συγχωρήσει τους πάντες και τα πάντα, και να έχουμε

σταματήσει εντελώς την κριτική για οτιδήποτε και οποιονδήποτε.

Πώς αυτοθεραπευόμαστε;

Με το φως (αγάπη, συγχώρεση).

Η αρνητική ενέργεια μαζεύεται μέσα μας,

στο σώμα μας, στα όργανά μας

(θυμός στο συκώτι-χολή,

θλίψη στους πνεύμονες-παχύ έντερο,

φόβος στα νεφρά-ουροδόχο κύστη),

στους μεσημβρινούς,

μπλοκάρει τα ενεργειακά κέντρα

Η αγάπη είναι η αληθινή μας φύση.

Αν δεν αγαπάμε δεν μπορούμε να ζήσουμε.

Το κυριότερο πρόβλημα των ανθρώπων

είναι (Feeling Unlovable) ότι

αισθάνονται ανικανότητα ν’ αγαπήσουν ή ν’ αγαπηθούν.

Όλα τα προβλήματα κατάθλιψης οφείλονται

σε έλλειψη δυνατότητας ν’ αγαπήσουμε

Η εξάρτησή από την αίσθηση του εαυτού μας, από τα δεδομένα του παρελθόντος,

αλλά και από την προβολή αυτών των δεδομένων στο μέλλον,

μας εγκλωβίζει σε μιαν ατέρμονη αναζήτηση, ανησυχία, στρες.

Όταν κόψουμε τα δεσμά αυτά, απελευθερωνόμαστε απ’ όλες τις ασθένειες, από τα αρνητικά συναισθήματα, από την αυτολύπηση, απ’ ό,τι μας κρατά στη μιζέρια.

Αφεθείτε,

αφήστε τον εαυτό σας να βιώσει το παρόν,

αφήστε τον εαυτό σας να προσφέρει, ν’ αγαπήσει, ν’ αγαπηθεί.

Φώτιση

είναι η συνειδητοποίηση της ανυπαρξίας του χρόνου,

η συνειδητοποίηση της ενότητας των πάντων,

Τι πρέπει να κάνουν οι ασθενείς για να αυτοθεραπευτούν από ανίατες ασθένειες; Πρέπει οι ίδιοι να θέλουν τον εαυτό τους θεραπευμένο.

Πρέπει να πιστέψουν ότι θέλουν και μπορούν να αλλάξουν.

Η ψευδαίσθηση ότι είμαι το σώμα,

το οποίο έχει ημερομηνία λήξης, με βάζει

σε συναγερμό, μέσα από τον οποίο δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα

που μπλοκάρουν την ενέργεια και αρρωσταίνουν το σώμα μας.

Οι πεποιθήσεις που έχουμε αποδυναμώνουν το ενεργειακό μας σώμα και τα κύτταρα δεν παίρνουν την ενέργεια που χρειάζονται,

ενώ παθαίνουν και αφυδάτωση.

O απόστολος Παύλος μας ξεκαθάρισε ότι είμαστε ναός του Θεού και ότι το πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα μας.

Στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο ο Ιησούς μας λέγει:

«Πρώτη και σπουδαιότερη εντολή: ν’ αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την ψυχή σου, με όλον το νου σου και με όλην τη δύναμή σου.

Η δεύτερη: ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτόν σου».

Και στο Κατά Ιωάννην:

«αυτήν την εντολή σας δίνω, ν’ αγαπάτε ο ένας τον άλλον, ώστε ό,τι ζητήσετε από τον Πατέρα στο όνομά μου να σας το δώσει».

Ποια είναι η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας;

Ο εαυτός μας είναι ό,τι δεδομένα εμείς λαμβάνουμε ως πραγματικότητα.

Πώς μπορούμε λοιπόν ν’ αλλάξουμε;

Πρέπει να συντονίσουμε το σώμα μας στο νέο νου μας.

Τα αποθηκευμένα αρνητικά συναισθήματα μάς περιορίζουν από το να ξεφύγουμε από το παρελθόν μας.

Όταν λαμβάνουμε με τις αισθήσεις μας πληροφορίες, το σώμα μας εκκρίνει χημικά

με τα οποία αισθανόμαστε συναισθήματα, ανάλογα με τα δεδομένα που έχουμε από το παρελθόν.

Για τον λόγο αυτόν, οι περισσότεροι από μας ζουν στο παρελθόν και αντιστέκονται να ζήσουν στο μέλλον.

