Τα δέκατα, είναι η θερμοκρασία πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα, πάνω από 37,0 για τις πρωινές και πάνω από 37,2 για τις απογευματινές ώρες.
Πρόκειται για μια μορφή άμυνας απέναντι σε κάθε παθογόνο παράγοντα που προσπαθεί να αναπτυχθεί στο σώμα.
Είναι συνήθως ακίνδυνα, αφού τις περισσότερες φορές σχετίζονται με κάποιο κοινη ιωση ή γενικότερη ταλαιπωρία του οργανισμού.
Όταν όμως επιμενουν και δεν υποχωρούν, μπορεί να αποτελούν καμπανάκι για κάποιες πολύ σοβαρές ασθένειες.
Σκωληκοειδίτιδα:
Αν ο πυρετός συνοδεύεται από επιγαστρικό ή περιομφαλικό πόνο, ναυτία εμετό και μετά από μερικές ώρες ο πόνος εντοπίζεται στη δεξιά βουβωνική χώρα, είναι πολύ πιθανό να αποτελεί ένδειξη φλεγμονής στην σκωληκοειδή απόφυση.
Πνευμονία:
Αν ο πυρετός επιμένει για περισσότερο από μία βδομάδα στους 37,5, δεν υποχωρεί παρά τη θεραπεία και συνοδεύεται από ρίγη, πόνο στους μύς, βήχα, έντονο πονοκέφαλο και δύσπνοια, μπορεί να κρύβει μία ιογενή πνευμονία.
Σ αυτήν την περίπτωση γίνεται ακτινογραφία θώρακα και καλλιέργεια πτυέλων για την ακριβή διάγνωση.
Υπερθυρεοειδισμός:
Ένα από τα συμπτώματα της πάθησης είναι ο
επίμονος χαμηλός πυρετός.
Καρκίνος:
Τα παρατεταμένης διάρκειας δέκατα συνδέονται με πολλούς τύπους καρκίνου, όπως του πνεύμονα και του ήπατος.
Αυξάνεται φυσιολογικά μετά τον τοκετό για να προκαλέσει παραγωγή γάλακτος .
Σε φυσιολογικές συνθήκες, άντρες, και οι γυναίκες, έχουν μια σχετικα μικρή ποσότητα προλακτίνης στον οργανισμό τους.
Τα επίπεδα της ελέγχονται απ τη ντοπαμίνη.
Κατά τη διάρκεια της κύησης, τα επίπεδα της αυξάνουν.
Μετά τον τοκετό υπάρχει απότομη πτώση :
οιστρογόνων και προγεστερόνης και ακόμη μεγαλύτερη αύξηση της προλακτίνης, κάτι που ενεργοποιεί την παραγωγή γάλακτος από τους μαστούς.
Σε γυναίκες εκτος εγκυμοσύνης, η προλακτίνη παίζει ρόλο στη σταθερότητα του κύκλου,
ενώ στους άντρες επηρεάζει την παραγωγή σπέρματος.
Ηυξημένη προλακτίνη:
τη λεμε και Υπερπρολακτιναιμία
Πρόκειται για συχνή κατάσταση στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.
Το 1/3 των γυναικών με διαταραχές περιόδου με φυσιολογική ομως λειτουργία των ωοθηκών τους, έχουν ηυξημένη προλακτίνη.
Αν συμβεί αυτό, ισως η γυναίκα να δυσκολεύεται να μείνει έγκυος, ή να παρατηρηθεί.. έκκριση γάλακτος από τους μαστούς (γαλακτόρροια).
Το 90% των γυναικών με γαλακτόρροια..εχουν..
υπερ προλακτιναιμία.
Η αύξηση της προλακτίνης επεμβαίνει στην παραγωγή οιστρογόνων και προγεστερόνης,
δεν επιτρέπει τη φυσιολογική λειτουργία των ωοθηκών,
δεν συμβαίνει ωοθυλακιορρηξία με αποτέλεσμα διαταραχές της περιόδου.
