Οταν εχουμε κένωσεις τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα ισως να θεωρηθει φυσιολογικο .
Συνήθως αντιμετωπιζεται με απλές αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής .
Οι επίμονες αλλαγές στις κενωσεις ομως σηματοδοτούν σοβαρό, πρόβλημα. Οπως
Αιμορραγία στα κόπρανα. Δείγμα ότι το έντερο δεν είναι υγιές
Μια ανεπαίσθητη αλλαγή είναι εάν αρχίζετε να παρατηρείτε ότι έχετε πολύ σκούρα κόπρανα, που μπορεί να σημαίνει ότι
είναι αναμεμειγμένα με αίμα.
Οποιοδήποτε ποσότητα αίματος στα κόπρανα είναι σημάδι κινδυνου.
Σύμφωνα με το NHS, μια μικρή ποσότητα εφάπαξ αιμορραγίας δεν είναι συνήθως σοβαρό πρόβλημα. Αλλά εάν είναι επίμονη, πρέπει να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.
Μπορεί να αιμορραγείτε εάν βρείτε
αίμα στο χαρτί τουαλέτας, ροζ νερό στη λεκάνη της τουαλέτας ή έχετε πολύ σκούρα κόπρανα.
Θα μπορούσαν να υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό και το British Medical Journal έχει συνοψίσει πιθανές αιτίες συμπεριλαμβανομένων
των αιμορροΐδων, των πολύποδων, των ελκών, της νόσου Crohn και της κολίτιδας ή ακόμα και του καρκίνου.
Ωστόσο, το NHS προέτρεψε τους ανθρώπους να μην κάνουμε αυτο διάγνωση, πράγμα που σημαίνει ότι μιλουμε με έναν γενικό γιατρό
Η αιμορραγία μπορεί να είναι σημάδι καρκίνου του εντέρου, ο οποίος αντιμετωπίζεται ευκολότερα εάν εντοπιστεί έγκαιρα, επομένως είναι σημαντικό να συνεχίσετε να ελέγχετε τακτικά τις κενώσεις, ώστε να μπορείτε να παρακολουθείτε τυχόν ανεπαίσθητες αλλαγές.
Ετσι λοιπόν υπάρχουν..παιδιά που πάσχουν από το σύνδρομο Ουίλιαμς
Πρόκειται περί συγγενούς ανωμαλίας
Δε κληρονομείται, καθώς επιπολάζεται τυχαία και απροσδόκητα.
Ένα από τα σπάνια σύνδρομα το σύνδρομο Williams, ανακαλύφτηκε το 1961.
Υπολογίζεται περίπου σε 1 προς 25.000 ανθρώπους.
Οι πάσχοντες απο το σύνδρομο Williams,έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προσώπου, που από μερικούς ειδικούς χαρακτηρίζονται ως.. διαβολικά, και που έχουν χαμηλό ΙQ αλλά εξαιρετικά μουσικά και αφηγηματικά χαρίσματα
Μια νεαρή κοπέλα μαθαίνει να τραγουδάει άριες από όπερες σε 32 γλώσσες καθώς και ηλικιωμένοι με άνοια οι οποίοι αναπτύσσουν απρόσμενες μουσικές δεξιότητες.
Παραμένειυπο-διαγνωσμένο, αφού οι γονείς τείνουν να απευθύνονται στους ειδικούς για βοήθεια μόνον όταν συνυπάρχουν και άλλα προβλήματα.
Ο Όλιβερ Σακς γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1933 - 2015
Σπούδασε στο Λονδίνο, στην Οξφόρδη, στην Καλιφόρνια και στη Νέα Υόρκη.
Μετά από μια μακρά περίοδο έρευνας στην νευροχημεία και στη νευροφυσιολογία, επέστρεψε στην κλινική ιατρική.
Υπηρξε καθηγητής της κλινικής νευρολογίας στο Albert Einstein College of Medicine της Νέας Υόρκης. Τα βιβλία του Migraine, Awakenings, A Leg to Stand on, Seeing Voices, The Man who Mistook his Wife for a Hat, εμπνέονται από την κλινική του εμπειρία και αποτελούν γλαφυρές περιγραφές νευρολογικών αρρώστων και αναλύσεις της εγκεφαλικής λειτουργίας.