Είμαστε δηλαδή εθισμένοι στα συναισθήματά μας.

Για τον λόγο αυτόν οι περισσότεροι που επιθυμούν να ξεκινήσουν νέα πορεία βρίσκουν τους εαυτούς τους ανίκανους να ξεπεράσουν τις μνήμες του παρελθόντος.

Τα γονίδιά μας είναι μνήμες του παρελθόντος. Η επιγενετική μάς αποδεικνύει ότι τα γονίδια, όπως και ο εγκέφαλός μας, μπορούν ν’ αλλάξουν.

Τα γονίδιά μας ενεργοποιούνται ή δεν ενεργοποιούνται ανάλογα με το περιβάλλον, και το περιβάλλον είναι το πώς αισθανόμαστε.

Η ζωή μας είναι συνεχώς απρόβλεπτες προκλήσεις.

Ο Einstein είχε αναπτύξει τρεις συνήθειες που τον έκαναν να προοδεύει γρήγορα:

Άφηνε να περάσει οποιαδήποτε προσκόλληση,

ήταν συνεχώς ευέλικτος,

σκεπτόταν πάντα με νέο τρόπο,

ενώ απέφευγε συνήθειες που τον πήγαιναν πίσω, όπως

τα αρνητικά συναισθήματα και

τα περιοριστικά πιστεύω του παρελθόντος, δεν κολλούσε σε τίποτα,

δεν έμπαινε σε όρους, σε καλούπια.

Ο Einstein είχε συνειδητοποιήσει

πόσο ο κόσμος περιοριζόταν από το παρελθόν, αγνοούσε τον παλιό, τον συνηθισμένο τρόπο σκέψης, αγνοούσε τον τρόπο που σκέπτονταν οι άνθρωποι που τον περιτριγύριζαν.

Τα κυριότερα προβλήματα δημιουργούνται από το εγώ,

σκέψεις όπως

«αυτό δεν θα έπρεπε να συμβεί σε μένα»,

που είναι ό,τι χειρότερο μπορούμε να κάνουμε αν αρρωσταίνουμε, επειδή με την σκέψη αυτήν μπαίνουμε περισσότερο σε συναγερμό, χάνουμε περισσότερη ενέργεια, (α-σθένεια), και τότε η ασθένειά μας επιβαρύνεται.

Σταματήστε να μεταφράζετε την πραγματικότητα σαν εσείς να είστε το κέντρο το πάντων,

μόνον η χωρίς όρους, ανιδιοτελής αγάπη

μάς βοηθά να πάμε προς το φως,

να είμαστε ευτυχισμένοι.

Φροντίστε να συνειδητοποιήσετε ότι,

αν αισθάνεστε θύματα,

αν βλέπετε τον κόσμο έξω σαν εχθρούς,

αυτό σημαίνει ότι έχετε ανεβάσει το εγώ σας κι έχετε κόψει κάθε επαφή με την Πηγή σας.

Μια κυρία είχε θυρεοειδή και παίρνοντας χάπια νόμιζε ότι όλα έβαιναν καλώς,

ενώ συνέχιζε να μπαίνει σε συναγερμό και

να θεωρεί τους άλλους εχθρικούς, με αποτέλεσμα να βρει στις εξετάσεις ανεβασμένο ασβέστιο,

ενώ είχε οστεοπόρωση.

Η επιπλοκή αυτή μας δείχνει διαταραχή στον παραθυρεοειδή κι αυτό βέβαια της είπαν ότι χρειαζόταν εγχείρηση, την οποία ήθελε ν’ αποφύγει.

Για να γίνει αυτό, έπρεπε ν’ αλλάξει την ζωή της και να πεθάνει το εγώ της.

Οι σχέσεις μας είναι μια ευκαιρία για την εξέλιξή μας.

Οι σύντροφοι μάς έχουν έχουν δοθεί

για να μας διδάξουν, έχουν να μας δώσουν μαθήματα.

Ερχόμαστε σε σύγκρουση όταν οι ανάγκες μας δεν συμπίπτουν, κι όταν ο ένας επιβάλλει στον άλλο να εξυπηρετούνται μόνο οι δικές του ανάγκες, ο άλλος αισθάνεται αδικημένος, θυμώνει κι αρχίζει να γίνεται επιθετικός.

Το κακό είναι ότι θέλουμε να γίνεται πάντα το δικό μας, ό,τι χειρότερο δηλαδή μπορούμε να κάνουμε.

