MODUS VIVENDI

 

Η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη .

Είναι οι ορμόνες, που μας κάνουν να θέλουμε τον άλλον «εδώ και τώρα», αγνοώντας τα ελαττώματά του, αφού η ντοπαμίνη (ο μαγνήτης του Έρωτα), είναι ο νευροδιαβιβαστής της ανταμοιβής και της ευφορίας.

Όταν ερωτευόμαστε,

ο εγκέφαλός μας πλημμυρίζει με ντοπαμίνη. Έτσι δημιουργείται μια κατάσταση

παρόμοια με τον εθισμό.

Στον έρωτα ωστόσο, υπάρχει εξιδανίκευση: δεν βλέπουμε τον άλλον , αλλά

την προβολή των αναγκών μας πάνω του.

Γιατί όμως μας μαγνητίζει μία τέτοια συνθήκη;

Μα γιατί μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί και ανίκητοι!

Πίσω από τη βιτρίνα του ενθουσιασμού, κρύβεται μια βαθύτερη αλήθεια που η ψυχολογία πασχίζει να αποκωδικοποιήσει:

ο έρωτας είναι ο μαγνήτης

που μας ελκύει βίαια προς το άγνωστο,

αλλά η αγάπη είναι η δύναμη που

μας κρατά όρθιους, όταν η βαρύτητα της πραγματικότητας επιστρέφει.

Η ωκυτοκίνη (η σωτηρία της Αγάπης), γνωστή και ως η «ορμόνη της αγκαλιάς», εκκρίνεται μέσω της επαφής, της οικειότητας και της ασφάλειας.

Ενώ η ντοπαμίνη είναι ένα πυροτέχνημα,

η ωκυτοκίνη είναι η ήρεμη φωτιά στο τζάκι που προσφέρει ζεστασιά και διάρκεια.

Σύμφωνα με το Harvard Health Publishing, αυτή η ορμόνη είναι που χτίζει τους βαθείς δεσμούς που αντέχουν στον χρόνο.

𝝘ί𝞶𝞮𝞽𝞪𝞲 𝞳𝞪𝞲 "𝞵𝞪𝞬𝞶ή𝞽𝞰ς" 𝞳𝞪𝞲 "𝞼𝟂𝞽𝞰𝞺ί𝞪";

Στο ταξίδι της ανθρώπινης σύνδεσης, το ερώτημα δεν είναι αν θα ερωτευτούμε,

αλλά αν θα καταφέρουμε να μετατρέψουμε εκείνη την πρώτη, μεθυστική ζάλη

σε μια αγάπη που έχει τη δύναμη

να μας σώσει.

Πώς θα κάνουμε την πυρκαγιά του έρωτα ,

να μετατραπεί στη ζεστασιά της συντροφικής αγάπης καθώς αυτό είναι απαραίτητο για την ψυχική μας υγεία.

Το "μυστικό" για να μετατραπεί ο έρωτας σε σταθερή αγάπη:

Σύμφωνα με έρευνες του Gottman Institute, έγκειται στη "Χρυσή Αναλογία" 5:1.

Για κάθε μία αρνητική αλληλεπίδραση σε μια σύγκρουση, οι υγιείς σχέσεις έχουν τουλάχιστον πέντε θετικές.

Αυτό αποδεικνύει, ότι η «σωτηρία» της αγάπης, βασίζεται στη συναισθηματική γενναιοδωρία και όχι μόνο στο πάθος.

Κατά τη διάρκεια μιας διαφωνίας:

Αν ένας σύντροφος εκφράσει ένα παράπονο (αρνητικό), η ισορροπία διατηρείται αν ταυτόχρονα δείξει κατανόηση π.χ. "Καταλαβαίνω γιατί νιώθεις έτσι",

δεύτερον χρησιμοποιήσει χιούμορ για να εκτονώσει την πίεση,

τρίτον ζητήσει συγγνώμη για τον τόνο της φωνής του,

τέταρτον εκδηλώσει σωματική τρυφερότητα (ένα άγγιγμα στο χέρι) και

πέμπτον αν αναγνωρίσει και το δίκιο του άλλου.

Στις καθημερινές μικρο-στιγμές:

Η γενναιοδωρία δεν απαιτεί μεγάλες χειρονομίες. Είναι το "ευχαριστώ" για έναν καφέ, ένα υποστηρικτικό μήνυμα μέσα στη μέρα, το να ακούσεις με προσοχή τα νέα του άλλου χωρίς να κοιτάς το κινητό σου, ή ένας έπαινος για κάτι που πέτυχε.

Αυτές οι πέντε θετικές στιγμές, λειτουργούν σαν "καταθέσεις" σε έναν συναισθηματικό τραπεζικό λογαριασμό.