Η Μουσική Μπορεί Να Βοηθήσει απο ανθρώπους, φυσικά, μέχρι φυτά κι οπωσδήποτε, ανθρώπους με νευρολογικές παθήσεις, αλλά και ασθενείς με προχωρημένη άνοια, ώστε να προσανατολίζονται και να συγκρατούν πληροφορίες.. γιατί
Η Μουσική Αντίληψη, Η Μουσική Ευαισθησία, Η Μουσική Συγκίνηση Και Η Μουσική Μνήμη μπορούν να επιβιώσουν πολύ καιρό μετά την εξαφάνιση άλλων μορφών μνήμης και διανοητικής λειτουργίας.
Ετσι λοιπόν υπάρχουν..παιδιά με το σύνδρομο Ουίλιαμς
Ο Σακς δεν γράφει μόνο ως γιατρός και επιστήμονας, αλλά επίσης ως ένας ανθρωπιστής με φιλοσοφική και λογοτεχνική κλίση
Και έχει την ικανότητα σ’ αυτές τις σελίδες ν αγγίξει τα αβυσσαλέα μυστήρια του εγκεφάλου, και τα εξίσου βαθιά μυστήρια της μουσικής μιας τέχνης που είναι τελείως αφηρημένη και βαθύτατα συναισθηματική, στερημένη από τη δυνατότητα να αναπαριστά οτιδήποτε συγκεκριμένο ή εξωτερικό,αλλά προικισμένη με την ικανότητα να εκφράζει πανίσχυρα, άφατα συναισθήματα και διαθέσεις.
Ο Σάκς λυπάται για το άνισο μοίρασμα των μουσικών χαρισμάτων στον ανθρώπινο πληθυσμό.
Ο Φρόιντ και ο Ναμπόκοφ , και μαζί μ αυτούς δεκάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας δεν είχαν δεν έχουν τη δυνατότητα να αντλήσουν οποιαδήποτε ευχαρίστηση από τη μουσική, η οποία έχει μιαν Αφηγηματική ..και Μνημονική Δύναμη, μια δυνατότητά να βοηθάει τον ενδιαφερόμενο,να ακολουθήσει περίπλοκες οδηγίες ή να συγκρατήσει μεγάλο όγκο πληροφοριών
Μια Δυνατότητα που εξηγεί γιατί η μουσική μπορεί να βοηθήσει ένα, ας πούμε, αυτιστικό άτομο να κάνει πράγματα που αλλιώς δεν θα είχε την ικανότητα να κάνει
Ενα δειλό άτομο , να αποκτήσει θάρρος κι ενεργητικότητα,Ψυχή για να επιχειρήσει κάτι γι άλλους ακατόρθωτο..
Εξ άλλου ο ¨ρύθμός¨, οποιοσδήποτε ρυθμός, που ¨πάει¨στον καθένα υποψιασμένο, βοηθάει στον συντονισμό και την ενεργοποίηση βασικών κινητικών διεργασιών,μια δύναμη που εξηγεί γιατί η μουσική μπορεί να βοηθήσει αθλητές να φτάσουν σε ανώτερα επίπεδα ,και γιατί το κατάλληλο είδος μουσικής π.χ.το legato , που είναι ομαλή συνέχεια δύο ή περισσότερων φθόγγων, χωρίς διακοπή ,τους ασθενείς από Πάρκινσον να ελευθερωθούν από την κινητική τους καθήλωση.
Συμπερασματικά
κάτι που για τους πολλούς μπορεί να είναι ¨αρνητικό πρόθεμα¨ για την όποια προβολή τους, ή ακόμα επιβίωσή τους σ’εναν κοσμο που βασιλεύει η αμαρτία σε κάθε επίπεδο, κι όπου ο αγώνας γίνεται για να μπορέσει κανείς να μπεί σ ένα κύκλο, απ όπου για να βγή χρειάζεται πολλασια δύναμη, άνθρωποι με,ας πούμε μειονεξίες προχωρούν, και ρίχνουν ματιές στον κόσμο που προορίζεται για τους ασκητές της ζωής.
Ετσι λοιπόν την επόμενη φορά που θα συναντήσουμε ένα πρόσωπο με ¨ειδικές¨όπως λέγονται αναγκες, ας μην το προσπεράσουμε, αλλά ας σταθούμε λίγο, και να ρίξουμε ένα βλέμμα συμπάθειας στον τρόπο που συμπεριφέρεται, κι ίσως μάθουμε-δούμε πράγματα που δεν περιμένουμε, απ τους ταπεινούς, περιθωριακούς,ξεχασμένους, κι αγνοημένους του κόσμου τούτου.