Οι σχέσεις μας, και οι αντιθέσεις που έχουμε, είναι μια πρόκληση για να εξαφανίσουμε το εγώ μας.

Οι γυναίκες έχουν διπλό προγραμματισμό, θέλουν να θαυμάζουν έναν άντρα, να τον βλέπουν ανώτερο, κι από την άλλη προσπαθούν να το αποφύγουν, προσπαθούν να κάμψουν την ανωτερότητα του άνδρα.

Το ιδανικό είναι να βλέπουμε τον σύντροφό μας σαν έκφραση του Θείου

και ν’ αγαπάμε τον άλλον χωρίς όρους.

Μόνον αν το δούμε, το πιστέψουμε, το περιμένουμε, τότε θα δημιουργήσουμε σχέσεις μέσα από τις οποίες θα εκπέμπουμε ανιδιοτελή αγάπη.

Το κύριο εμπόδιό μας είναι οι συνειδητές ή υποσυνείδητες πεποιθήσεις μας,

κυρίως ή πεποίθησή μας ότι δεν αξίζουμε να είμαστε υγιείς, να είμαστε ευτυχισμένοι, να έχουμε αφθονία.

Τα πάντα μπορούν ν’ αλλάξουν, τα πάντα είναι ενέργεια.

Σύμφωνα με τους φυσικούς, όπως ο Δανέζης, τα πάντα είναι ενέργεια κι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως ύλη

είναι καμπυλότητα του χώρου στο χρόνο.

Τα πάντα είναι άμορφη ενέργεια και υπάρχει πεδίο πιθανοτήτων που καταρρέει και παίρνει συγκεκριμένη μορφή όταν την παρατηρήσουμε.

Το ίδιο συμβαίνει και με την ζωή μας,

όλα παίρνουν την μορφή που εγώ τούς δίνω μέσα από τα πιστεύω μου,

όλα είναι αποτέλεσμα του δικού μου νου,

οι άλλοι είναι πεδία πιθανοτήτων.

Εγώ θα βιώσω αυτό που έλκω και

οι άλλοι θα μου φερθούν ανάλογα με τις πεποιθήσεις, με τα πιστεύω μου.

Το κακό όμως είναι ότι τα περισσότερα απ’ αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας

οφείλονται σε υποσυνείδητους προγραμματισμούς μας.

Όλοι είμαστε τέλεια όντα,

γιατί να προσπαθούμε να γίνουμε κάτι άλλο;

Είναι φυσικό μας να αισθανόμαστε τέλεια.

Έχουμε όλοι γεννηθεί για να είμαστε πρίγκιπες, νεράιδες που με το ραβδάκι μας μπορούμε να μεταμορφώσουμε τα πάντα σε ό,τι εμείς επιθυμήσουμε.

Γεννιόμαστε γεμάτοι φως τα κύτταρά μας είναι γεμάτα φως, επικοινωνούν συνεχώς με την Πηγή τους, απ’ όπου παίρνουν όλες τις πληροφορίες που μας χρειάζονται για να ζήσουμε μέσα στην υγεία, την ευτυχία και τη χαρά.

Γιατί να μεταμορφώνουμε τους εαυτούς μας

σε τέρατα, σε βάτραχους ή

σε ωραία κοιμωμένη;

Αυτό συμβαίνει επειδή ο ανώτερος, ο πνευματικός μας εγκέφαλος έχει ενσωματωθεί στους ζωώδεις εγκεφάλους μας.

Ο Δημιουργός όμως μάς έδωσε την καρδιά , μέσω της οποίας μας δίνει άπειρη έμπνευση, δύναμη και αγάπη.

Ο διάβολος είναι το εγώ μας,

είναι η κριτική, η αυτοκατηγορία μας,

η αυτολύπησή μας, η άρνηση της πραγματικής μας φύσης.

Η αιτία όλων των προβλημάτων μας είναι

η κριτική είτε προς τον εαυτό μας είτε προς τους άλλους.

Κάθε κριτική δίνει το σύνθημα στην καρδιά μας να διακόψει την σχέση με την Πηγή της

και να μπει σε κατάσταση άμυνας,

όπου ενεργοποιείται το νευρικό, το ορμονικό και το ηλεκτρομαγνητικό μας σύστημα, που από την κατάσταση της δημιουργίας σχέσης κι επικοινωνίας μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού για να αμυνθεί.

