ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟ ΠΥΛΩΡΟΥ

 

Για δεκαετίες, σε εκατομμύρια ανθρώπους με πόνο στο στομάχι η ιατρική απαντούσε το ίδιο πράγμα:

- είναι άγχος,

- είναι ο χαρακτήρας σου,

- είναι ψυχολογικό,

- μάθε να ζεις με αυτό.

Ο πόνος όμως δεν έφευγε.

Γινόταν χρόνιος, εξαντλητικός, και συχνά οδηγούσε σε επεμβάσεις

που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαν γίνει.

Και μαζί του μεγάλωνε και η ενοχή,

γιατί όταν σου λένε ότι φταις εσύ,

κάποια στιγμή το πιστεύεις.

Ώσπου ένας γιατρός στην Αυστραλία,

ο Barry Marshall, τόλμησε να αμφισβητήσει αυτό που όλοι θεωρούσαν δεδομένο.

Παρατηρώντας ασθενείς με έλκη,

είδε κάτι κοινό σε όλους,

την παρουσία ενός βακτηρίδιου στο στομάχι,

του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού.

Μια πραγματική λοίμωξη,

όχι μια ψυχολογική αιτία.

Ένα βακτήριδιο ικανό

να ζει στο όξινο περιβάλλον του στομάχου και να προκαλεί

φλεγμονή, γαστρίτιδα και έλκη.

Και το σημαντικότερο, ένα βακτήριδιο που θεραπεύεται με τα κατάλληλα αντιβιοτικά.

Όταν το είπε, δεν τον πίστεψαν.

Του είπαν ότι είναι αδύνατον να ζει βακτήριδιο στο στομάχι, ότι η θεωρία του είναι επικίνδυνη.

Γι’ αυτό έκανε κάτι ακραίο,

μολύνθηκε ο ίδιος, αρρώστησε,

και ύστερα θεραπεύτηκε.

Έτσι απέδειξε ότι :

Ο πόνος δεν ήταν άγχος ούτε χαρακτήρας, αλλά λοίμωξη.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα περισσότερα έλκη οφείλονται στο ελικοβακτηρίδιο και θεραπεύονται.

Και ότι εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν όχι επειδή δεν υπήρχε λύση,

αλλά επειδή η σωστή ερμηνεία άργησε.

Η επιστήμη εξελίσεται όταν αφαιρεί την ενοχή από τον άνθρωπο που πονά και

τη μεταφέρει εκεί που ανήκει.

Και αυτή ακριβώς η επιστήμη είναι που σώζει ζωές.

Γιατί πολλές φορές

μια ασθένεια δεν είναι ανίατη.

Είναι απλώς παρεξηγημένη.