Συνηθως προκαλει αμηχανία ακόμα και στους πλεον ενήμερουςγια τους μύθους που ακολουθούν αυτα τα χάπια, αλλά και την υφερπουσα παγίδα να πιστεύει κανείς πως είναι περισσότερο βλαβερά από δυο ποτήρια ουίσκι κάθε βράδυ ή τη συνήθεια του να μαθαίνει κανείς να ζει με τη θλίψη.
Η φράση με μισό Ζάναξ στέκομαι δεν θα δημιουργήσει την παραμικρή ταραχή στο τρίγωνο της θλίψης. Ούτε μια ρυτίδα απορίας στο μέτωπο. Όχι μόνο της πιο ενήμερης παρέας, αλλά και τις λιγότερο ενημερωμένης. Εκείνης που θεωρεί πως μια επίσκεψη στον ψυχίατρο είναι η αποδοχή στίγματος.
Το Ζάναξ έχει ξεφύγει από το δίπολο ταμπού-ψυχική υγεία.
Κρύβεται σε συρτάρια με φάρμακα δίπλα σε αναλγητικά και αλοιφές, στο κομοδίνο των παππούδων μας,
Συχνά δίνεται η αίσθηση πως όλοι έχουν ένα Ζάναξ μαζί τους.
Πως ο καθένας μπορεί να βρει ένα Ζάναξ, να πάρει ένα Ζάναξ και άλλο ένα , χωρίς περιορισμούς, χωρίς την καθοδήγηση γιατρού.
Η Μαρία και ο Λάμπρος, που τους χορηγήθηκε Ζάναξ
Είναι πραγματική αυτή η ελευθερία γύρω από το Ζάναξ;
Είναι εθιστικό; Συνταγογραφείται με τόση ευκολία; Το παίρνουμε πράγματι σαν να είναι καραμέλα; Πότε έγινε δημοφιλές;
Έχω Ζάναξ στο σπίτι μου, λεει ο Λάμπρος (30 ετών) το πήρα για πρώτη φορά Ζάναξ στα 18 .
Μου το έδωσε η μητέρα μου μετα μια σοβαρής κρίση πανικού .
Δοκίμασα Βαλεριάνα, αλλά δεν μου έκανε τίποτα.
Έβρισκα Ζάναξ από όπου μπορούσα. Από φίλους, από τη μάνα μου, μού είχαν συνταγογραφήσει κιόλας, αλλά όχι πολλά.
Για έκτακτη ανάγκη μου είχαν πει. Τότε είχα περάσει ένα καλοκαίρι στο οποίο κάθε βράδυ ή θα κάπνιζα κάνναβη ή θα έπαιρνα Ζάναξ ή θα κάποιο αντισταμινικό, για να κοιμηθώ.
Τα έβρισκα σαν λύση, για να λέω στον εαυτό μου πως δεν παίρνω κάθε μέρα Ζάναξ,αναφέρει.
Δεν ήταν αγχώδης περίοδος, ούτε μια δύσκολη φάση, ήταν κατάθλιψη.
«Δεν θέλω να εθιστώ»
Κατ αρχας οι άνθρωποι είναι αρνητικοί, έως φοβικοί, απέναντι στη φαρμακευτική αγωγή.
Ιδίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικίες, φτάνοντας ακόμα και σε γενιές που παραδοσιακά έπνιγαν νευρώσεις και διαταραχές στο αλκοόλ.
Η Μαρία 69 ετών , διαγνώστηκε με αγχώδη διαταραχή το 2019.
Είχα πάθει την πρώτη μου κρίση πανικού στα 24 μου.
Είχα μόλις χωρίσει από τον πρώτο μου γάμο, είχα μείνει μόνη με ένα παιδί σε μια περίοδο που αισθανόμουν μόνη και χαμένη, αναφέρει.
Η Μαρία κατέληξε για εξετάσεις σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, στο οποίο βρέθηκε υγιέστατη σωματικά και εξήλθε αυτού με τις ευχές του γιατρού που την εξέτασε να ξαναφτιάξει τη ζωή της
Το 2019 φεύγει από τη ζωή ο δεύτερος σύζυγός της.
Εντελώς ξαφνικά, μέσα σε ένα εφιαλτικό όπως μου λέει, βράδυ με εξετάσεις, νοσηλείες και το άσχημο νέο ότι ο σύζυγός της δεν τα κατάφερε, η Μαρία δεν αργεί να αντιληφθεί πως οι κρίσεις πανικού, μαζί με ξαφνικά ξυπνήματα μέσα στη νύχτα, αϋπνίες και ταχυπαλμία μπαίνουν ξανά στη ζωή της.