Η κύρια αιτία όμως που από πρίγκιπες γινόμαστε βάτραχοι είναι ο φόβος απόρριψης, εξ αιτίας του οποίου απαρνιόμαστε το φως, αποκοβόμαστε από την Πηγή μας

και παραδινόμαστε στο σκοτάδι, τον φόβο,

τις ενοχές, τον πόνο, την πίκρα, την ανημποριά, ψάχνουμε δεκανίκια να μας στηρίξουν,

κολλάμε σε κάποιον με τέτοιον τρόπο που αυτός δεν έχει άλλη επιλογή από το να μας απορρίψει - εμείς τον έλκουμε, διότι με τον φόβο απόρριψης που βιώνουμε,

έλκουμε μόνο τους ανθρώπους που θα μας απορρίψουν.

Ο πόνος είναι ξεκάθαρα φόβος, η θλίψη είναι ξεκάθαρα φόβος, σκοτάδι, ανασφάλεια, φόβος θανάτου φόβου απώλειας του Εγώ.

Το να αισθανόμαστε ανημποριά, το να αισθάνεται κάποιος ότι δεν αξίζει και πρέπει να υποφέρει, να τιμωρηθεί, έρχεται ως αποτέλεσμα του συναισθήματος των ενοχών κι είναι ό,τι χειρότερο.

Όταν απορρίπτουμε τον εαυτό μας, όταν αισθανόμαστε ενοχές, όταν αισθανόμαστε ότι δεν αξίζουμε, τότε βυθιζόμαστε στο σκοτάδι που είναι αιτία όλων των ασθενειών.

Έχετε ακούσει όλοι τα παραμύθια, όπου κακές μάγισσες μετατρέπουν κάποιον από πρίγκιπα σε τέρας ή σε βάτραχο και μια όμορφη κοπέλα τον μετατρέπει σε πρίγκιπα.

Ο Δημιουργός μάς έχει δώσει την δυνατότητα να ζήσουμε σαν πρίγκιπες ή σαν βάτραχοι - είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε.

Ο εγκέφαλός μας εργάζεται με τα δεδομένα που έχει, μας έδωσε όμως και την καρδιά μας που είναι ο τέταρτος εγκέφαλος.

Αυτή μπορεί να μας απαλλάξει από την ιδιότητα του τέρατος, του βατράχου, και να μας κάνει πανέμορφους πρίγκιπες.

Είδατε στην «πεντάμορφη και το τέρας»,

όταν η πεντάμορφη τού έδειξε άπειρη αγάπη χωρίς όρους, άνοιξε η καρδιά τού τέρατος

κι έγινε ένας όμορφος πρίγκιπας.

Η ωραία κοιμωμένη, που η καρδιά της είχε γίνει πέτρα, ξύπνησε με το φιλί τού πρίγκιπα. Με την αγάπη χωρίς όρους που έλαβε,

είδε τον καθρέφτη του εαυτού της στο πρόσωπο του άλλου και αγάπησε τον εαυτό της.

Όταν αγάπησε τον εαυτό της, είδε ότι δεν ήταν ξεχωριστή, είδε ότι δεν είχε να φοβάται τίποτα, γέμισε φως, αγάπη και γαλήνη, ξύπνησε, όλος ο κόσμος ξύπνησε γι’ αυτήν από την χειμερία νάρκη στην οποία είχε πέσει.

Αυτό δεν μας απέδειξαν οι κβαντικοί φυσικοί; Ότι υπάρχουν άπειρες δυνατότητες στο Σύμπαν να συμβούν τα πάντα, κι ότι συμβαίνει πάντα αυτό στο οποίο εμείς επικεντρώνουμε την συνείδησή μας, και πιστεύουμε απόλυτα ότι αυτό που θέλουμε έχει γίνει ήδη πραγματικότητα.

Χρειάζεται ν’ απαλλαγούμε από τα αρνητικά συναισθήματα που κλείνουν την καρδιά μας. Το κύριο πρόβλημα που μας δημιουργούν τα αρνητικά συναισθήματα είναι ότι μας μπλοκάρουν την ικανότητα ν’ αγαπάμε και να συγχωρούμε.

Τι είναι πραγματικότητα;

Πιστεύω ότι ο καρκίνος θεραπεύεται,

θεωρώ ότι είναι ψευδαίσθηση η αρρώστια,

η πραγματικότητα είναι ότι τα πάντα είναι δυνατά, τα πάντα συμβαίνουν ταυτόχρονα. Υπάρχουν άπειρες πιθανότητες να συμβούν τα πάντα και συμβαίνουν αυτά, στα οποία εμείς θα επικεντρώσουμε την συνειδητότητά μας.