Στους άντρες, αύξηση της προλακτίνης μπορεί να προκαλέσει γαλακτόρροια (σπάνια),
ανικανότητα (αδυναμία στύσης), μειωμένη σεξ επιθυμία και υπογονιμότητα.
Άντρας με υπερπρολακτιναιμία ενδέχεται να παράγει λιγότερο σπέρμα, ή ακόμη και καθόλου.
Και τα δύο φύλα μπορεί να υποφέρουν από ανεξήγητους πονοκεφάλους ή διαταραχές της όρασης επί αυξημένης προλακτίνης.
Αίτια
Οι πιο συχνές αιτίες για αυξημένη προλακτίνη είναι:
Όγκοι της υπόφυσης
Υποθυρεοειδισμός
Φαρμακευτική αγωγή για κατάθλιψη, ψυχώσεις, υπέρταση, ακόμη και κάποια αντισυλληπτικά
Κάποια χορταρικά και βότανα (τριγωνέλλα, μάραθο, κόκκινο τριφύλλι)
Ερεθισμός των μαστών από χειρουργικές ουλές, έρπης ζωστήρας ή ακόμη και από πολύ στενό στηθόδεσμο
Υψηλά επίπεδα stress, προβλήματα ύπνου και έντονη άσκηση
Κάποιες τροφές
Χρόνιος ερεθισμός της θηλής
Τα προλακτινώματα είναι αδενώματα (καλοήθεις όγκοι) της υπόφυσης που εκκρίνουν αυξημένη προλακτίνη. Συνήθως εμφανίζονται σε γυναίκες κάτω των 50 ετών.
Τα επίπεδα της προλακτίνης είναι πολλαπλάσια του φυσιολογικού.
Όσο το μέγεθός τους παραμένει μικρότερο του ενός εκατοστού αποκαλούνται μικρο-αδενώματα, ενώ όταν γίνονται μεγαλύτερα ονομάζονται μακρο-αδενώματα
(σ αυτή την περίπτωση οι τιμές της προλακτίνης είναι κάποιες χιλιάδες).
Για την απεικόνισή τους απαιτείται MRI εγκεφάλου.
Σπανιότερα αίτια είναι παθήσεις του ήπατος και των νεφρών, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και η νευρογενής ανορεξία.
Στο ένα τρίτο των περιπτώσεων υπερπρολακτιναιμίας
δεν ανευρίσκεται συγκεκριμένο αίτιο.
Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως ιδιοπαθής υπερπρολακτιναιμία
και συνήθως υποχωρεί αυτόματα μέσα σε μερικούς μήνες.
Η προλακτίνη εμφανίζει αύξηση μετά από....οργασμό.
Η μείωση της ντοπαμίνης επιφέρει αύξηση της προλακτίνης η οποία παραμένει σχετικά αυξημένη για περίοδο έως και 2 εβδομάδων.
Τα επίπεδα της προλακτίνης ελέγχονται με απλή εξέταση αίματος. Το δείγμα λαμβάνεται τρεις με τέσσερις ώρες μετά την αφύπνιση και αφού σε αυτό το διάστημα δεν έχετε φάει κάτι.
Η προλακτίνη μπορεί να βρεθεί αυξημένη αν έχετε μόλις φάει κάτι, ή αν είστε αγχωμένη.
Φυσιολογικές τιμές:
Γυναίκες εκτός εγκυμοσύνης
< 25 ng/mL
Έγκυες γυναίκες
29 έως 386 ng/mL
Άντρες
< 15 ng/mL
Θεραπεία υπερπρολακτιναιμίας
Η θεραπεία εξαρτάται από το αίτιο. Αν το αίτιο είναι υποθυρεοειδισμός, θα πρέπει να ρυθμισθεί ο θυρεοειδής.
