ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΚΟΤΟΣΟΥΠΑ..ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ

 

Όταν τρως κάτι ζεστό, αυξάνεται ελαφρώς η θερμοκρασία του σώματός σου και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός χαλάρωσης. 

Τα αγγεία διαστέλλονται, οι μύς χαλαρώνουν, η αναπνοή γίνεται άνετη. 

Σ ενα κρυολογήμα, οι ζεστοί ατμοί βοηθούν στη ρινική αποσυμφόρηση και στην καλύτερη ενυδάτωση των βλεννογόνων.

Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η κοτόσουπα μπορεί όντως να έχει ήπια αντιφλεγμονώδη δράση. 

Κατά το βράσιμο, από το κοτόπουλο απελευθερώνονται αμινοξέα –μεταξύ αυτών η κυστεΐνη– που φαίνεται να συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής στο αναπνευστικό. 

Δεν είναι αντιβιοτικό, ούτε μπορεί να αντικαταστήσει την φαρμακευτική αγωγή –δεν είναι όμως και εντελώς μύθος.

 Με απλά λόγια, κάτι κάνει.

Ο εγκέφαλος αγαπά τις γνώριμες γεύσεις

Το πιο ενδιαφέρον, ωστόσο, συμβαίνει όπως πάντα στον εγκέφαλο. 

Όταν τρως ένα φαγητό που έχεις συνδέσει με φροντίδα και ασφάλεια, ενεργοποιούνται τα κυκλώματα ανταμοιβής. 

Εκεί μπαίνουν στο παιχνίδι η ντοπαμίνη –που σχετίζεται με την ευχαρίστηση– και η σεροτονίνη, που επηρεάζει τη διάθεση.

Ιδίως τα φαγητά με υδατάνθρακες διευκολύνουν τη μεταφορά της τρυπτοφάνης στον εγκέφαλο. 

Η τρυπτοφάνη είναι πρόδρομος της σεροτονίνης, του νευροδιαβιβαστή που συνδέεται με την αίσθηση ηρεμίας και ευεξίας. Δεν λύνει τα προβλήματα της ζωής σου, μπορεί όμως να χαμηλώσει την ένταση.

Και μετά υπάρχει η μνήμη. Η όσφρηση και η γεύση συνδέονται στενά με το μεταιχμιακό σύστημα, το τμήμα του εγκεφάλου που διαχειρίζεται το συναίσθημα και τις αναμνήσεις. 

Γι’ αυτό μια μυρωδιά μπορεί να σε μεταφέρει απευθείας στην κουζίνα των παιδικών σου χρόνων. Δεν πρόκειται για ποιητική υπερβολή· είναι, για την ακρίβεια, νευροανατομία.

Όταν στρεσάρεσαι, το σώμα σου εκκρίνει κορτιζόλη. 

Η κορτιζόλη αυξάνει την επιθυμία για τροφές πλούσιες σε λίπος και ζάχαρη –γρήγορη ενέργεια για έναν οργανισμό που νομίζει ότι απειλείται. Με εξελικτικούς όρους, αυτό κάποτε είχε νόημα, επειδή σε περιόδους κινδύνου, χρειαζόσουν θερμίδες.

Ο εγκέφαλος λειτουργεί με πανάρχαιους μηχανισμούς. Και  λατρεύει τα μοτίβα που ξέρει.

Εδώ, μια μικρή υποσημείωση: 

Το να στραφείς σε ένα πιάτο ζεστή σούπα μετά από μια δύσκολη μέρα είναι ένας φυσιολογικός τρόπος αυτορρύθμισης. 

Το να βασίζεσαι αποκλειστικά στο φαγητό για να διαχειριστείς κάθε δυσάρεστο συναίσθημα είναι άλλο κεφάλαιο –και δημιουργεί άλλα προβλήματα. 

Η διαφορά βρίσκεται στη συχνότητα, και στο πόσο συνειδητά ή όχι το κάνεις.

Δεν είναι το ίδιο για όλους

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα που προκύπτει από την έρευνα, είναι ότι δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε όλους. 

Άτομα που μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα με σταθερή φροντίδα και υγιείς δεσμούς φαίνεται να βιώνουν μεγαλύτερη ανακούφιση από τέτοιες τροφές. Αν το φαγητό συνδέθηκε με στοργή, η επίδρασή του είναι πιο έντονη.

Αν, αντίθετα, οι εμπειρίες γύρω από το τραπέζι ήταν αγχωτικές ή φορτισμένες, τότε η σούπα μπορεί να είναι απλώς… σούπα.