Επίσκεψη σε ψυχίατρο μετά, φεύγει με αγχώδη διαταραχή. και με μια συνταγή για Ζάναξ και τη σύσταση να παίρνει μισό χάπι τη μέρα.
Το πήρα δυο τρεις φορές, αλλά δεν το συνέχισα, λέει. Όχι, δεν είδε κάποια μαγική βελτίωση στην κατάστασή της, αλλά από φόβο πως θα καταλήξει να εθίζεται.
Συνεχίζει να ζει με το άγχος, αδυνατώντας να το ελέγξει αποτελεσματικά.
Έχει τύχει να καταφύγει σε αυτό κάποιες φορές, αλλά μόνο όταν δυσκολεύεται να κοιμηθεί από αγχώδεις σκέψεις που την κρατούν ξύπνια.
Το Ζάναξ είναι εθιστικό, αλλά αυτό το ξέρουμε ήδη
Το Ζάναξ, χρησιμοποιείται στις αγχώδεις διαταραχές, αλλά και στην κατάθλιψη, τη διπολική διαταραχή και τη σχιζοφρένεια, μαζί με κάποιο άλλο φάρμακο, αντικαταθλιπτικό
Μου εξηγεί πως πρόκειται για ένα φάρμακο το οποίο χορηγείται για ορισμένο χρόνο, έως και τρεις μήνες.
Μετά από ένα σημείο χάνει την αποτελεσματικότητά του
Ως συμπληρωματική θεραπεία για την κατάθλιψη, το Ζάναξ επιλέγεται από τους ψυχιάτρους λόγω των άμεσων αποτελεσμάτων του, τα οποία μειώνουν κατά πολύ τον κίνδυνο ο ασθενής να διακόψει τα αντικαταθλιπτικά χάπια, που αποτελούν την ουσιαστική θεραπεία του.
Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά, παρόλο που οι ψυχίατροι ενημερώνουν πως τα αντικαταθλιπτικά κάνουν αόρατη δουλειά για τις πρώτες δυο εβδομάδες περίπου.
Επειδή σε πολλές περιπτώσεις καταθλίψεων ενυπάρχει ένα έντονο αγχώδες κομμάτι, και στις διαταραχές πανικού ακόμα περισσότερο, στα αρχικά στάδια της θεραπείας, καθώς τα αντικαταθλιπτικά χάπια θέλουν 15 με 20 μέρες να αρχίσουν τη δράση τους,
αρχικά συνταγογραφειται Ζάναξ
Διαφορετικά, σε πολλές περιπτώσεις, οι ασθενείς μη έχοντας δει κάποια διαφορά στην καθημερινότητά τους, σταματούν εντελώς την αγωγή, θεωρώντας πως το χάπι δεν λειτουργεί.
Το αγχολυτικό βοηθάει στη μείωση αυτού του έντονου άγχους και μας δίνει τη διαβεβαίωση, ως ένα σημείο, ότι θα συνεχίσει ο ασθενής τη θεραπεία ώσπου το κύριο φάρμακο να κάνει επίπεδα.
Ανακουφίζει, όμως και τον ίδιο τον ασθενή. Στις διαταραχές πανικού, όπου οι ασθενείς κάνουν καθημερινά κρίσεις πανικού η βενζοδιαζεπίνη τους ηρεμεί τη συμπτωματολογία, τους αλλάζει την καθημερινότητα. Τους βοηθάει ουσιαστικά.
Πόσο εύκολο είναι να δεχτεί ένας ασθενής μια διάγνωση;
Έχουμε την τάση να μεγεθύνουμε το ταμπού. Δεν είναι τόσο μεγάλο το ποσοστό των ασθενών που αρνούνται τη διάγνωσή τους, από φόβο απέναντι στις ψυχικές ασθένειες. Στην πραγματικότητα, μόλις ένα μικρό ποσοστό των ασθενών να αρνηθεί τη διάγνωσή του και θα κάνει ένα άτυπο ξεσκαρτάρισμα ανάμεσα στα αντικαταθλιπτικά και το Ζάναξ, κρατώντας το Ζάναξ, απορρίπτοντας τα πρώτα.
Εδώ υπάρχει παγίδα. Συνήθως, για να φτάσει ένας στον ψυχίατρο, και σε διαγνώσεις όπως κατάθλιψη ή αγχώδης διαταραχή, έχει πρώτα συμβουλευτεί όλες τις άλλες ειδικότητες γιατρών.
Πολύ λίγοι είναι αυτοί που θα έρθουν κατευθείαν στον ψυχίατρο.