Αν η προλακτίνη είναι αυξημένη λόγω κάποιου όγκου στην υπόφυση, τότε συνήθως η θεραπεία γίνεται με τη μορφή φαρμακευτικής αγωγής. Κάποιοι όγκοι μπορεί να χρειαστούν χειρουργική εξαίρεση, ή ακτινοβολία.
Τα συνήθη φάρμακα για τη θεραπεία της υπερπρολακτιναιμίας είναι η καβεργολίνη (dostinex®) και η βρωμοκρυπτίνη (parlodel®).
Και τα δύο είναι ανταγωνιστές ντοπαμίνης.
Η καβεργολίνη είναι νεότερο φάρμακο με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τη βρωμοκρυπτίνη και χορηγείται σε σταδιακά αυξανόμενη δόση μία έως και 2 φορές την εβδομάδα.
Τα φάρμακα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά όχι μόνο στη μείωση των επιπέδων της προλακτίνης, αλλά και στη συρρίκνωση των αδενωμάτων της υπόφυσης.
Η προλακτίνη επιστρέφει στο φυσιολογικό συνήθως μέσα στις πρώτες τρεις εβδομάδες αγωγής.
Αν πρόκειται για προλακτίνωμα, τότε για να μειωθεί το μέγεθός του θα χρειασθούν αρκετοί μήνες.
Άλλα μέτρα που μπορείτε να εφαρμόσετε για μείωση της προλακτίνης:
αλλαγή της διατροφής και μείωση του στρες
παύση κάθε έντονης δραστηριότητας ή εξαντλητικής άσκησης
αποφυγή ρουχισμού που είναι πολύ στενό στο στήθος
αποφυγή ρουχισμού και δραστηριοτήτων που ερεθίζουν τις θηλές
Οι πτωσεις στο σπίτι είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους κινδύνους για τους ηλικιωμένους.
Μαθαινουμε να παιρνουμε καποια προληπτικά μέτρα, κι ετσι μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον για τους αγαπημενους μας.
Πρωτα απ ολα για πρόληψη τραυματισμών:
Ασφαλές Περιβάλλον
Μαζευουμε χαλιά που γλιστρούν, οσο ομορφα και ζεστα κι αν ειναι.
Βαζουμε αντιολισθητικά πατάκια στο μπάνιο, και κυριως εξασφαλίζουμε φωτεινότητα σε όλους τους χώρους.
Βοηθητικός Εξοπλισμός
Υπαρχουν ειδικες χειρολαβές και στηρίγματα , που πρεπει να βαλουμε σε στρατηγικά σημεία :
μπάνιο και σκάλες ,
κι ετσι επιτυγχανουμε επιπλέον σταθερότητα.
Οργάνωση του Χώρου
Φροντιζουμε ολα τα καθημερινά αντικείμενα του αγαπημενου μας προσωπου, να ειναι σε εύκολα προσβάσιμα σημεία, ώστε να αποφεύγονται κατα το δυνατον οι επικίνδυνες κινήσεις.
Επικοινωνία σε περίπτωση ανάγκης
Ενα κινητο τηλεφωνο απλο κι ευκολο παντα στη τσεπη, για περίπτωση ανάγκης.
Η φροντίδα και η προσαρμογή του χωρου διαμονης στις ανάγκες τους βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής τους, αρκει να τα φροντισουμε πριν....
Τα αντικαταθλιπτικά επιταχυνουν τη γνωστική έκπτωση, στη διαχείριση τόσο της κατάθλιψης όσο και της άνοιας.
Η άνοια επηρεάζει πάνω από 55 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο
Η άνοια, που χαρακτηρίζεται από προοδευτική γνωστική έκπτωση, όχι μόνο βλάπτει τη μνήμη και τη λογική, αλλά διαταράσσει διάθεση και συμπεριφορά, οδηγώντας σε σημαντικές προκλήσεις για τους ασθενείς και για τους φροντιστές.