O Dr Joseph Pearson μας λέει ξεκάθαρα ότι στην αμυγδαλή καταγράφονται όλα τα συναισθήματα και οι εμπειρίες μας για να επιβιώσουμε τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής μας, και στη συνέχεια καταγράφονται στον Ιππόκαμπο.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αναπτύσσεται μια δραστηριότητα η οποία δεν γίνεται αντιληπτή με τις αισθήσεις μας.

Πάψτε εντελώς να ταυτίζετε τον εαυτό σας με τα δεδομένα που έχουν καταγραφεί στον συναισθηματικό σας εγκέφαλο και σας θέτουν σε συναγερμό.

Πολλοί γονείς χρησιμοποιούν την ντροπή σαν τεχνική για να κοινωνικοποιήσουν το παιδί, αλλά το παιδί παθαίνει ανεπανόρθωτη ζημιά.

Όταν λοιπόν αισθανόμαστε αποκομμένοι, έχουμε άγνοια της πραγματικής μας φύσης και τότε αισθανόμαστε φόβο, αισθανόμαστε ανασφαλείς, ανήσυχοι.

Η επικέντρωση αυτή της προσοχής μας χωρίζεται στους τρείς εγκεφάλους μας, καθένας από τους οποίους έχει το δικό του πρόγραμμα.

Οποιαδήποτε σκέψη, που ξεκινά από τον πνευματικό μας εγκέφαλο, περνά από την αμυγδαλή και στη συνέχεια

ο ερπετικος εγκέφαλος λαμβάνει εντολή να θέσει σε συναγερμό ολόκληρο τον οργανισμό μας.

Κάθε αρνητική σκέψη που ξεκινά από τον πνευματικό μας εγκέφαλο περνά στον συναισθηματικό , που δίνει εντολή στον ερπετικο να θέσει σε συναγερμό ολόκληρο τον οργανισμό μας, χωρίς ν’ αντιληφθούμε τίποτα,

έχουμε πονοκέφαλο, αυξημένη πίεση, σπαστική κολίτιδα, καούρες στο στομάχι, ταχυκαρδίες, αϋπνίες, πόνο στη μέση, πόνο στον αυχένα.

Η υπόφυση θέτει όλο το ορμονικό μας σύστημα σε συναγερμό, σταματά η έκκριση της θυροξίνης, αναστέλλεται πολλές φορές η παραγωγή ωαρίων, μειώνεται η τεστοστερόνη, αυξάνεται η προλακτίνη, τα συστήματα του οργανισμού μας, όπως το πεπτικό και το ανοσοποιητικό, αναστέλλουν τη λειτουργία τους, ενώ το αναπνευστικό σύστημα και το κυκλοφοριακό εντείνουν τη λειτουργία τους.

Όλα αυτά γίνονται διότι η φύση θέτει σε λειτουργία τον μηχανισμό διάσωσής μας.

H ουσία είναι να συνειδητοποιήσουμε, ν’ αποκτήσουμε επίγνωση του τι είμαστε και ποια είναι η Πηγή μας.

Η επίγνωση του τι είμαστε μας απελευθερώνει από την ταύτισή μας με το παρελθόν, τις ενοχές, τους πόνους που έχουμε, επειδή έχουμε ταύτιση με γεγονότα του παρελθόντος, και ταύτιση με το μέλλον, το οποίο είναι προβολή των δεδομένων του παρελθόντος.

Όταν παύουμε να ταυτιζόμαστε με το παρελθόν και το μέλλον κι έχουμε επίγνωση ότι είμαστε ένα αθάνατο πνεύμα, που δεν μπορεί να πεθάνει, δεν κινδυνεύουμε να χάσουμε τίποτα, διότι τα πάντα είναι ενωμένα, τα πάντα είναι άμορφη ενέργεια η οποία κυριαρχείται από αγάπη.

Υποφέρουμε επειδή ταυτιζόμαστε με ιστορίες πόνου από το παρελθόν.

Ακούμε τους περισσότερους να διηγούνται και να θυμούνται ατυχείς καταστάσεις που έχουν βιώσει στο παρελθόν, και στις περισσότερες περιπτώσεις ο φυσικός πόνος που νιώθουμε είναι συνδεδεμένος με ένα γεγονός του παρελθόντος.