Η ευκολία ή η δυσκολία με την οποία αξιολογεί ο ασθενής τα συμπτώματά του ως ψυχοσωματικά, μέσα σε όλα, αποτελεί και ζήτημα ταξικό.
Εξαρτάται από πολλά πράγματα. Και κυρίως από το επίπεδο των ανθρώπων που θα απευθυνθούν στον εκάστοτε γιατρό.
Είναι λίγο ταξικό το θέμα. Ακούγεται άσχημο, αλλά είναι.
Ένας εργάτης, θα απευθυνθεί πιο εύκολα σε έναν γενικό γιατρό, σε έναν καρδιολόγο Θα κάνει κάνει τουρ από όλους τους άλλους γιατρούς, πριν καταλήξει σε ψυχίατρο.
Ένας άνθρωπος με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, ίσως το βρει πιο εύκολο να παει στον ψυχίατρο.
Να αναγνωρίσει, δηλαδή, τα συμπτώματά του και να ψάξει την αντίστοιχη θεραπεία.
Αρχικά, το Ζάναξ δεν συνταγογραφείται μόνον από ψυχιάτρους.
Το συνταγογραφούν ψυχίατροι, παθολόγοι, γαστρεντερολόγοι και καρδιολόγοι, καθώς με έμμεσους μηχανισμούς, μειώνοντας το άγχος, κατά συνέπεια μειώνεται η αρτηριακή πίεση.
Ή, για παράδειγμα, πάντα ως δευτερεύον σύμπτωμα, ο πόνος που προκαλείται από το ευερέθιστο έντερο, επιδεινώνεται από το άγχος, οπότε μειώνοντας το άγχος, μειώνεις και την ανάλογη συμπτωματολογία
Ετσι ο ψυχίατρος παρακάμπτεται, η ουσιαστική χρήση του Ζάναξ βουλιάζει στη λήθη και την ημιμάθεια και καταγράφεται στη συνείδηση των ασθενών ως ένα ακόμα φάρμακο για κάθε τι άλλο, εκτός του άγχους.
Ως ένα φάρμακο μη ψυχιατρικό.
Στο μυαλό πολλών , ακριβώς επειδή το συνταγογραφούν πολλές ειδικότητες, δεν περνάει ως ψυχιατρικό φάρμακο.
Αν το συνταγογραφήσει ο παθολόγος ή ο καρδιολόγος, θα το αντιμετωπίσει σαν οποιοδήποτε άλλο φάρμακο.
Σαν ένα χάπι για την καρδιά, σαν ένα χάπι για το στομάχι. Δυστυχώς, στο κομμάτι της ψυχιατρικής, ακόμα υπάρχει το ταμπού.
Και ειδικά στις μεγάλες ηλικίες. Έπειτα, δίνουν σαν σύμπτωμα την αϋπνία.
Οπότε όταν ο ασθενής παίρνει Ζάναξ, καταπολεμά την αϋπνία του. Θα πάει κάποιος στον παθολόγο για την αϋπνία, ο παθολόγος θα του χορηγήσει ένα Ζάναξ, θα εντυπωθεί στο μυαλό τους ως το χαπάκι για τον ύπνο.
Αν έρθουν στον ψυχίατρο και τους πει έχεις αγχώδη διαταραχή, θα απαντήσουν εγώ δεν είμαι τρελός.
Σε πολλές περιπτώσεις, ο γιατρός παρακάμπτεται και
η παράκαμψη του οδηγεί στο να δίνεται το Ζάναξ από τη γειτόνισσα στη γειτόνισσα, από τη μαμά στην κόρη, από την κόρη στη φιλενάδα, από τον φαρμακοποιό στον ασθενή.
Το Ζάναξ συγχορηγείται μαζί με κάποιο άλλο φάρμακο.
Δεν χορηγείται μόνο του.
Η φήμη αυτή κυκλοφορεί από τους ασθενείς, οι οποίοι συνεχίζουν μια θεραπεία του Γενικου Γιατρου
Βρισκόμαστε σε ένα στάδιο υπερδιάγνωσης.
Το Ζάναξ δεν εγινε ξαφνικα δημοφιλες, πάντα ήταν η εύκολη λύση. Επειδή είναι ένα πολύ καλό αγχολυτικό.
Ωστόσο, δεν καταφεύγουμε σ αυτό χωρίς δεύτερη σκέψη .
Το ότι έχουν αυξηθεί οι αγχώδεις διαταραχές και οι διαταραχές πανικού είναι γεγονός.
Αλλά το κατά πόσο αυτό θα αντιμετωπιστεί με Ζάναξ ή όχι είναι άγνωστο.
.jpg)
.jpg)