Μία από τις πιο ανησυχητικές πτυχές της είναι η κατάθλιψη, το άγχος, η επιθετικότητα και οι διαταραχές του ύπνου.
Ετσι συχνά συνταγογραφούνται αντικαταθλιπτικά, και διαίτερα εκλεκτικοι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης .
Ωστόσο, υπαρχουν ανησυχίες σχετικά με το εάν αυτά τα φάρμακα θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.
Η κατάθλιψη μπορει να επιδεινώσει τη γνωστική εξασθένηση και να βλάψει την ποιότητα ζωής, γι αυτο είναι σημαντικό να αντιμετωπίζεται
Στο παρελθον έχουν προτείνει ορισμένα αντικαταθλιπτικά που μπορεί να επιβραδύνουν τη γνωστική έκπτωση.
Ωστόσο, συνδέονται με καταστολή, κίνδυνο πτώσης και επιδείνωση της γνωστικής εξασθένησης .
Περιπλέκοντας τα πράγματα περαιτέρω, τα συμπτώματα κατάθλιψης και άνοιας μπορεί να επικαλύπτονται, καθιστώντας δύσκολο τον προσδιορισμό του εάν
τα αντικαταθλιπτικά θεραπεύουν μια αληθινή καταθλιπτική διαταραχή ή απλώς αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα συμπεριφοράς της άνοιας.
Για το λογο αυτο διεξήχθει μια μεγάλη μελέτη παρατήρησης χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Σουηδικό Μητρώο Άνοιας (SveDem) .
Η μελέτη παρακολούθησε 18.740 ασθενείς με άνοια μεταξύ 2007 και 2018, παρακολουθώντας τη γνωστική τους λειτουργία σε μια μέση περίοδο 4,3 ετών.
Οι ερευνητές εστίασαν σε ασθενείς στους οποίους συνταγογραφήθηκαν αντικαταθλιπτικά για πρώτη φορά έως και έξι μήνες πριν ή μετά τη διάγνωση της άνοιας.
Το Mini-Mental State Examination (MMSE), ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο εργαλείο που αξιολογεί τον προσανατολισμό, τη μνήμη και τη συνολική γνωστική ικανότητα, χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της γνωστικής έκπτωσης.
Η ανάλυση συνέκρινε ασθενείς στους οποίους είχαν συνταγογραφηθεί αντικαταθλιπτικά με αυτούς που δεν είχαν συνταγογραφηθεί, παρακολουθώντας τις αλλαγές στις βαθμολογίες MMSE με την πάροδο του χρόνου.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης διαφορές μεταξύ συγκεκριμένων τύπων αντικαταθλιπτικών και την επίδραση των επιπέδων δοσολογίας στη γνωστική έκπτωση.
Η χρήση αντικαταθλιπτικών συνδέεται με ταχύτερη γνωστική έκπτωση στην άνοια
Ετσι παρατηρηθηκαν μεγάλες διαφορές στον τρόπο με τον οποίο διάφορα αντικαταθλιπτικά επηρέασαν τη γνωστική λειτουργία.
Η εσιταλοπράμη, ένας ευρέως χρησιμοποιούμενος SSRI, συσχετίστηκε με την πιο γρήγορη γνωστική έκπτωση.
Οι ασθενείς παρουσίασαν πτώση 0,76 σημείων MMSE ετησίως – μια πιο απότομη πτώση από οποιοδήποτε άλλο αντικαταθλιπτικό που περιλαμβάνεται στη μελέτη.
Η σιταλοπράμη και η σερτραλίνη συνέβαλαν επίσης στη γνωστική έκπτωση αλλά με βραδύτερους ρυθμούς από την εσιταλοπράμη.
Η μιρταζαπίνη, ένα αντικαταθλιπτικό μη SSRI, είχε ηπιότερη επίδραση στη γνωστική λειτουργία σε σύγκριση με τους SSRI.
