ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

 

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Rockefeller και στο Memorial Sloan Kettering πέτυχαν αξιοσημείωτα αποτελέσματα χρησιμοποιώντας ένα επανασχεδιασμένο

αγωνιστή CD40 που ονομάζεται 2141-V11.

Οι αγωνιστές CD40 (CD40 agonists) είναι μια κατηγορία ανοσοθεραπευτικών παραγόντων που στοχεύουν στην ενεργοποίηση του υποδοχέα CD40, ενός μέλους της υπερ οικογένειας των υποδοχέων του παράγοντα νέκρωσης όγκων (TNFR), ο οποίος εκφράζεται κυρίως σε αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα (APCs) όπως τα δενδριτικά κύτταρα, τα Β-κύτταρα και τα μακροφάγα

Με την έγχυση αυτού του φαρμάκου απευθείας σ έναν μόνον όγκο και όχι στην κυκλοφορία του αίματος, οι επιστήμονες μπόρεσαν να πυροδοτήσουν μιαν ισχυρή ανοσολογική αντίδραση αποφεύγοντας τις σοβαρές τοξικότητες που ταλαιπώρησαν προηγούμενες εκδοχές της θεραπείας.

Ο πραγματικός αντίκτυπος αυτής της μελέτης είναι πρωτοποριακός επειδή η θεραπεία λειτούργησε συστηματικά.

Σε αρκετές περιπτώσεις, όγκοι που δεν τους άγγιξε ποτέ η βελόνα συρρικνώθηκαν ή εξαφανίστηκαν.

Αυτό υποδηλώνει ότι μόλις το ανοσοποιητικό "εκπαιδευτεί" σ ένα μόνο σημείο ένεσης, μπορεί να κυνηγήσει και να εξαλείψει μεταστατικά καρκινικά κύτταρα σε ολόκληρο το σώμα.

Μεταξύ των 12 ασθενών

στη δοκιμή Φάσης 1, η οποία περιελάμβανε εκείνους με επιθετικό μελάνωμα και καρκίνο του μαστού, δύο βίωσαν πλήρη ύφεση χωρίς να απομένει ανιχνεύσιμο καρκίνο.

Μια ασθενής με δεκάδες μεταστατικούς όγκους στο πόδι της είδε όλους να εξαφανίζονται αφού οι γιατροί της έκαναν ένεση μόνον ένα συγκεκριμένο οζίδιο στον μηρό της.

Οι βιοψίες μετά τη θεραπεία αποκάλυψαν ότι οι ενέσιμοι όγκοι μετατράπηκαν σε «τριτογενείς λεμφοειδείς δομές»,

οι οποίες ουσιαστικά λειτουργούν σαν τοπικά εργοστάσια ανοσοποιητικού συστήματος μέσα στον ίδιο τον καρκίνο.

Αυτές οι δομές ήταν γεμάτες

με ενεργά Τ και Β κύτταρα, σηματοδοτώντας ότι το σώμα είχε ξεπεράσει επιτυχώς τη φυσική ικανότητα του όγκου να κρύβεται

από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μετά από αυτά τα "αρχικά" αποτελέσματα, οι ερευνητές έχουν ήδη επεκτείνει τη μελέτη σε μεγαλύτερες δοκιμές στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 200 ασθενείς με διάφορους καρκίνους που δύσκολα θεραπεύονται όπως το γλοιοβλάστωμα και ο καρκίνος προστάτη. Ενώ βρισκόμαστε ακόμα στα πρώιμα στάδια, αυτή η τοπική προσέγγιση

"σοκ και σκοτώνω"

αντιπροσωπεύει μια πιθανή αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις μεταστατικές ασθένειες σε τελευταίο στάδιο.