Η απελευθέρωση από την σύνδεσή μας με γεγονότα του παρελθόντος, αλλά και με τα αρνητικά συναισθήματα του παρελθόντος, μας απελευθερώνει και από τους φυσικούς πόνους.

Τα πάντα προέρχονται από την ερμηνεία που δίνουμε ότι είμαστε αποκομμένοι.

Η ερμηνεία αυτή της πραγματικότητας μας δημιουργεί τον φόβο που είναι η αιτία για όλες τις ασθένειες, όλα τα προβλήματα στις σχέσεις και όλη τη μιζέρια που βιώνουμε στη ζωή μας.

Η αιτία που υποφέρουμε είναι πάντα η ταύτισή μας με ιστορίες του παρελθόντος και με τα αρνητικά συναισθήματα που προκύπτουν απ’ αυτές.

Αν απελευθερωθούμε απ’ αυτά πετάμε από υγεία και χαρά.

Οι σκέψεις μας είναι μνήμη, είναι δεδομένα. Κάθε φορά που βγάζουμε ένα συμπέρασμα για μια κατάσταση, αυτό το συμπέρασμα είναι πάντα μια ερμηνεία της πραγματικότητας, ανάλογα με τα δεδομένα που έχουμε, και ποτέ η πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα είναι άμορφη ενέργεια, σε οτιδήποτε δίνουμε μορφή παύει να είναι πραγματικότητα.

Ο νους μας ερμηνεύει την πραγματικότητα.

Κάθε σύγκρουση και ξεχωριστότητα που νιώθουμε φαίνεται πραγματική, όταν πιστεύουμε ως πραγματικότητα, ως ορθή, μόνο την δική μας ερμηνεία.

Όταν αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε σύγκρουση, όταν συλλαμβάνουμε τον εαυτό μας να αισθάνεται θύμα και να βλέπει ότι όλοι οι άλλοι φταίνε, αυτό σημαίνει ότι έχουμε πέσει πάρα πολύ έξω στην ερμηνεία που δίνουμε για το τι είναι πραγματικότητα.

Δεν χρειάζεται ν’ απορρίπτουμε την ερμηνεία που δίνουμε για την πραγματικότητα, αλλά να την παρατηρούμε.

Όταν παρατηρούμε την ερμηνεία που βλέπουμε ως πραγματικότητα, τότε αντιλαμβανόμαστε τα λάθη που κάνουμε.

Αν παρατηρήσουμε την ερμηνεία μας, παύουμε να ταυτιζόμαστε μ’ αυτήν και απελευθερωνόμαστε.

Είμαστε τα πάντα.

Ό,τι και να ψάχνουμε στο τέλος θα διαπιστώσουμε ότι το έχουμε ήδη, απλώς δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει.

Η κόλαση και ο Παράδεισος είναι καταστάσεις που βιώνουμε εδώ και τώρα ανάλογα με την συνειδητότητα που έχουμε.

Αν αισθανόμαστε αποτυχημένοι, δυστυχισμένοι, άρρωστοι, αυτό σημαίνει ότι δεν επιτρέπουμε στην αόρατη αυτή συνειδητότητα, που αποκαλούμε Θεό, να δράσει μέσα από μας.

Είμαστε κι εμείς κομμάτι του Θεού.

Ο Θεός δρα μέσα από μας και θα είμαστε πραγματικά ικανοποιημένοι μόνο όταν κάνουμε το θέλημά του, όταν δρούμε σύμφωνα με τις αρχές του με αγάπη, χαρά, ταπεινοφροσύνη, προσφέρουμε, δημιουργούμε.

Αν κατακρίνουμε, μισούμε, βιώνουμε θλίψη, τότε είμαστε εκτός Θεού, εκτός των προδιαγραφών με τις οποίες μας έχει πλάσει ο Δημιουργός μας, κι αν δεν αλλάξουμε, είμαστε καταδικασμένοι να ξεραθούμε ή να καούμε, όπως τα κλήματα που κόβονται από την αμπελο.

Μόνο λοιπόν όταν πραγματοποιήσουμε την πραγματική μας φύση, είμαστε ευτυχισμένοι. Λαμβάνουμε δύναμη από την άπειρη αυτή συμπαντική συνειδητότητα ανάλογα με την εξέλιξη της συνειδητότητάς μας, ανάλογα με την Δύναμη που αποδίδουμε στην Πηγή μας.

https://www.facebook.com/fotopoulos.alexis?