Όταν έρθει η στιγμή

της αρνητικής αλληλεπίδρασης (της "ανάληψης" δηλαδή), ο λογαριασμός παραμένει πλεονασματικός, εμποδίζοντας τη σχέση να χρεοκοπήσει.

Τι συμβαίνει όταν η αναλογία πέφτει στο 1:1> μπήκαμε στην επικίνδυνη ζώνη!

Είναι πολύ ενδιαφέρον παράλληλα, να δούμε τη "σκοτεινή πλευρά" της εξίσωσης, γιατί εκεί μπορεί να αφυπνιστούμε για το πόσο εύκολα μπορεί να κινδυνεύσει μια σχέση χωρίς να το αντιληφθούμε αμέσως.

Οι έρευνες του Gottman έδειξαν ότι στα ζευγάρια που οδεύουν προς τον χωρισμό, η αναλογία πλησιάζει το 1:1.

Σε αυτή την κατάσταση, για κάθε προσβολή ή παράπονο, υπάρχει μόνο μία θετική στιγμή.

Αυτό το σενάριο δημιουργεί μια αίσθηση "συναισθηματικής ξηρασίας".

Όταν η αρνητικότητα ισοφαρίζει τη θετικότητα, τότε:

Η άμυνα γίνεται μόνιμη:

Οι σύντροφοι νιώθουν ότι πρέπει να προστατευτούν, οπότε σταματούν να είναι ευάλωτοι και ειλικρινείς.

Η ερμηνεία αλλάζει:

Ακόμα και μια ουδέτερη κίνηση του συντρόφου (π.χ. "ξέχασα να πάρω ψωμί") ερμηνεύεται ως εσκεμμένη επίθεση ή αδιαφορία.

Η απομόνωση κυριαρχεί:

Το πάθος σβήνει, όχι γιατί έφυγε ο έρωτας, αλλά γιατί ο "κουμπαράς" της εμπιστοσύνης άδειασε.

Η Μετάβαση:

Από την Αντίδραση στην Πρόθεση

Η διατήρηση του 5:1 δεν απαιτεί να είμαστε τέλειοι. Απαιτεί όμως πρόθεση.

Η σταθερή αγάπη δεν είναι ένα λιμάνι που φτάνεις και ξεκουράζεσαι, αλλά μια θάλασσα που χρειάζεται συνεχή πλοήγηση.

Η "συναισθηματική γενναιοδωρία" είναι η πυξίδα που μας κρατάει μακριά από τον βράχο του 1:1.

Έτσι συνειδητοποιούμε ότι η αγάπη, δεν είναι ένα τυχαίο συναίσθημα, αλλά μια δεξιότητα που εξασκείται.

Η "συναισθηματική γενναιοδωρία" παύει να είναι μια αφηρημένη έννοια και γίνεται ένας πρακτικός οδηγός επιβίωσης για το ζευγάρι.

𝝨𝞰𝞵ά𝞭𝞲𝞪 ό𝞽𝞲 𝞸 Έ𝞺𝟂𝞽𝞪ς 𝞵𝞮𝞽𝞪𝞽𝞺έ𝞹𝞮𝞽𝞪𝞲 𝞼𝞮 𝝗𝞪𝞱𝞲ά 𝝖𝞬ά𝞹𝞰

1. Η Παύση της Εξιδανίκευσης:

Αρχίζετε να βλέπετε τις ατέλειες του άλλου και, αντί να απογοητεύεστε, νιώθετε την ανάγκη να τις αγκαλιάσετε. Η τελειότητα δίνει τη θέση της στην αυθεντικότητα.

2. Από το «Εγώ» στο «Εμείς»:

Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται πλέον με βάση την προσωπική ικανοποίηση, αλλά με γνώμονα την κοινή πορεία και την ευημερία του «συστήματος» της σχέσης.

3. Η Ασφάλεια της Σιωπής:

Όταν δεν νιώθετε πλέον την ανάγκη να εντυπωσιάζετε συνεχώς και η κοινή σιωπή γίνεται αναπαυτική και όχι αμήχανη, τότε η αγάπη έχει ριζώσει.

Μία "Γλυκιά Σκέψη" κλείνοντας,

Ας θυμόμαστε πως ο Άγιος Βαλεντίνος δεν είναι μόνο μια γιορτή για τα πρώτα ραντεβού και τους χτύπους της καρδιάς που επιταχύνονται.

Είναι, ίσως περισσότερο, μια υπενθύμιση για εκείνους που επέλεξαν να μείνουν όταν τα φώτα χαμήλωσαν.

Ο έρωτας θα μας μαγνητίζει πάντα! με την υπόσχεση του ονείρου! και αυτό είναι πολύ ελκυστικό και ίσως και απαραίτητο! αλλά η αγάπη είναι εκείνη που θα μας σώζει, προσφέροντάς μας έναν ασφαλή λιμένα στην πραγματικότητα.

Πηγη Ελευθερία Έρη Κεχαγιά