Επιπλέον, υψηλότερες δόσεις SSRI συνδέθηκαν με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής άνοιας, καταγμάτων και θνησιμότητας, εγείροντας περαιτέρω ανησυχίες σχετικά με τη μακροχρόνια χρήση τους σε ασθενείς με άνοια.
Η μελέτη παρατήρησε επίσης ότι οι άνδρες που έπαιρναν αντικαταθλιπτικά παρουσίασαν ταχύτερη γνωστική έκπτωση από τις γυναίκες.
Γιατί η εσιταλοπράμη, η σιταλοπράμη και η σερτραλίνη επηρεάζουν διαφορετικά τη γνωστική λειτουργία;
Οι ποικίλες επιδράσεις των αντικαταθλιπτικών στη γνωστική λειτουργία θα μπορούσαν να αποδοθούν σε διαφορές στους μηχανισμούς δράσης τους.
Οι SSRIs όπως η εσιταλοπράμη, η σιταλοπράμη και η σερτραλίνη αυξάνουν τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο, αλλά μπορεί επίσης να παρεμβαίνουν σε άλλα συστήματα νευροδιαβιβαστών που εμπλέκονται στη γνωστική λειτουργία, όπως η ακετυλοχολίνη.
Ορισμένοι SSRI έχουν ήπιες αντιχολινεργικές επιδράσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να συμβάλουν περαιτέρω στη γνωστική εξασθένηση - ιδιαίτερα σε καταστάσεις όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, όπου υπάρχουν ήδη χολινεργικά ελλείμματα.
Η ακετυλοχολίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα που παίζει βασικό ρόλο στη μνήμη, τη μάθηση και τον έλεγχο των μυών.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη γνωστική λειτουργία και μια ανεπάρκεια συνδέεται με καταστάσεις όπως το Αλτσχάιμερ.
Η μιρταζαπίνη Remeronδρα αναστέλλοντας ορισμένους υποδοχείς σεροτονίνης και ισταμίνης, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει τη λιγότερο επιβλαβή επίδρασή της στη γνωστική έκπτωση.
Προχωρώντας προς την εξατομικευμένη θεραπεία
Ενώ η θεραπεία της κατάθλιψης σε ασθενείς με άνοια είναι σημαντική για την ευημερία και την ποιότητα ζωής τους, τα στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένα αντικαταθλιπτικά μπορεί να επιταχύνουν τη γνωστική έκπτωση περισσότερο από άλλα.
Μία από τις βασικές αβεβαιότητες σε αυτή τη μελέτη είναι εάν η γνωστική έκπτωση που παρατηρείται προκαλείται από
τα ίδια τα αντικαταθλιπτικά ή από
τα υποκείμενα καταθλιπτικά συμπτώματα.
Η κατάθλιψη είναι γνωστό ότι συμβάλλει στη γνωστική εξασθένηση και σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπτώματα που μοιάζουν με την κατάθλιψη μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελούν μέρος της εξέλιξης της άνοιας και όχι μια ξεχωριστή διαταραχή.
Αυτό καθιστά δύσκολο τον πλήρη διαχωρισμό των επιπτώσεων της νόσου από τις επιπτώσεις της φαρμακευτικής αγωγής.
Για να βελτιώσει τις στρατηγικές θεραπείας, η ομάδα στοχεύει τώρα να εντοπίσει υποομάδες ασθενών που μπορεί να ανταποκριθούν καλύτερα ή χειρότερα σε ορισμένα αντικαταθλιπτικά.
Μελλοντικές μελέτες θα διερευνήσουν εάν παράγοντες όπως ο τύπος της άνοιας, η σοβαρότητα της νόσου ή οι γενετικοί δείκτες μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των ασθενών που είναι πιο ευάλωτοι στη γνωστική έκπτωση που σχετίζεται με τα αντικαταθλιπτικά.
.jpg)
.jpg)
.png)
.jpg)