ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΙΝΕΣ

 

Μετά τα 40 , η επάρκεια της πρωτεΐνης δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της μυϊκής μάζας· αφορά τη θεμελιώδη βιοχημεία της μεταφοράς και της αποθήκευσης των θρεπτικών συστατικών.

Τα μέταλλα δεν κυκλοφορούν ελεύθερα στο αίμα. Για να φτάσουν στα κύτταρα και να επιτελέσουν το ρόλο τους, πρέπει να προσδεθούν σε ειδικές πρωτεΐνες μεταφοράς.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο σίδηρος.

Χωρίς επαρκή παραγωγή τρανσφερρίνης

—μιας πρωτεΐνης που συνθέτει το ήπαρ—

ο σίδηρος δεν μπορεί να μεταφερθεί με ασφάλεια.

Αντίθετα, μπορεί να παραμείνει ελεύθερος, προκαλώντας οξειδωτικό στρες και τροφοδοτώντας τη σιωπηλή φλεγμονή. Παρομοίως, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο βασίζονται σε πρωτεϊνικούς φορείς για να εισέλθουν στον ενδοκυττάριο χώρο.

Όταν η πρόσληψη πρωτεΐνης είναι χαμηλή, ο οργανισμός ιεραρχεί τις λειτουργίες του και η σύνθεση αυτών των μεταφορέων συχνά υποβαθμίζεται.

Πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν χρόνια κόπωση ή αδυναμία, καταφεύγουν στη λήψη συμπληρωμάτων μετάλλων χωρίς να βλέπουν βελτίωση. Το πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι η ποσότητα του μετάλλου, αλλά η έλλειψη της πρωτεϊνικής βάσης. Είναι θέμα υποδομής: δεν μπορείς να μεταφέρεις εμπορεύματα αν δεν έχεις τα κατάλληλα οχήματα.

Στην ηλικία των 40+, οι ανάγκες για πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας αυξάνονται, καθώς η απορρόφηση γίνεται λιγότερο αποδοτική. Η χαμηλή πρόσληψη οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι ελλείψεις μετάλλων επιδεινώνονται, η κυτταρική ενέργεια μειώνεται και η φλεγμονή παραμένει σταθερά υψηλή.

Η προσέγγιση «Υγεία με δεδομένα» απαιτεί να κοιτάμε τη συνολική εικόνα. Πριν αποφασίσετε για το επόμενο συμπλήρωμα, αναρωτηθείτε: Είναι η πρωτεϊνική μου βάση επαρκής για να υποστηρίξει τη βιοχημεία μου; Η λύση δεν βρίσκεται πάντα στην προσθήκη ενός ακόμη στοιχείου, αλλά στη διασφάλιση ότι το σώμα διαθέτει την υποδομή για να το διαχειριστεί.

Ήξερες ότι η χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης επηρεάζε