ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ

Οι υδατάνθρακες είναι ο εχθρός ;

Οχι..

Είναι καύσιμο ταχείας απόδοσης που χρειάζεται το σώμα μας

1. Χωρίς υδατάνθρακες ,

"καιμε" μύς :

Στην προπόνηση οι μύς απαιτούν ATP.

Η γλυκόζη είναι το καύσιμο που μπορεί να διασπαστεί αναερόβια για να υποστηρίξει

αυτή την ένταση.

Όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό κάτι ξέρουν που συνδυάζουν πρωτεϊνη και υδατάνθρακα στα γεύματά τους.

2. Ο εγκέφαλός δεν ζει με "υποκατάστατα":

Ο εγκέφαλός είναι ενεργοβόρο όργανο που καταναλώνει 120 γραμμάρια γλυκόζης την ημέρα

Σε ακραία στέρηση το σώμα παράγει κετόνες (μπαίνει σε κέτωση).

Αλλά η επιβίωση δεν σημαίνει βέλτιστη λειτουργία.

Η "ομίχλη στο μυαλό" (brain fog),

ο εκνευρισμός και

η αδυναμία συγκέντρωσης

είναι το τίμημα της υδατανθρακοφοβίας .

3. Ο θυρεοειδής "κατεβάζει ρολά":

Η χρόνια και αυστηρή στέρηση υδατανθράκων είναι για το σώμα σήμα "λιμού".

Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι

η έλλειψη γλυκόζης μειώνει την μετατροπή της Τ4 στην ενεργό Τ3.

Αποτέλεσμα;

Ο μεταβολισμός επιβραδύνεται, νιώθεις συνεχώς ότι κρυώνεις και το σώμα κρατάει το λίπος με νύχια και με δόντια επειδή νιώθει ότι απειλείται.

Το Μεταβολικό Ξεκαθάρισμα:

Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ ο υδατάνθρακας.

Το πρόβλημα είναι τα υπερ-επεξεργασμένα τροφιμα και η ζάχαρη , και ότι τρωμε περισσότερο από όσο χρειάζεται.

Συμπέρασμα:

στοχεύουμε στη Μεταβολική Ευελιξία (Metabolic Flexibility).

Ένα σώμα-μηχανή που ξέρει να καίει λίπος όταν κάθεσαι στο γραφείο και

να χρησιμοποιεί τη γλυκόζη στο 100% όταν γυμνάζεσαι.

Όταν κόβεις ομάδες τροφίμων , απλώς χαλας τη μεταβολική σου προσαρμοστικότητα.

Μάθαινουμε να χρησιμοποιουμε το φαγητο και πολύ βασικό :

Περπαταμε..