Η CRP δεν είναι μόνο ένας δείκτης. Σε ορισμένες μορφές της φαίνεται ότι μπορεί να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία
της αγγειακής βλάβης.
Μια πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Molecular Sciences εξετάζει ακριβώς αυτό το θέμα.
Οι ερευνητές αναλύουν τον τρόπο με τον οποίο μια ειδική μορφή της CRP,
η μονομερική μορφή που ονομάζεται mCRP, φαίνεται να παίζει ενεργό ρόλο στην αποσταθεροποίηση των αθηρωματικών πλακών,
ιδιαίτερα σε ανθρώπους με διαβήτη.
Τι είναι η αθηροσκλήρωση.
Εναι μια χρόνια φλεγμονώδης διαδικασία που συμβαίνει στο εσωτερικό των αρτηριών.
Με την πάροδο του χρόνου συσσωρεύονται λιπίδια, φλεγμονώδη κύτταρα και άλλα μόρια στο τοίχωμα των αγγείων.
Έτσι δημιουργούνται οι αθηρωματικές πλάκες.
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς η ύπαρξη αυτών των πλακών αλλά η αστάθειά τους. Όταν μια πλάκα γίνει ασταθής και ραγεί μπορεί να δημιουργηθεί θρόμβος και να προκληθεί έμφραγμα ή εγκεφαλικό.
Εδώ ακριβώς φαίνεται να εμπλέκεται η mCRP. Σε αντίθεση με την κλασική μορφή της CRP που κυκλοφορεί στο αίμα, η μονομερική μορφή βρίσκεται κυρίως στους ιστούς και ιδιαίτερα στο τοίχωμα των αγγείων.
Εκεί φαίνεται ότι ενεργοποιεί μια σειρά από φλεγμονώδεις μηχανισμούς που επιταχύνουν τη βλάβη του ενδοθηλίου, δηλαδή του εσωτερικού στρώματος των αγγείων.
Οι ερευνητές περιγράφουν αρκετούς από αυτούς τους μηχανισμούς.
Η mCRP φαίνεται να προκαλεί δυσλειτουργία του ενδοθηλίου, να προσελκύει λευκοκύτταρα στην περιοχή της πλάκας και να ενεργοποιεί τα αιμοπετάλια.
Παράλληλα επηρεάζει τη συμπεριφορά των μακροφάγων, δηλαδή των κυττάρων του ανοσοποιητικού που συμμετέχουν στη φλεγμονώδη αντίδραση μέσα στην αθηρωματική πλάκα.
Όλες αυτές οι διεργασίες συμβάλλουν στο να γίνει η πλάκα πιο ασταθής και πιο πιθανό να ραγεί.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης είναι ότι ο διαβήτης φαίνεται να ενισχύει σημαντικά αυτή τη διαδικασία.
Στον διαβήτη υπάρχει χρόνια υπεργλυκαιμία και μεταβολική δυσρρύθμιση.
Αυτό οδηγεί στον σχηματισμό των προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης, γνωστών ως AGEs.
Τα μόρια αυτά μπορούν να αλληλεπιδρούν με έναν ειδικό υποδοχέα που ονομάζεται RAGE και να ενεργοποιούν ισχυρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
Η μελέτη δείχνει ότι η mCRP συνεργάζεται με αυτόν τον άξονα AGE-RAGE και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος φλεγμονής και οξειδωτικού στρες μέσα στο αγγειακό τοίχωμα.
Με άλλα λόγια, ο διαβήτης δεν αυξάνει μόνο τη γλυκόζη στο αίμα αλλά φαίνεται να δημιουργεί ένα περιβάλλον που ευνοεί την επιθετική εξέλιξη της αθηροσκλήρωσης.
Αυτό εξηγεί γιατί οι ασθενείς με διαβήτη έχουν σημαντικά αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Δεν είναι μόνο θέμα λιπιδίων ή αρτηριακής πίεσης. Είναι και θέμα φλεγμονής, ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και μεταβολικών παραγόντων που δρουν ταυτόχρονα.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον συμπέρασμα της ανασκόπησης είναι ότι η mCRP μπορεί να αποτελέσει στο μέλλον θεραπευτικό στόχο.
Αν μπορέσουμε να παρεμβούμε στους μηχανισμούς που οδηγούν στη μετατροπή της CRP σε mCRP ή στους μηχανισμούς που ενεργοποιεί μέσα στα αγγεία, ίσως μπορέσουμε να μειώσουμε την αστάθεια των αθηρωματικών πλακών και άρα τον κίνδυνο εμφραγμάτων και εγκεφαλικών επεισοδίων.
Αυτό φυσικά βρίσκεται ακόμη στο επίπεδο της βασικής έρευνας. Ωστόσο δείχνει πόσο σημαντικό είναι να βλέπουμε την αθηροσκλήρωση όχι μόνο ως πρόβλημα λιπιδίων αλλά ως μια πολύπλοκη φλεγμονώδη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν πολλά συστήματα του οργανισμού.
Για εμάς στην καθημερινή κλινική πράξη το μήνυμα είναι σαφές. Η πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση της χοληστερόλης. Αφορά τον συνολικό έλεγχο του μεταβολισμού, τη ρύθμιση του ζαχάρου, τη μείωση της χρόνιας φλεγμονής και τη διατήρηση της υγείας του ενδοθηλίου.
Η σωστή διατροφή, η σωματική άσκηση, η καλή ρύθμιση του διαβήτη, ο έλεγχος του σωματικού βάρους και η αποφυγή του καπνίσματος παραμένουν οι βασικοί πυλώνες αυτής της προσπάθειας.
Η επιστήμη συνεχίζει να αποκαλύπτει όλο και περισσότερες λεπτομέρειες για τους μηχανισμούς που συνδέουν τον μεταβολισμό, τη φλεγμονή και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Κάθε νέα γνώση όμως καταλήγει στο ίδιο βασικό συμπέρασμα. Ότι η υγεία των αγγείων μας είναι αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης ισορροπίας ανάμεσα στον τρόπο ζωής, τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
ΠΗΓΗ https://www.facebook.com/georgios.kontizas
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου