ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ..ΝΟΣΤΙΜΑ ΠΛΗΝ..ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ

 Η καρκινογένεση από τα αλλαντικά είναι μια χημική διαδικασία που πυροδοτείται από τρεις κύριους παράγοντες:

Τα νιτρώδη άλατα (E249-E250) προστίθενται για να δώσουν το χαρακτηριστικό ροζ χρώμα και να προστατεύσουν από την αλλαντίαση. Όταν όμως αυτές οι ουσίες έρχονται σε επαφή με τις αμίνες (στοιχεία του κρέατος) στο όξινο περιβάλλον του στομάχου ή κατά το ψήσιμο, σχηματίζουν τις N-νιτροζοενώσεις (NOCs). Αυτές οι ενώσεις είναι γνωστό ότι προκαλούν βλάβες στο DNA των κυττάρων που επενδύουν το έντερο.

Ο σίδηρος που βρίσκεται στο κόκκινο κρέας (αιμικός σίδηρος) δρα ως καταλύτης. Βοηθά στη μετατροπή των νιτρωδών σε καρκινογόνες νιτροζαμίνες και ενισχύει την παραγωγή ελεύθερων ριζών, οι οποίες προκαλούν χρόνια φλεγμονή στο πεπτικό σύστημα.

Η Διαδικασία του Καπνίσματος και της Υψηλής Θερμοκρασίας

Πολλά αλλαντικά υφίστανται κάπνισμα για να αποκτήσουν ιδιαίτερο άρωμα. Κατά τη διαδικασία αυτή, παράγονται

Πολυκυκλικοί Αρωματικοί Υδρογονάνθρακες (PAHs).

Παράλληλα, το τηγάνισμα του μπέικον ή το ψήσιμο των λουκάνικων παράγει Ετεροκυκλικές Αμίνες (HCAs).

Και οι δύο αυτές κατηγορίες ουσιών είναι αποδεδειγμένα μεταλλαξιογόνες.

Η Σύνδεση με τον Καρκίνο του Παχέος Εντέρου

Ο ορθοκολικός καρκίνος είναι η συχνότερη μορφή που συνδέεται με τα αλλαντικά.

Η συνεχής έκθεση των τοιχωμάτων του εντέρου σε αυτές τις τοξίνες προκαλεί αλλοιώσεις στα κύτταρα.

Όταν ο οργανισμός προσπαθεί να επιδιορθώσει αυτές τις βλάβες, η πιθανότητα ενός "σφάλματος" (μετάλλαξης) αυξάνεται ραγδαία, οδηγώντας στη δημιουργία όγκων.

Οι εταιρείες επεξεργασμένου κρέατος συχνά υποστηρίζουν ότι τα επίπεδα των πρόσθετων είναι εντός των νόμιμων ορίων. Ωστόσο, η επιστήμη υπογραμμίζει την αθροιστική δράση. Η καθημερινή κατανάλωση, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, δημιουργεί ένα τοξικό περιβάλλον στον οργανισμό που δρα συσσωρευτικά σε βάθος χρόνου.

Η αλήθεια είναι σκληρή: το επεξεργασμένο κρέας δεν προσφέρει κανένα θρεπτικό όφελος που να υπερκαλύπτει τον κίνδυνο που ενέχει. Η αντικατάσταση των αλλαντικών με φρέσκες, μη επεξεργασμένες πρωτεΐνες δεν είναι απλώς μια "δίαιτα", αλλά μια στρατηγική επιβίωσης ενάντια σε μια βιομηχανία που προτάσσει τη διάρκεια ζωής των προϊόντων της πάνω από τη διάρκεια ζωής των καταναλωτών της.