ΑΝΟΙΑ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

 

Για δεκαετίες, η άνοια αντιμετωπιζόταν σχεδόν ως αναπόφευκτη συνέπεια 

της γήρανσης. 

Μια διάγνωση που ερχόταν αργά

Σήμερα, η επιστημονική εικόνα 

αλλάζει ριζικά. 

Σύμφωνα με μια , εκτενή διεθνή επιστημονική συμφωνία, εκατομμύρια περιστατικά άνοιας 

θα μπορούσαν να προληφθούν, όχι με κάποιο «θαυματουργό» φάρμακο, αλλά με στοχευμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής . 

Οι ερευνητές παρουσίασαν έναν αναλυτικό  χάρτη πρόληψης, βασισμένο σε δεκάδες μελέτες, 

που καταλήγει σε ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα: 

ο εγκέφαλος επηρεάζεται βαθιά 

από το π ώ ς  ζούμε, 

πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια νοητικής έκπτωσης.

Στο επίκεντρο βρίσκονται παράγοντες

κινδύνου που 

θεωρούνται τροποποιήσιμοι. 

Η απώλεια α κ ο ή ς που μένει 

χωρίς αντιμετώπιση, 

η αρρύθμιστη υπέρταση, 

η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, 

η κοινωνική απομόνωση και 

η μακροχρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση 

συνδέονται άμεσα με αυξημένο κίνδυνο άνοιας. 

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορούν, 

σε κάποιο βαθμό, να ελεγχθούν.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι, ελλείψει οριστικής θεραπείας, 

η πρόληψη αποτελεί το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτουμε σήμερα. 

Και αυτή δεν αφορά μόνο την τρίτη ηλικία. 

Αντίθετα, ξεκινά από τη μέση ηλικία, ή και νωρίτερα, όταν οι βλάβες στον εγκέφαλο μπορούν ακόμη να αναχαιτιστούν.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα γενικόλογα ή φοβικά μηνύματα δεν βοηθούν. 

Αντίθετα, χρειάζονται απλές, ξεκάθαρες οδηγίες που να δίνουν αίσθηση ελέγχου και όχι ενοχής. 

Για παράδειγμα, το μήνυμα ότι 

«η ρύθμιση της πίεσης προστατεύει και τον εγκέφαλο» 

είναι πιο αποτελεσματικό από ασαφείς προειδοποιήσεις.

Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι 

Η πρόσβαση σε 

ακουστικά βαρηκοΐας, 

η έγκαιρη διάγνωση καρδιαγγειακών προβλημάτων και η ενίσχυση της κοινωνικής συμμετοχής δεν πρέπει να εξαρτώνται από τον τόπο κατοικίας ή το εισόδημα.

Τα στοιχεία είναι ανησυχητικά: 

ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με άνοια αυξάνεται ραγδαία παγκοσμίως, 

ενώ οι κοινωνίες συνεχίζουν να επενδύουν λιγότερα στην πρόληψη σε σχέση με άλλες σοβαρές ασθένειες. 

Κι όμως, 

η επιστημονική γνώση υπάρχει . 

Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση και η συλλογική αλλαγή νοοτροπίας. 

Το μήνυμα των ειδικών είναι σαφές: 

δεν μπορούμε να περιμένουμε 

μια μελλοντική «θεραπεία» 

Κάθε χρόνο καθυστέρησης σημαίνει χιλιάδες νέες περιπτώσεις που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. 

Η άνοια δεν είναι αναπόφευκτη, 

αλλά η αδράνεια μπορεί να την κάνει να μοιάζει έτσι.